तदोवाच महाबाहो गिरिजां प्रहसन्निव जातं त्वया मोहितं च त्रिगुणैः परिवेष्टितम्॥ २२.
मग बलवान शिव हसत हसत गिरिजेला म्हणाले, "तुझ्यामुळे जे निर्माण झालंय, ते मोहात पडलेलं आणि तीन गुणांनी वेढलेलं आहे."
अहंकारात्समुत्पन्नं महत्तत्त्वं च पार्वति २२.
पार्वती, अहंकारापासून महत्तत्त्व निर्माण होतं.
नभसो वायुरुत्पन्नो वायोरग्निरजायत २२.
आकाशापासून वारा, आणि वार्यापासून अग्नी उत्पन्न होतो.
मह्यादिकानि स्थास्नूनि चराणि च वरानने २२.
सुंदर मुखवाली, माझ्यापासून सगळी स्थिर आणि चल जीवसृष्टी निर्माण होते.
एकोऽनेकत्वमापन्नो निर्गुणो हि गुणावृतः स्वतंत्रः परतंत्रश्च त्वया देवि महत्कृतम्॥ २२.
एकच सर्वत्र अनेक रूप घेतो, गुणरहित असूनही गुणांनी व्यापलेला असतो; स्वतंत्र आणि पराधीनही असतो, हे सर्व देवी, तुझ्यामुळे घडतं.
मायामयं कृतमिदं च जगत्समग्रं सर्वात्मना अवधृतं परया च बुद्ध्या २२.
हे संपूर्ण जग मायेचं आहे, सर्वव्यापी आत्म्यानं आणि श्रेष्ठ बुद्धीनं ते ओळखलं जातं.
के ग्रहाः के उडुगणाः के बाध्यंते त्वया कृताः २२.
कुठले ग्रह, कुठले तारे, आणि कुठल्या अडचणी तुझ्यामुळे निर्माण झाल्या आहेत?
गुणकार्यप्रसंगेन आवां प्रादुर्भवः कृतः २२.
गुणांनी निर्माण होणाऱ्या कर्मांच्या संबंधानं आपली प्रकटता घडली आहे.
व्यापारदक्षा सततमहं चैव सुमध्यमे २२.
सुमध्यमे, मी नेहमीच कर्मात कुशल आहे.
देहीति वचनात्सद्यः पुरुषो याति लाघवम् २२.
'देह धरा' असं म्हटल्याबरोबर मनुष्य लगेच हलका होतो.
कार्यं त्वदाज्ञया भद्रे तत्सर्वं वक्तुमर्हसि २२.
भद्रे, तुझ्या आज्ञेनं हे सर्व काम करावं लागतं; ते सर्व तू सांगावंस.
त्वमात्मा प्रकृतिश्चाहं नात्र कार्या विचारणा २२.
तू आत्मा आहेस आणि मी प्रकृती आहे; इथे विचार करण्याची गरज नाही.
देहो ह्यविद्ययाक्षिप्तो विदेहो हि भवान्परः २२.
शरीर अज्ञानानं व्यापलेलं असतं, पण तू, परमेश्वरा, देहरहित आहेस.
प्रपंचरचनां शंभो कुरु वाक्यान्मम प्रभो २२.
शंभो, प्रभो, मी सांगितल्याप्रमाणे जगाची रचना कर.
इत्येवमुक्तः स तया महात्मा महेश्वरो लोकविडंबनाय २२.
अशी बोलल्यावर, त्या महात्मा महेश्वरांनी, जगाचा थट्टा करण्यासाठी—
एतस्मिन्नंतरे तत्र हिमवान्गिरिभिः सह २२.
इतक्यात तिथे हिमवान आपल्या पर्वतांसह आला.
पार्वतीदर्शनार्थं च सुतैश्च परिवारितः २२.
पार्वतीला पाहण्यासाठी, तो आपल्या मुलांसह वेढलेला होता.
पार्वत्या च तदा दृष्टो हिमवान्गिरिभिः सह पितरौ च तदा भ्रातॄन्बंधूंश्चैव च सर्वशः॥ २२.
तेव्हा हिमवान पर्वतांसह पार्वतीला, तिचे आई-वडील, भाऊ आणि सर्व नातेवाईकांना पाहिले.
स्वमंकमारोप्य महायशास्तदा सुतां परिष्वज्य च बाष्पपूरितः २२.
त्या वेळी, कीर्तीमान हिमवानने आपल्या लेकीला मांडीवर घेतले, तिला मिठी मारली आणि डोळ्यात पाणी आले.
तत्कथ्यतां महाभागे सर्वं शुश्रूषतां हि नः २२.
'हे महाभाग्यवती, आम्ही ऐकायला उत्सुक आहोत, सर्व काही सांग.'
तपसा परमेणैव प्रार्थितो मदनांतकः २२.
'केवळ कठोर तपश्चर्येने मदनाचा संहार करणाऱ्या देवाला प्रसन्न केले.'
तत्र तुष्टो महादेवो वरणार्थं समागतः २२.
'तेथे महादेव प्रसन्न होऊन वर देण्यासाठी आले.'
क्रियते च तदा शंभो मम पित्रा विनाधुना २२.
'आणि मग, हे शंभो, माझ्या वडिलांनी, जरी ते आता येथे नाहीत, हे सर्व केले.'
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अवाप परमां मुदम् २२.
तिचे बोल ऐकून त्याला अत्यंत आनंद झाला.
स्वगृहं चाद्य गच्छामो वयं सर्वे च भूधराः २२.
'आज आम्ही आणि सर्व पर्वत आमच्या घरी परतू.'
इत्यूचुस्ते सुराः सर्वे हिमालयपुरोगमाः २२.
असे हिमालयाच्या पुढाकाराने सर्व देवांनी सांगितले.
तां स्तूयमानां च तदा हिमालयो ह्यारोप्य चांसं वरवर्णिनीं च २२.
तेव्हा, तिची स्तुती होत असताना, हिमालयाने तेजस्वी कन्येला आपल्या खांद्यावर घेतले.
देवदुंदुभयो नेदुः शंखतूर्याण्यनेकशः २२.
दैवी नगारे वाजले, आणि अनेक शंख-तुर्यांचा आवाज झाला.
पुष्पवर्षेण महता तेनानीता गृहं प्रति॥ २२.
फुलांचा मोठा वर्षाव होत, तिला घरी आणले गेले.
सा पूज्यमाना बहुभिस्तदानीं महाविभूत्युल्लसिता तपस्विनी २२.
त्या वेळी, अनेकांनी तिचा सन्मान केला आणि तपस्विनी मोठ्या तेजाने उजळून निघाली.