तपसा परमेणैव प्रार्थितो मदनांतकः २२.
'केवळ कठोर तपश्चर्येने मदनाचा संहार करणाऱ्या देवाला प्रसन्न केले.'
तत्र तुष्टो महादेवो वरणार्थं समागतः २२.
'तेथे महादेव प्रसन्न होऊन वर देण्यासाठी आले.'
क्रियते च तदा शंभो मम पित्रा विनाधुना २२.
'आणि मग, हे शंभो, माझ्या वडिलांनी, जरी ते आता येथे नाहीत, हे सर्व केले.'
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवाप परमां मुदम् २२.
तिचे बोल ऐकून त्याला अत्यंत आनंद झाला.
स्वगृहं चाद्य गच्छामो वयं सर्वे च भूधराः २२.
'आज आम्ही आणि सर्व पर्वत आमच्या घरी परतू.'
इत्यूचुस्ते सुराः सर्वे हिमालयपुरोगमाः २२.
असे हिमालयाच्या पुढाकाराने सर्व देवांनी सांगितले.
तां स्तूयमानां च तदा हिमालयो ह्यारोप्य चांसं वरवर्णिनीं च २२.
तेव्हा, तिची स्तुती होत असताना, हिमालयाने तेजस्वी कन्येला आपल्या खांद्यावर घेतले.
देवदुंदुभयो नेदुः शंखतूर्याण्यनेकशः २२.
दैवी नगारे वाजले, आणि अनेक शंख-तुर्यांचा आवाज झाला.
पुष्पवर्षेण महता तेनानीता गृहं प्रति॥ २२.
फुलांचा मोठा वर्षाव होत, तिला घरी आणले गेले.
सा पूज्यमाना बहुभिस्तदानीं महाविभूत्युल्लसिता तपस्विनी २२.
त्या वेळी, अनेकांनी तिचा सन्मान केला आणि तपस्विनी मोठ्या तेजाने उजळून निघाली.
पूज्यमाना तदा देवी उवाच कमलासनम् २२.
त्या वेळी, पूजित होत असताना, देवीने कमलासनाला बोलले.
गच्छध्वं सर्व एवैते येन्ये ह्यत्र समागताः २२.
'इथे जमलेले सर्वजण, आता निघा.'
एवं तदानीं स्वपितुर्गृहं गता संशोभमाना परमेण वर्चसा २२.
त्या वेळी ती आपल्या झोपलेल्या वडिलांच्या घरात गेली, अत्यंत तेजाने उजळून निघालेली होती.
एतस्मिन्नंतरे तत्र महेशेन प्रणोदिताः २३.
इतक्यात, तेथे महादेवाच्या प्रेरणेने ते आले.
तान्दृष्ट्वा सहसोत्थाय हिमाद्रिः प्रतिमानसः २३.
त्यांना पाहताच हिमालय अचानक उठला, त्याचे मन हलले.
किमर्थमागता यूयं ब्रूतागमनकारणम् २३.
तुम्ही कशासाठी आलात? तुमच्या येण्याचे कारण सांगा.
समागतास्त्वत्सकाशं कन्यायाश्च विलोकने २३.
तुम्ही माझ्यासमोर जमला आहात आणि कन्येचे दर्शन घ्यायला आलात.
तथेत्युक्त्वा ऋषिगणानानीता तत्र पार्वती हिमवान्गिरिराजोऽथ उवाच प्रहसन्निव॥ २३.
‘ठीक आहे’ असे म्हणून त्याने ऋषीगणांना तेथे आणले; मग पर्वतराज हिमवान हसत असल्यासारखा बोलला.
इयं सुता मदीया हि वाक्यं श्रुणुत मे पुनः २३.
ही माझी मुलगी आहे; पुन्हा माझे बोलणे ऐका.
कथमुद्वहनार्थी च येनानंगः कृत स्मरः वृत्तिहीने च मूर्खे च कन्यादानं न शस्यते॥ २३.
जो विवाहासाठी इच्छुक आहे, पण कामदेवाने जिंकलेला, निर्धन आणि मूर्ख आहे, त्याला कन्यादान योग्य नाही.
मूढाय च विरक्ताय आत्मसंभाविताय च २३.
जो अज्ञानी, विरक्त आणि स्वतःवर गर्व करणारा आहे,
तस्मान्मया विचार्यैव भवद्भिर्ऋषिसत्तमाः २३.
म्हणून मी नीट विचार करून, हे श्रेष्ठ ऋषींनो,
तच्छ्रुत्वा गिरिराजस्य वचनं ते महर्षयः २३.
पर्वतराजाचे हे शब्द ऐकून त्या महर्षींनी
यया कृतं तपस्तीव्रं यया चाराधितः शिवः २३.
हिने कठोर तप केले आहे आणि शिवाची भक्ती केली आहे.
अस्यास्तस्य च भोः शैल न जानासि च किंचन २३.
हे पर्वता, तुला तिच्याबद्दल किंवा त्याच्याबद्दल काहीच माहिती नाही.
शिवाय गिरिजामेनां कुरुष्य वचनं हि नः २३.
गिरिजेला शिवाला दे, आमचे म्हणणे पूर्ण कर.
उवाच त्वरया युक्तः पर्वतान्पर्वतेश्वरः मैनाक क्रियतामद्य शंसध्वं च यथातथम्॥ २३.
पर्वतराज उत्सुकतेने इतर पर्वतांना म्हणाला, 'मैनाक, आज हे कार्य पूर्ण कर; आणि सर्व काही जसे आहे तसे सांगा.'
मेना तदा उवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदा २३.
तेव्हा वाक्पटु मेना असे बोलली.
उत्पन्नेयं महाभागा देवकार्यार्थमेव च २३.
ही कन्या फार भाग्यवान आहे, ती देवांच्या कार्यासाठीच जन्मली आहे.
अनयाराधितो रुद्रो रुद्रेण परिभाविता २३.
हिने रुद्राची भक्ती केली आहे आणि रुद्रानेही तिला सन्मान दिला आहे.