ब्रह्मणा नोदितस्तत्र हिमालयगृहं प्रति २४.
तेथे ब्रह्मदेवाने त्याला हिमालयाच्या घरी जाण्यास प्रवृत्त केले नाही.
भ्रांतो हि नारदस्तेन कृत्रिमेण महायशाः २४.
त्या मायेमुळे प्रसिद्ध नारद मुनी गोंधळून गेले.
प्रविष्टो मंडपं तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् २४.
नारदांनी हिमालयाच्या रत्नांनी सजवलेल्या मंडपात प्रवेश केला.
सहस्रस्तम्भसंयुक्तं ततोऽद्रिः स्वगणैर्वृतः २४.
त्या पर्वताभोवती त्याचे आप्तजन होते आणि तो हजार खांबांनी सजलेला होता.
आगतास्ते महात्मानो देवा इन्द्रपुरोगमाः महादेवो वृषारूढो ह्यागतोद्वहनं प्रति॥ २४.
इंद्रासह सर्व देवता तेथे आले; आणि महादेव वृषावर बसून विवाहासाठी आले.
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा हिमवान्गिरिसत्तमः २४.
मग ती वचने ऐकून हिमवान, सर्व पर्वतांमध्ये श्रेष्ठ,
पूजयित्वा यथान्यायं गच्छ त्वं शंकरं प्रति॥ २४.
योग्य रीतीने पूजा करून म्हणाला, 'आता तू शंकराकडे जा.'
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा मुनिर्हिमवतो गिरेः मेनाकेन च सह्येन मेरुणा गिरिणा सह॥ २४.
हिमवानाच्या त्या वचनांनंतर, मुनी मेना, सह्य आणि मेरू यांच्यासह,
एभिः समेतो ह्यधुनामहामते यतस्व शीघ्रं शिवमत्र चानय २४.
हे बुद्धिमान, आता या सर्वांसोबत त्वरेने प्रयत्न करून शिवाला इथे आण.
तथेति मत्वा स जगाम तूर्णां सहै व तैः पर्वतराजभिश्च २४.
‘तसेच होईल’ असे मनात ठरवून, तो पर्वतराजांसह लवकर निघाला.
तावद्दृष्टो महादेवो देवैश्च परिवारितः २४.
तेवढ्यात महादेव देवतांच्या वेढ्यात दिसले.
पप्रचछुर्नारदं सर्वे येऽन्ये रुद्रचरा भृशम् २४.
रुद्राचे इतर अनुयायी सर्वांनी नारदाला उत्कटपणे विचारले.
एकैकस्यात्मजाः स्वाः स्वाः सह्यमैनाकमेरवः २४.
प्रत्येकाने आपापले पुत्र—सह्य, मैनाक आणि मेरू—सोबत आणले होते.
ततोऽवोचन्महातेजा नारदश्चर्षिसत्तमः २४.
मग तेजस्वी आणि श्रेष्ठ नारद ऋषींनी बोलायला सुरुवात केली.
एकांतमाश्रित्य तदा सुरेन्द्रं स नारदो वाक्यमिदं बभाषे २४.
तेव्हा नारदांनी इंद्राला बाजूला घेऊन हे शब्द सांगितले.
पुरा कृतं तस्य महात्मनस्त्वया किं विस्मृतं तत्सकलं शचीपते २४.
शचीपती, तू त्या महात्म्याशी पूर्वी जे केलेस, ते सर्व विसरलास का?
अहो विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता २४.
अरे, त्या तेजस्वी भ्रामक रूपामुळे तू फसला होतास.
ब्रह्मा चैव तथाभूतस्तं चैव कृतवानसौ॥ २४.
ब्रह्मादेखील तसाच झाला होता आणि त्यानेही तसेच केले.
मायामयो वृषभस्तेन वेषात्कृतो हि नागोश्वतरस्तथैव २४.
मायेमुळे वृषभ, नाग आणि खच्चर असे वेगवेगळे रूप घेतले गेले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवेंद्रो वाक्यमब्रवीत्॥ २४.
ती वचने ऐकून देवांचा अधिपती बोलला.
विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः २४.
हे मित्रा, हे सर्व पाहून मी लगेच विष्णूकडे जातो.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः २४.
त्याची ती वचने ऐकून देवांचा देव जनार्दन बोलला.
निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते २४.
शचीपती, यापूर्वी तू निवातकवचांच्या मोहात सापडलास.
महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना २४.
आता मोठ्या विद्वत्तेच्या बळावर सभागृहात प्रवेश कर.
विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव २४.
हे वासवा, माझ्या आज्ञेने सर्व शत्रू पराभूत झाले आहेत.
जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि॥ २४.
मूढ लोक विजयाची इच्छा करतात, पण खरं तर काहीच भीती नाही.
एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् २४.
शक्रासह सर्व देवता असेच वाद घालत होते.
ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव २४.
गिरीराज आपली कन्या देतो का नाही, हे लवकर सांगावे.
तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्॥ २४.
हे ऐकून शंभू हसला आणि म्हणाला, 'माझ्या मायेची गरजच काय? विष्णु, खरी गोष्ट सांग.'
केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः २४.
फळ कसे मिळवावे, हे न्याय जाणणारे पंडित सांगतात.