परे पारे परमेण समाधिना २२.
—सर्व सीमा ओलांडणाऱ्या, श्रेष्ठ एकाग्रतेने—
यज्ञोपवीतविधिना उरसा बिभ्रतं वृतम् २२.
—छातीवर यज्ञोपवीत घातलेला, विधीप्रमाणे अलंकृत—
कर्णद्वये धारयंतं तथा कर्कोटकेन हि २२.
—दोन्ही कानात कुंडले घातलेली, आणि कर्कोटक नागही—
सन्नूपुरे शङ्खकपद्मकाभ्यां संधारयंतं च विराजमानम् २२.
—पायात नूपुर, शंख आणि कमळ हातात घेतलेला, तेजस्वी—
तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च ऋषयो देवदानवाः २२.
त्या वेळी ब्रह्मा, विष्णू, ऋषी, देव आणि दानव—
नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च २२.
रुद्राला, देवाला, मदनाचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार.
शिपिविष्टाय भीमाय शेषशायिन्नमोनमः २२.
शिपिविष्ट, भयंकर, शेषावर विसावणारा याला नमस्कार.
त्वं धाता सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः २२.
तू सर्व लोकांचा कर्ता, पिता, माता आणि स्वामी आहेस.
इत्थं स्तुवत्सु देवेषु नन्दी प्रोवाच तान्प्रति २२.
देवांनी असे स्तुती केल्यावर, नंदी त्यांच्याशी बोलला—
ते प्रोचुर्देवकार्यार्थं विज्ञप्तुं शंभुमागता ध्यानस्थितो महादेवः सुरकार्यार्थसिद्धये॥ २२.
ते म्हणाले: 'देवतांच्या कार्यासाठी आम्ही शंभूला सांगायला आलो आहोत; महादेव ध्यानात मग्न आहेत, देवकार्य पूर्ण व्हावे म्हणून.'
ब्रह्मादयः सुरगणाः सुरसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य विशेषयंति २२.
ब्रह्मा आणि सर्व देव, सिद्धांच्या समूहांसह, हे श्रेष्ठ देव, तुला पाहण्यासाठी वाट पाहत आहेत.
तस्मात्त्वया हि देवेश त्रातव्याश्चाधुना सुराः २२.
म्हणून, हे देवांचे स्वामी, आता देवांचे रक्षण करणे तुझे कर्तव्य आहे.
शनैःशनैरुपरमच्छंभुः परमकोपनः २२.
हळूहळू, अत्यंत रागावलेले शंभू शांत झाले.
कस्माद्यूयं महाभागा ह्यागता मत्समीपगाः २२.
हे महाभागांनो, तुम्ही माझ्याजवळ का आलात?
तदा ब्रह्मा ह्युवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम् २२.
तेव्हा ब्रह्मदेव म्हणाले, हे देवांनो, हे कार्य फारच महत्त्वाचं आहे.
कष्टात्कष्टतरं देव तद्विज्ञप्तुमिहागताः तारको देवशत्रुश्च नान्यथा मम भाषितम्॥ २२.
हे देव, हे काम अत्यंत कठीण आहे; आम्ही तुम्हाला सांगायला आलो आहोत. तारक हा देवांचा शत्रू आहे, आणि मी जे बोलतो तेच खरं.
तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो गृहीतव्या पाणिना दक्षिणेन २२.
म्हणून, हे शंभो, तुला गिरिजेचा उजवा हात धरावा लागेल.
ब्रह्मणो हि वचः श्रुत्वा प्रहसन्नब्रवीच्छिवः २२.
ब्रह्मदेवाचं बोलणं ऐकून शंकर हसले आणि बोलू लागले.
तदा सर्वे सुरेन्द्राश्च ऋषयो मुनयस्तथा २२.
त्या वेळी सर्व देवेंद्र, ऋषी आणि मुनी तिथे उपस्थित होते.
मदनो हि मया दग्धः सर्वेषां कार्यसिद्धये २२.
सर्वांच्या कार्यसिद्धीसाठी मी मदनाला जाळलं.
तदानीमेव भो देवाः पार्वती मदनं च सा २२.
त्याच वेळी, हे देवांनो, पार्वती आणि मदन तिथेच होते.
एवं विमृश्य भो देवाः कार्या कार्यविचारणा २२.
म्हणून, हे देवांनो, काय करावं आणि काय विचार करावा हे तुम्ही ठरवा.
यूयं सर्वे च निष्कामा मया नास्त्यत्र संशयः २२.
तुम्हा सर्वांना काही इच्छा नाही, याबद्दल मला शंका नाही.
तपः परमसंयुक्ताः पारयामः सुदुष्करम् २२.
आम्ही कठोर तप करून हे अत्यंत कठीण कार्य पूर्ण केलं.
यूयं समाधिना तेन मदनेन च विस्मृतम् २२.
त्या ध्यानामुळे तुम्ही मदनाला विसरलात.
क्रोधाद्भवति संमोहः संमोहाद्भ्रमते मनः सर्वैरेव च मंतव्यं मद्वाक्यं नान्यथा क्वचित्॥ २२.
रागातून भ्रम निर्माण होतो, भ्रमातून मन भरकटतं. माझं बोलणं सर्वांनी लक्षात घ्यावं, कधीही वेगळं करू नये.
एवं विश्राव्य भगवान्स हि देवो वृषध्वजः २२.
असं म्हणून वृषध्वज असलेल्या त्या भगवंताने सर्वांना सांगितलं.
तूष्णींभूतोऽभवच्छंभुर्ध्यानमाश्रित्य वै पुनः २२.
शंभू शांत झाले आणि पुन्हा ध्यानात गेले.
ध्यानास्थितं च तं दृष्ट्वा नन्दौ सर्वान्विसृज्य तान् २२.
शंभू ध्यानस्थ आहेत हे पाहून नंदीने सर्वांना परत पाठवलं.
यतागतेन मार्गेण गच्छध्वं मा विलंबितम् २२.
ज्या मार्गाने आलात त्याच मार्गाने परत जा, वेळ वाया घालवू नका.