कार्यं त्वदाज्ञया भद्रे तत्सर्वं वक्तुमर्हसि २२.
भद्रे, तुझ्या आज्ञेनं हे सर्व काम करावं लागतं; ते सर्व तू सांगावंस.
त्वमात्मा प्रकृतिश्चाहं नात्र कार्या विचारणा २२.
तू आत्मा आहेस आणि मी प्रकृती आहे; इथे विचार करण्याची गरज नाही.
देहो ह्यविद्ययाक्षिप्तो विदेहो हि भवान्परः २२.
शरीर अज्ञानानं व्यापलेलं असतं, पण तू, परमेश्वरा, देहरहित आहेस.
प्रपंचरचनां शंभो कुरु वाक्यान्मम प्रभो २२.
शंभो, प्रभो, मी सांगितल्याप्रमाणे जगाची रचना कर.
इत्येवमुक्तः स तया महात्मा महेश्वरो लोकविडंबनाय २२.
अशी बोलल्यावर, त्या महात्मा महेश्वरांनी, जगाचा थट्टा करण्यासाठी—
एतस्मिन्नंतरे तत्र हिमवान्गिरिभिः सह २२.
इतक्यात तिथे हिमवान आपल्या पर्वतांसह आला.
पार्वतीदर्शनार्थं च सुतैश्च परिवारितः २२.
पार्वतीला पाहण्यासाठी, तो आपल्या मुलांसह वेढलेला होता.
पार्वत्या च तदा दृष्टो हिमवान्गिरिभिः सह पितरौ च तदा भ्रातॄन्बंधूंश्चैव च सर्वशः॥ २२.
तेव्हा हिमवान पर्वतांसह पार्वतीला, तिचे आई-वडील, भाऊ आणि सर्व नातेवाईकांना पाहिले.
स्वमंकमारोप्य महायशास्तदा सुतां परिष्वज्य च बाष्पपूरितः २२.
त्या वेळी, कीर्तीमान हिमवानने आपल्या लेकीला मांडीवर घेतले, तिला मिठी मारली आणि डोळ्यात पाणी आले.
तत्कथ्यतां महाभागे सर्वं शुश्रूषतां हि नः २२.
'हे महाभाग्यवती, आम्ही ऐकायला उत्सुक आहोत, सर्व काही सांग.'
तपसा परमेणैव प्रार्थितो मदनांतकः २२.
'केवळ कठोर तपश्चर्येने मदनाचा संहार करणाऱ्या देवाला प्रसन्न केले.'
तत्र तुष्टो महादेवो वरणार्थं समागतः २२.
'तेथे महादेव प्रसन्न होऊन वर देण्यासाठी आले.'
क्रियते च तदा शंभो मम पित्रा विनाधुना २२.
'आणि मग, हे शंभो, माझ्या वडिलांनी, जरी ते आता येथे नाहीत, हे सर्व केले.'
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवाप परमां मुदम् २२.
तिचे बोल ऐकून त्याला अत्यंत आनंद झाला.
स्वगृहं चाद्य गच्छामो वयं सर्वे च भूधराः २२.
'आज आम्ही आणि सर्व पर्वत आमच्या घरी परतू.'
इत्यूचुस्ते सुराः सर्वे हिमालयपुरोगमाः २२.
असे हिमालयाच्या पुढाकाराने सर्व देवांनी सांगितले.
तां स्तूयमानां च तदा हिमालयो ह्यारोप्य चांसं वरवर्णिनीं च २२.
तेव्हा, तिची स्तुती होत असताना, हिमालयाने तेजस्वी कन्येला आपल्या खांद्यावर घेतले.
देवदुंदुभयो नेदुः शंखतूर्याण्यनेकशः २२.
दैवी नगारे वाजले, आणि अनेक शंख-तुर्यांचा आवाज झाला.
पुष्पवर्षेण महता तेनानीता गृहं प्रति॥ २२.
फुलांचा मोठा वर्षाव होत, तिला घरी आणले गेले.
सा पूज्यमाना बहुभिस्तदानीं महाविभूत्युल्लसिता तपस्विनी २२.
त्या वेळी, अनेकांनी तिचा सन्मान केला आणि तपस्विनी मोठ्या तेजाने उजळून निघाली.
पूज्यमाना तदा देवी उवाच कमलासनम् २२.
त्या वेळी, पूजित होत असताना, देवीने कमलासनाला बोलले.
गच्छध्वं सर्व एवैते येन्ये ह्यत्र समागताः २२.
'इथे जमलेले सर्वजण, आता निघा.'
एवं तदानीं स्वपितुर्गृहं गता संशोभमाना परमेण वर्चसा २२.
त्या वेळी ती आपल्या झोपलेल्या वडिलांच्या घरात गेली, अत्यंत तेजाने उजळून निघालेली होती.
एतस्मिन्नंतरे तत्र महेशेन प्रणोदिताः २३.
इतक्यात, तेथे महादेवाच्या प्रेरणेने ते आले.
तान्दृष्ट्वा सहसोत्थाय हिमाद्रिः प्रतिमानसः २३.
त्यांना पाहताच हिमालय अचानक उठला, त्याचे मन हलले.
किमर्थमागता यूयं ब्रूतागमनकारणम् २३.
तुम्ही कशासाठी आलात? तुमच्या येण्याचे कारण सांगा.
समागतास्त्वत्सकाशं कन्यायाश्च विलोकने २३.
तुम्ही माझ्यासमोर जमला आहात आणि कन्येचे दर्शन घ्यायला आलात.
तथेत्युक्त्वा ऋषिगणानानीता तत्र पार्वती हिमवान्गिरिराजोऽथ उवाच प्रहसन्निव॥ २३.
‘ठीक आहे’ असे म्हणून त्याने ऋषीगणांना तेथे आणले; मग पर्वतराज हिमवान हसत असल्यासारखा बोलला.
इयं सुता मदीया हि वाक्यं श्रुणुत मे पुनः २३.
ही माझी मुलगी आहे; पुन्हा माझे बोलणे ऐका.
कथमुद्वहनार्थी च येनानंगः कृत स्मरः वृत्तिहीने च मूर्खे च कन्यादानं न शस्यते॥ २३.
जो विवाहासाठी इच्छुक आहे, पण कामदेवाने जिंकलेला, निर्धन आणि मूर्ख आहे, त्याला कन्यादान योग्य नाही.