त्राहित्राहि महाविष्णो तप्तान्नः शरणागतान् शेषासने चोपविष्ट उवाच परमेश्वरः॥ २१.
आमचं रक्षण कर, आमचं रक्षण कर, हे महाविष्णू! आम्ही भाजून गेलेलो तुझ्या शरण आलो आहोत. शेषाच्या आसनावर बसलेल्या परमेश्वराने बोलायला सुरुवात केली.
युष्माभिः सहितश्चापि व्रजामि परमेश्वरम् २१.
मीही तुमच्यासोबत परमेश्वराकडे जाईन.
पाणिग्रहार्थमधुना देवदेवः पिनाकधृक् २१.
आता, विवाहासाठी, पिनाकधारी देवांचा देव तयार आहे.
तस्माद्वयं गमिष्यामो यत्र रुद्रो महाप्रभुः २१.
म्हणून आपण जिथे महाप्रभू रुद्र आहेत तिथे जाऊ.
विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा ऊचुः सर्वे सुरासुराः २१.
विष्णूचं ते वचन ऐकून सगळे देव आणि दैत्य बोलू लागले.
यदा दग्धः पुरा तेन मदनो दुरतिक्रमः २१.
जेव्हा पूर्वी त्या दुर्धर मदनाला त्याने जाळून टाकलं होतं,
प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाच परमेश्वरः २१.
भगवान् विष्णू हसत हसत बोलले.
स न धक्ष्यति सर्वेषां देवानां भयनाशनः २१.
तो जळणार नाही; तो सर्व देवांचा भीती दूर करणारा आहे.
शंभुं पुराणं पुरुषं ह्यधीशं वरेण्यरूपं च परं पराणाम् २१.
शंभू हा प्राचीन, आदिपुरुष, सर्वांचा स्वामी आणि श्रेष्ठ रूपाचा, सर्वांत श्रेष्ठ आहे.
एवमुक्तास्तदा देवा विष्णुना परमेष्ठिना २२.
त्या वेळी परमेश्वर विष्णू यांनी असे सांगितल्यावर देवांनी—
परे पारे परमेण समाधिना २२.
—सर्व सीमा ओलांडणाऱ्या, श्रेष्ठ एकाग्रतेने—
यज्ञोपवीतविधिना उरसा बिभ्रतं वृतम् २२.
—छातीवर यज्ञोपवीत घातलेला, विधीप्रमाणे अलंकृत—
कर्णद्वये धारयंतं तथा कर्कोटकेन हि २२.
—दोन्ही कानात कुंडले घातलेली, आणि कर्कोटक नागही—
सन्नूपुरे शङ्खकपद्मकाभ्यां संधारयंतं च विराजमानम् २२.
—पायात नूपुर, शंख आणि कमळ हातात घेतलेला, तेजस्वी—
तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च ऋषयो देवदानवाः २२.
त्या वेळी ब्रह्मा, विष्णू, ऋषी, देव आणि दानव—
नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च २२.
रुद्राला, देवाला, मदनाचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार.
शिपिविष्टाय भीमाय शेषशायिन्नमोनमः २२.
शिपिविष्ट, भयंकर, शेषावर विसावणारा याला नमस्कार.
त्वं धाता सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः २२.
तू सर्व लोकांचा कर्ता, पिता, माता आणि स्वामी आहेस.
इत्थं स्तुवत्सु देवेषु नन्दी प्रोवाच तान्प्रति २२.
देवांनी असे स्तुती केल्यावर, नंदी त्यांच्याशी बोलला—
ते प्रोचुर्देवकार्यार्थं विज्ञप्तुं शंभुमागता ध्यानस्थितो महादेवः सुरकार्यार्थसिद्धये॥ २२.
ते म्हणाले: 'देवतांच्या कार्यासाठी आम्ही शंभूला सांगायला आलो आहोत; महादेव ध्यानात मग्न आहेत, देवकार्य पूर्ण व्हावे म्हणून.'
ब्रह्मादयः सुरगणाः सुरसिद्धसंघास्त्वां द्रष्टुमेव सुरवर्य विशेषयंति २२.
ब्रह्मा आणि सर्व देव, सिद्धांच्या समूहांसह, हे श्रेष्ठ देव, तुला पाहण्यासाठी वाट पाहत आहेत.
तस्मात्त्वया हि देवेश त्रातव्याश्चाधुना सुराः २२.
म्हणून, हे देवांचे स्वामी, आता देवांचे रक्षण करणे तुझे कर्तव्य आहे.
शनैःशनैरुपरमच्छंभुः परमकोपनः २२.
हळूहळू, अत्यंत रागावलेले शंभू शांत झाले.
कस्माद्यूयं महाभागा ह्यागता मत्समीपगाः २२.
हे महाभागांनो, तुम्ही माझ्याजवळ का आलात?
तदा ब्रह्मा ह्युवाचेदं सुरकार्यं महत्तरम् २२.
तेव्हा ब्रह्मदेव म्हणाले, हे देवांनो, हे कार्य फारच महत्त्वाचं आहे.
कष्टात्कष्टतरं देव तद्विज्ञप्तुमिहागताः तारको देवशत्रुश्च नान्यथा मम भाषितम्॥ २२.
हे देव, हे काम अत्यंत कठीण आहे; आम्ही तुम्हाला सांगायला आलो आहोत. तारक हा देवांचा शत्रू आहे, आणि मी जे बोलतो तेच खरं.
तस्मात्त्वया गिरिजा देव शंभो गृहीतव्या पाणिना दक्षिणेन २२.
म्हणून, हे शंभो, तुला गिरिजेचा उजवा हात धरावा लागेल.
ब्रह्मणो हि वचः श्रुत्वा प्रहसन्नब्रवीच्छिवः २२.
ब्रह्मदेवाचं बोलणं ऐकून शंकर हसले आणि बोलू लागले.
तदा सर्वे सुरेन्द्राश्च ऋषयो मुनयस्तथा २२.
त्या वेळी सर्व देवेंद्र, ऋषी आणि मुनी तिथे उपस्थित होते.
मदनो हि मया दग्धः सर्वेषां कार्यसिद्धये २२.
सर्वांच्या कार्यसिद्धीसाठी मी मदनाला जाळलं.