तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः २५.
त्यावेळी पर्वतराजाचे सर्व मंत्री तेथे आले.
पंचवाद्यप्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा २५.
पाच वाद्यांच्या गजरात आणि मोठ्या ब्रह्मध्वनीने तो सोहळा अधिकच उजळून निघाला.
एवं प्राप्ता यत्र शंभुः सकलैः परिवारितः स्त्रीभिर्मंगलगीतेन सर्वाभरणभूषितः॥ २५.
अशा रीतीने ते ज्या ठिकाणी शंभू होते तिथे पोहोचले, जिथे तो सर्वांच्या वेढ्यात, स्त्रियांच्या मंगलगीतांनी आणि सर्व अलंकारांनी सजलेला होता.
ऋषयो देवगंधर्वास्तथान्ये पर्वतोत्तमाः बभौ छत्रेण महता ध्रिमाणेन मूर्द्धनि॥ २५.
तेथे ऋषी, देव, गंधर्व आणि इतर श्रेष्ठ पर्वत उपस्थित होते; त्याच्या डोक्यावर मोठ्या छत्राने तो तेजस्वी दिसत होता.
चामरै वीर्ज्यमानोऽसौ मुकुटेन विराजितः २५.
त्याला चामरांनी वाऱ्याचा शीतल स्पर्श दिला जात होता आणि मुकुट घातल्यामुळे तो अधिकच शोभून दिसत होता.
अग्रगा ह्यपि शोभंतः श्रिया परमया युताः २५.
समोर असणारे सर्वजण अत्यंत तेजाने उजळून निघाले होते.
तथैव गायकाः सर्वे परममंगलम् २५.
तसेच सर्व गायकांनीही परम मंगल गीत गायले.
अरुंधती महाभागा अनसूया तथैव च २५.
महाभाग्यवती अरुंधती आणि अनसूया देखील तेथे होत्या.
एभिः समेतो जगदेकबंधुर्बभौ तदानीं परमेण वर्चसा २५.
या सर्वांच्या संगतीने जगाचा एकमेव बंधू त्या वेळी अत्युच्च तेजाने उजळून गेला.
स वीज्यमानः पवनेनः साक्षाच्छत्रं च तस्मै शशिना ह्यधिष्ठितम् २५.
त्याला वाऱ्याने शीतलता मिळत होती आणि चंद्राने अधिष्ठित केलेले छत्र त्याच्यावर धरले होते.
पुष्पैर्ववर्षुर्ह्यवकीर्यमाणा देवास्तदानीं मुनिभिः समेताः विवेश शंभुः परया सपर्यया संपूज्यमानो नरदेवदानवैः॥ २५.
त्या वेळी देवतांनी, ऋषींसह एकत्र येऊन, फुलांचा वर्षाव केला; शंभूला मानव, देव आणि दानव यांनी मोठ्या भक्तीने पूजन केले आणि तो परमपूजेसह आत गेला.
एवं समागतः शंभुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् २५.
अशा प्रकारे शंभू तेथे येऊन यज्ञमंडपात प्रवेश केला.
गजादुत्तारयामास महेशं पर्वतोत्तमः २५.
पर्वतराजाने महेशाला हत्तीवरून खाली उतरवले.
मेनया सखिभिः साकं तथैव च पुरोधसा २५.
मेनासह तिच्या सखी आणि पुरोहितही सोबत होते.
ब्रह्मणा नोदितः सद्यः पुरोधाः कृतवान्प्रभुः २५.
ब्रह्मदेवाच्या प्रेरणेने पुरोहिताने ताबडतोब विधी सुरू केले.
अंतर्वेद्यां संप्रवेश्य यत्र सा पार्वती स्थिता २५.
त्यांनी सर्वांना अंतर्वेदिकेत नेले, जिथे पार्वती उभी होती.
तत्रानीतो हरः साक्षाद्विष्णुना ब्रह्मणा सह २५.
तेथे विष्णू आणि ब्रह्मा यांच्या सोबत हराला प्रत्यक्ष आणले.
गर्गो मुनिश्चोपविष्टस्तत्रैव घटिकालये २५.
तेथे गार्ग ऋषी घड्याळघरात बसले होते.
ॐपुण्येति प्रणिगदन्गर्गो वध्वंजलिं दधे २५.
ओं 'पुण्य' असे उच्चारून गर्गांनी वधूला हात जोडून वंदन केले.
तया संपूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशादिभिः २५.
तीने केलेल्या पूजेला उत्तर म्हणून रुद्रांनी अक्षता, कुश आणि इतर वस्तूंचा स्वीकार केला.
विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः २५.
ज्यांच्यासाठी तिने कठोर तप केला, त्या शंभूंचे तिने डोळ्यांनी दर्शन घेतले.
तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः २५.
त्या तपामुळे तिला सर्व जगाला जीवन देणारे शंभू मिळाले.
तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः॥ २५.
त्याचप्रमाणे गंगा आणि इतर, तसेच सनक वगैरे ऋषी यांच्या उपस्थितीत, त्या तनूला शिवांनी पाणी, अक्षता वगैरे अर्घ्य देऊन पूजले.
एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ २५.
अशा प्रकारे पार्वती आणि परमेश्वर यांनी एकमेकांचा सन्मान केला.
त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ॥ २५.
तीनही लोकांची शोभा अंगीकारून, एकमेकांकडे पाहत असताना, त्या दिव्य दांपत्याकडे अरुंधतीने पाहिले.
अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् २५.
अनसूयाही शंभू आणि कीर्तीशाली पार्वतीकडे पाहत होती.
तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः २५.
त्याचप्रमाणे सर्व ब्राह्मणांच्या स्त्रियांनी पुन्हा पुन्हा ओवाळणी केली.
एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः २५.
इतक्यात तिथे गर्गाचार्यांच्या सांगण्यावरून—
हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता २५.
मेनांनी सोन्याचा कलश घेऊन, गायीजवळ गेल्या.
तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः २५.
तेव्हा हिमाद्री म्हणाले, 'वर देणारे विश्वनाथ—'