मूढाय च विरक्ताय आत्मसंभाविताय च २३.
जो अज्ञानी, विरक्त आणि स्वतःवर गर्व करणारा आहे,
तस्मान्मया विचार्यैव भवद्भिर्ऋषिसत्तमाः २३.
म्हणून मी नीट विचार करून, हे श्रेष्ठ ऋषींनो,
तच्छ्रुत्वा गिरिराजस्य वचनं ते महर्षयः २३.
पर्वतराजाचे हे शब्द ऐकून त्या महर्षींनी
यया कृतं तपस्तीव्रं यया चाराधितः शिवः २३.
हिने कठोर तप केले आहे आणि शिवाची भक्ती केली आहे.
अस्यास्तस्य च भोः शैल न जानासि च किंचन २३.
हे पर्वता, तुला तिच्याबद्दल किंवा त्याच्याबद्दल काहीच माहिती नाही.
शिवाय गिरिजामेनां कुरुष्य वचनं हि नः २३.
गिरिजेला शिवाला दे, आमचे म्हणणे पूर्ण कर.
उवाच त्वरया युक्तः पर्वतान्पर्वतेश्वरः मैनाक क्रियतामद्य शंसध्वं च यथातथम्॥ २३.
पर्वतराज उत्सुकतेने इतर पर्वतांना म्हणाला, 'मैनाक, आज हे कार्य पूर्ण कर; आणि सर्व काही जसे आहे तसे सांगा.'
मेना तदा उवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदा २३.
तेव्हा वाक्पटु मेना असे बोलली.
उत्पन्नेयं महाभागा देवकार्यार्थमेव च २३.
ही कन्या फार भाग्यवान आहे, ती देवांच्या कार्यासाठीच जन्मली आहे.
अनयाराधितो रुद्रो रुद्रेण परिभाविता २३.
हिने रुद्राची भक्ती केली आहे आणि रुद्रानेही तिला सन्मान दिला आहे.
निमित्तमात्रं च कृतं तया वै शिवपूजने २३.
शिवाची पूजा करण्यासाठी तिला केवळ निमित्त म्हणून वापरले गेले.
परितुष्टो हिमाद्रिश्च वाक्यं चेदमुवाच ह २३.
हिमालय राजाला फार आनंद झाला आणि त्याने असे शब्द सांगितले.
ततः समानीय सुलोचनां तां श्यामां नितंबार्षितमेखलां शुभाम् २३.
मग त्या सुंदर, काळ्या वर्णाच्या, मोठ्या डोळ्यांच्या, नितंबावर कमरपट्टा घातलेल्या कन्येला समोर आणले.
लावण्यामृतवापिकां सुवदनां गौरीं सुवासां शुभां दृष्ट्वा ते ह्यृषयोऽपि मोहमगन्भ्रांतास्तदा संभ्रमात् २३.
गौरिला, सुंदर चेहरा, छान वस्त्रांनी सजलेली, सौंदर्याच्या अमृतासारखी पाहून, त्या वेळी ऋषीही गोंधळले आणि भान हरपले.
एवं तदा ते ह्यृषयोऽपि मोहिता रूपेण तस्याः किमुताथ देवताः २३.
त्या वेळी ऋषीही तिच्या रूपाने मोहून गेले, मग देवतांचे काय सांगावे!
ततः पुनश्चैत्य शिवं शिवप्रियाः शशंसुरस्मा ऋषयस्तदानीम्॥ २३.
मग त्या वेळी शिवभक्त ऋषींनी पुन्हा शिवाला ही बातमी सांगितली.
भूषिता हि गिरीन्द्रेण स्वसुता नास्ति संशयः २३.
गिरिराजाने आपल्या मुलीला सजवले आहे, यात काहीच शंका नाही.
गच्छ शीघ्रं महादेव पार्वतीमात्मजन्मने २३.
महादेव, तू लवकर पार्वतीकडे, आपल्या मुलीकडे जा.
विवाहो हि महाभागा न दृष्टो न श्रुतोऽपि वा २३.
हे अत्यंत भाग्यवान, असा विवाह न पाहिला, ना ऐकला कधी.
तदोचुर्ऋषयः सर्वे प्रहसंतः सदाशिवम् २३.
मग सर्व ऋषी हसत हसत सदाशिवाला म्हणाले.
तथा ऋषिगणांश्चैव यक्षगन्धर्वपन्नगान् २३.
तसेच ऋषी, यक्ष, गंधर्व आणि नाग यांनाही बोलाव.
एतांश्चान्यांश्च सुबहूनानयस्वेति सत्वरम् २३.
हे आणि असेच आणखी बरेच लोक लवकर घेऊन ये.
उवाच नारदं देवो विष्णुमानय सत्वरम् २३.
देवाने नारदाला सांगितले, 'विष्णूला लवकर घेऊन ये.'
शंभोर्वचनमादाय शिरसा लोकपावनः २३.
शंभूचे वचन डोक्यावर घेत, जगाला पावन करणारा—
ददर्श देवं परमासने स्थितं श्रिया च देव्या परिसेव्यमानम् २३.
त्याने देवाला श्रेष्ठ आसनावर बसलेला पाहिले, आणि लक्ष्मी देवी स्वतः त्याची सेवा करत होती.
महार्हरत्नावृतचारुकुण्डलं महाकिरीटोत्तमरत्नभास्वतम् २३.
मूल्यवान रत्नांनी सजलेली सुंदर कुंडले आणि उत्तम रत्नांनी झळकणारा मोठा मुकुट घातलेला.
उवाच नारदोऽभ्येत्य शंभोर्वाक्यमथादरात् २३.
नारदाने जवळ जाऊन आदराने शंभूचे शब्द सांगितले.
एह्येहि त्वं महाविष्णो महादेवं त्वरान्वितः २३.
ये, ये महाविष्णू, लवकर महादेवाकडे जा.
प्रहस्य भगवान्प्राह नारदं प्रति वै तदा विज्ञातार्थोऽपि भगवान्नारदं परिपृष्टवान्॥ २३.
त्या वेळी परमेश्वर हसून नारदाला म्हणाले. सर्व गोष्ट माहिती असूनही, भगवंतांनी नारदाला विचारले.
तपसा महता रुद्रः पार्वत्या परितोषितः २३.
पार्वतीच्या मोठ्या तपामुळे रुद्र प्रसन्न झाले.