विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः २५.
ज्यांच्यासाठी तिने कठोर तप केला, त्या शंभूंचे तिने डोळ्यांनी दर्शन घेतले.
तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः २५.
त्या तपामुळे तिला सर्व जगाला जीवन देणारे शंभू मिळाले.
तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः॥ २५.
त्याचप्रमाणे गंगा आणि इतर, तसेच सनक वगैरे ऋषी यांच्या उपस्थितीत, त्या तनूला शिवांनी पाणी, अक्षता वगैरे अर्घ्य देऊन पूजले.
एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ २५.
अशा प्रकारे पार्वती आणि परमेश्वर यांनी एकमेकांचा सन्मान केला.
त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ॥ २५.
तीनही लोकांची शोभा अंगीकारून, एकमेकांकडे पाहत असताना, त्या दिव्य दांपत्याकडे अरुंधतीने पाहिले.
अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् २५.
अनसूयाही शंभू आणि कीर्तीशाली पार्वतीकडे पाहत होती.
तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः २५.
त्याचप्रमाणे सर्व ब्राह्मणांच्या स्त्रियांनी पुन्हा पुन्हा ओवाळणी केली.
एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः २५.
इतक्यात तिथे गर्गाचार्यांच्या सांगण्यावरून—
हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता २५.
मेनांनी सोन्याचा कलश घेऊन, गायीजवळ गेल्या.
तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः २५.
तेव्हा हिमाद्री म्हणाले, 'वर देणारे विश्वनाथ—'
सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना २५.
पुजारी आणि महान आत्मा असलेल्या गर्गांसह—
प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते २५.
ब्रह्मन्, आता वेळ आली आहे, विधी सांगावा.
कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः॥ २५.
मुला, आपले गोत्र आणि कुळ नीट सांग; आनंदी चेहऱ्याने, जो पूर्वी दुःखी होता तो आता सुखी झाला.
एवंविधः सुरवरैर्ऋषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव २५.
त्यावेळी देवश्रेष्ठ, ऋषी, तसेच गंधर्व, यक्ष, मुनी आणि सिद्ध यांच्या समूहांनी—
वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः २५.
मग ब्रह्मपुत्र नारदांनी वीणा वाजवायला सुरुवात केली.
इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् २५.
हिमवंतांनी असे म्हटल्यावर नारदांनी आपले शब्द सांगितले.
अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे २५.
त्यांचा कुळ आणि घराणं फक्त नादातूनच निर्माण झालं आहे, हे पर्वता.
तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते २५.
म्हणून शंभू नादमय आहेत आणि त्यांना नादातूनच प्राप्त करता येतं.
अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत २५.
त्यांचं कुळ, घराणं आणि नाव कुणालाही माहीत नाही, हे पर्वता.
त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन २५.
तू अज्ञानात पडलास, तुला काहीच माहिती नाही.
येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः २५.
जे जे आगमिक लोक या पर्वतावर नष्ट झाले, त्याबद्दल काहीच शंका नाही.
अगोत्रोऽयं गिरिश्रेष्ठ जामाता ते न संशयः २५.
हा कुळरहित आहे, हे पर्वतश्रेष्ठा, तो तुझा जावई आहे, यात शंका नाही.
न जानंति हरं सर्वे किं बहूक्त्या मम प्रभो २५.
हराला कुणीच ओळखू शकत नाही; मग मी जास्त का बोलू, प्रभो?
ब्रह्मापि तं न जानाति मस्तकं परमेष्ठिनः २५.
ब्रह्मादेखील त्या परमेश्वराचं शिर माहीत नाही.
तेन लिंगेन महता ह्यगाधेन जगत्त्रयम् २५.
त्या महान आणि अथांग लिंगामुळेच तीनही लोकांची निर्मिती झाली आहे.
अनयाराधितं नूनं तव पुत्र्या हिमालय २५.
हे हिमालय, तुझ्या कन्येनं नक्कीच त्यांची या प्रकारे पूजा केली आहे.
आभ्यामुत्पाद्यते विश्वमाभ्यां चैव प्रतिष्ठितम् २५.
या दोघांपासून विश्वाची उत्पत्ती होते आणि त्यांच्यामुळेच ते टिकून आहे.
हिमाद्रिप्रमुखाः सर्वे तथा चेंद्रपुरोगमाः २५.
हिमाद्रीसह सर्व पर्वत आणि इंद्रासह सर्व देवता,
ईश्वरस्य तु गांभीर्यं ज्ञात्वा सर्वे विचक्षणाः २५.
ईश्वराचं गूढ समजून सर्व ज्ञानी लोक,
यस्याज्ञया जगदिदं च विशालमेव जातं परात्परमिदं निजबोधरूपम् २५.
ज्याच्या आज्ञेने हे विशाल जग निर्माण झालं, जे सर्वोच्च आहे आणि त्याचं स्वतःचं ज्ञानस्वरूप आहे.