तावद्दृष्टो महादेवो देवैश्च परिवारितः २४.
तेवढ्यात महादेव देवतांच्या वेढ्यात दिसले.
पप्रचछुर्नारदं सर्वे येऽन्ये रुद्रचरा भृशम् २४.
रुद्राचे इतर अनुयायी सर्वांनी नारदाला उत्कटपणे विचारले.
एकैकस्यात्मजाः स्वाः स्वाः सह्यमैनाकमेरवः २४.
प्रत्येकाने आपापले पुत्र—सह्य, मैनाक आणि मेरू—सोबत आणले होते.
ततोऽवोचन्महातेजा नारदश्चर्षिसत्तमः २४.
मग तेजस्वी आणि श्रेष्ठ नारद ऋषींनी बोलायला सुरुवात केली.
एकांतमाश्रित्य तदा सुरेन्द्रं स नारदो वाक्यमिदं बभाषे २४.
तेव्हा नारदांनी इंद्राला बाजूला घेऊन हे शब्द सांगितले.
पुरा कृतं तस्य महात्मनस्त्वया किं विस्मृतं तत्सकलं शचीपते २४.
शचीपती, तू त्या महात्म्याशी पूर्वी जे केलेस, ते सर्व विसरलास का?
अहो विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता २४.
अरे, त्या तेजस्वी भ्रामक रूपामुळे तू फसला होतास.
ब्रह्मा चैव तथाभूतस्तं चैव कृतवानसौ॥ २४.
ब्रह्मादेखील तसाच झाला होता आणि त्यानेही तसेच केले.
मायामयो वृषभस्तेन वेषात्कृतो हि नागोश्वतरस्तथैव २४.
मायेमुळे वृषभ, नाग आणि खच्चर असे वेगवेगळे रूप घेतले गेले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवेंद्रो वाक्यमब्रवीत्॥ २४.
ती वचने ऐकून देवांचा अधिपती बोलला.
विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः २४.
हे मित्रा, हे सर्व पाहून मी लगेच विष्णूकडे जातो.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः २४.
त्याची ती वचने ऐकून देवांचा देव जनार्दन बोलला.
निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते २४.
शचीपती, यापूर्वी तू निवातकवचांच्या मोहात सापडलास.
महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना २४.
आता मोठ्या विद्वत्तेच्या बळावर सभागृहात प्रवेश कर.
विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव २४.
हे वासवा, माझ्या आज्ञेने सर्व शत्रू पराभूत झाले आहेत.
जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि॥ २४.
मूढ लोक विजयाची इच्छा करतात, पण खरं तर काहीच भीती नाही.
एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् २४.
शक्रासह सर्व देवता असेच वाद घालत होते.
ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव २४.
गिरीराज आपली कन्या देतो का नाही, हे लवकर सांगावे.
तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्॥ २४.
हे ऐकून शंभू हसला आणि म्हणाला, 'माझ्या मायेची गरजच काय? विष्णु, खरी गोष्ट सांग.'
केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः २४.
फळ कसे मिळवावे, हे न्याय जाणणारे पंडित सांगतात.
तदा शिवोऽपि विश्वात्मा पंचबाणेन मोहितः २४.
तेव्हा विश्वाचा आत्मा असलेला शंकरही मदनाच्या मोहात पडला.
एवं च विद्यमानेऽसौ शंभुः परमशोभनः २४.
असा हा शंभू, अस्तित्वात असताना, अत्यंत तेजस्वी होता.
मदनो हि बली लोके येन सर्वमिदं जगत् २४.
मदन जगात फार बलवान आहे, त्याच्यामुळे हे सर्व विश्व प्रभावित होते.
सर्वेषामेव भूतानां देवानां च विशेषतः २४.
सर्व प्राण्यांमध्ये, विशेषतः देवांमध्ये,
पार्वतीस्त्रीस्वरूपेण अजेयो भुवनत्रये २४.
स्त्रीरूपातील पार्वती तिन्ही लोकांत अजिंक्य आहे.
देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः २४.
देव, माणसे, गंधर्व, पिशाच्च, नाग आणि राक्षस—
तपोबलेन महता तथा दानबलेन च २४.
महान तपश्चर्येच्या बळाने आणि दानाच्या सामर्थ्यानेसुद्धा,
तस्मादनंगस्य महान्क्रोधो हि बलवत्तरः २४.
म्हणूनच, शरीररहिताचा प्रचंड राग हा खरोखरच अधिक बलवान आहे.
उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो मा चिंतां कुरु वै प्रभो २४.
वाक्य जाणणाऱ्याने असे शब्द सांगितले: 'प्रभो, काळजी करू नकोस.'
त्वष्ट्रा कृतं विचित्रं च तत्सर्वं मदनात्प्रभोः २४.
त्वष्ट्याने जे काही अद्भुत आणि रंगीबेरंगी निर्माण केले, ते सर्व मदनाच्या कृपेने झाले.