तदानीमेव भो देवाः पार्वती मदनं च सा २२.
त्याच वेळी, हे देवांनो, पार्वती आणि मदन तिथेच होते.
एवं विमृश्य भो देवाः कार्या कार्यविचारणा २२.
म्हणून, हे देवांनो, काय करावं आणि काय विचार करावा हे तुम्ही ठरवा.
यूयं सर्वे च निष्कामा मया नास्त्यत्र संशयः २२.
तुम्हा सर्वांना काही इच्छा नाही, याबद्दल मला शंका नाही.
तपः परमसंयुक्ताः पारयामः सुदुष्करम् २२.
आम्ही कठोर तप करून हे अत्यंत कठीण कार्य पूर्ण केलं.
यूयं समाधिना तेन मदनेन च विस्मृतम् २२.
त्या ध्यानामुळे तुम्ही मदनाला विसरलात.
क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहाद्भ्रमते मनः सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्॥ २२.
रागातून भ्रम निर्माण होतो, भ्रमातून मन भरकटतं. माझं बोलणं सर्वांनी लक्षात घ्यावं, कधीही वेगळं करू नये.
एवं विश्राव्य भगवान्स हि देवो वृषध्वजः २२.
असं म्हणून वृषध्वज असलेल्या त्या भगवंताने सर्वांना सांगितलं.
तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः २२.
शंभू शांत झाले आणि पुन्हा ध्यानात गेले.
ध्यानास्थितं च तं दृष्ट्वा नन्दौ सर्वान्विसृज्य तान् २२.
शंभू ध्यानस्थ आहेत हे पाहून नंदीने सर्वांना परत पाठवलं.
यतागतेन मार्गेण गच्छध्वं मा विलंबितम् २२.
ज्या मार्गाने आलात त्याच मार्गाने परत जा, वेळ वाया घालवू नका.
गतेषु तेषु सर्वेषु समाधिस्थोऽभवद्भवः २२.
सर्वजण निघून गेल्यावर भव ध्यानात मग्न राहिले.
परात्परतरं स्वच्छं निर्मलं निरवग्रहम् २२.
तेव्हा ते अत्युच्च, निर्मळ, निरभ्र आणि कोणत्याही अडथळ्याशिवाय स्थित झाले.
भानुर्नभात्यग्निरथो शशी वा न ज्योतिरेवं न च मारुतो न हि २२.
सूर्य तेज देत नाही, अग्नी नाही, चंद्रसुद्धा नाही; तिथे प्रकाश नाही, वारा सुद्धा नाही.
अनिर्द्देश्य मचिन्त्यं च निर्विकारं निरामयम् २२.
ते वर्णन करता येत नाही, समजून येत नाही, कधीही बदलत नाही, आणि कोणत्याही दुःखाला धरून राहत नाही.
शब्दातीनं निर्गुणं निर्विकारं सत्तामात्रं ज्ञानगम्यं त्वगम्यम् २२.
ते आवाजाच्या पलीकडे आहे, गुणरहित आहे, बदलत नाही, फक्त अस्तित्व आहे, ज्ञानाने समजता येते, पण गाठता येत नाही.
तद्वस्तुभूतो भगवान्स ईश्वरः पिनाकपाणिर्भगवान्वृध्वजः २२.
तेच खरे रूप म्हणजे तो भगवंत, सर्वांचा स्वामी, पिनाक धनुष्य धारण करणारा, वृषध्वज भगवंत.
गिरिजा हि तदा देवी तताप परमं तपः २२.
गिरिजा देवीने त्या वेळी अत्युच्च तपस्या केली.
विजित्य तपसा देवी पार्वती परमेण हि २२.
परम तपाने देवी पार्वतीने सर्वांना जिंकले.
यदा जितस्तया देव्या तपसा वृषभध्वजः २२.
जेव्हा देवीने आपल्या तपस्येने वृषध्वजाला जिंकले.
जगाम त्वरितेनैव देवदेवः पिनाकधृक् २२.
तेव्हा देवांचा देव, पिनाकधारी, लगेच तेथे आला.
वेदिकोपरि विन्यस्तां यथैव शशिनः कलाम् २२.
त्याने तिला वेदीवर ठेवले, जशी चंद्राची कला ठेवतात.
ब्रह्मचारिस्वरूपेण महेशो भगवान्भवः किमर्थमालिमध्यस्था तन्वी सर्वांगसुन्दरी॥ २२.
ब्रह्मचारी रूपात महेश्वर, भगवंत भव, म्हणाला: 'ही सडपातळ, सुंदर स्त्री हार घालणाऱ्यांमध्ये का उभी आहे?'
केयं कस्य कुतो याता किमर्थं तप्यते तपः २२.
ही कोण आहे, कुणाची मुलगी आहे, कुठून आली आहे, आणि तपस्या का करते आहे?
तदोवाच जया रुद्रं तपसः कारणं परम्॥ २२.
मग जया म्हणाली, 'रुद्रासाठीच ती ही तपस्या करते.'
हिमाद्रेर्दुहितेयं वै तपसा रुद्रमीश्वरम् २२.
ही हिमालयाची मुलगी आहे, ती रुद्रासाठी तपस्या करते.
तपस्तताप सुमहत्सर्वेषां दुरतिक्रमम् २२.
तिने अशी मोठी तपस्या केली की, ती सर्वांसाठी अगदी कठीण होती.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्याः प्रहस्येदमुवाच ह २२.
तिचे बोलणे ऐकून तो हसला आणि असे म्हणाला.
मूढेयं पार्वती सख्यो न जानाति हिताहितम् २२.
ही पार्वती मूर्ख आहे सख्या, तिला काय हित, काय अहित हेच कळत नाही.
सोऽमंगलः कपाली च श्मशानालय एव च २२.
तो अशुभ आहे, कपाळी आहे, आणि स्मशानातच राहतो.
अनया हि वृतो रुद्रो यदा सख्यः समेष्यति २२.
ती जर रुद्राला निवडेल, सख्या, तेव्हा तो तिच्याशी एकत्र येईल.