पुष्पैर्ववर्षुर्ह्यवकीर्यमाणा देवास्तदानीं मुनिभिः समेताः विवेश शंभुः परया सपर्यया संपूज्यमानो नरदेवदानवैः॥ २५.
त्या वेळी देवतांनी, ऋषींसह एकत्र येऊन, फुलांचा वर्षाव केला; शंभूला मानव, देव आणि दानव यांनी मोठ्या भक्तीने पूजन केले आणि तो परमपूजेसह आत गेला.
एवं समागतः शंभुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् २५.
अशा प्रकारे शंभू तेथे येऊन यज्ञमंडपात प्रवेश केला.
गजादुत्तारयामास महेशं पर्वतोत्तमः २५.
पर्वतराजाने महेशाला हत्तीवरून खाली उतरवले.
मेनया सखिभिः साकं तथैव च पुरोधसा २५.
मेनासह तिच्या सखी आणि पुरोहितही सोबत होते.
ब्रह्मणा नोदितः सद्यः पुरोधाः कृतवान्प्रभुः २५.
ब्रह्मदेवाच्या प्रेरणेने पुरोहिताने ताबडतोब विधी सुरू केले.
अंतर्वेद्यां संप्रवेश्य यत्र सा पार्वती स्थिता २५.
त्यांनी सर्वांना अंतर्वेदिकेत नेले, जिथे पार्वती उभी होती.
तत्रानीतो हरः साक्षाद्विष्णुना ब्रह्मणा सह २५.
तेथे विष्णू आणि ब्रह्मा यांच्या सोबत हराला प्रत्यक्ष आणले.
गर्गो मुनिश्चोपविष्टस्तत्रैव घटिकालये २५.
तेथे गार्ग ऋषी घड्याळघरात बसले होते.
ॐपुण्येति प्रणिगदन्गर्गो वध्वंजलिं दधे २५.
ओं 'पुण्य' असे उच्चारून गर्गांनी वधूला हात जोडून वंदन केले.
तया संपूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशादिभिः २५.
तीने केलेल्या पूजेला उत्तर म्हणून रुद्रांनी अक्षता, कुश आणि इतर वस्तूंचा स्वीकार केला.
विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः २५.
ज्यांच्यासाठी तिने कठोर तप केला, त्या शंभूंचे तिने डोळ्यांनी दर्शन घेतले.
तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः २५.
त्या तपामुळे तिला सर्व जगाला जीवन देणारे शंभू मिळाले.
तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः॥ २५.
त्याचप्रमाणे गंगा आणि इतर, तसेच सनक वगैरे ऋषी यांच्या उपस्थितीत, त्या तनूला शिवांनी पाणी, अक्षता वगैरे अर्घ्य देऊन पूजले.
एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ २५.
अशा प्रकारे पार्वती आणि परमेश्वर यांनी एकमेकांचा सन्मान केला.
त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ॥ २५.
तीनही लोकांची शोभा अंगीकारून, एकमेकांकडे पाहत असताना, त्या दिव्य दांपत्याकडे अरुंधतीने पाहिले.
अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् २५.
अनसूयाही शंभू आणि कीर्तीशाली पार्वतीकडे पाहत होती.
तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः २५.
त्याचप्रमाणे सर्व ब्राह्मणांच्या स्त्रियांनी पुन्हा पुन्हा ओवाळणी केली.
एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः २५.
इतक्यात तिथे गर्गाचार्यांच्या सांगण्यावरून—
हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता २५.
मेनांनी सोन्याचा कलश घेऊन, गायीजवळ गेल्या.
तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः २५.
तेव्हा हिमाद्री म्हणाले, 'वर देणारे विश्वनाथ—'
सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना २५.
पुजारी आणि महान आत्मा असलेल्या गर्गांसह—
प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते २५.
ब्रह्मन्, आता वेळ आली आहे, विधी सांगावा.
कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः॥ २५.
मुला, आपले गोत्र आणि कुळ नीट सांग; आनंदी चेहऱ्याने, जो पूर्वी दुःखी होता तो आता सुखी झाला.
एवंविधः सुरवरैर्ऋषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव २५.
त्यावेळी देवश्रेष्ठ, ऋषी, तसेच गंधर्व, यक्ष, मुनी आणि सिद्ध यांच्या समूहांनी—
वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः २५.
मग ब्रह्मपुत्र नारदांनी वीणा वाजवायला सुरुवात केली.
इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् २५.
हिमवंतांनी असे म्हटल्यावर नारदांनी आपले शब्द सांगितले.
अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे २५.
त्यांचा कुळ आणि घराणं फक्त नादातूनच निर्माण झालं आहे, हे पर्वता.
तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते २५.
म्हणून शंभू नादमय आहेत आणि त्यांना नादातूनच प्राप्त करता येतं.
अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत २५.
त्यांचं कुळ, घराणं आणि नाव कुणालाही माहीत नाही, हे पर्वता.
त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन २५.
तू अज्ञानात पडलास, तुला काहीच माहिती नाही.