त्वया सृष्टमिदं सर्वं जगद्देव चराचरम् २१.
हे देव, हे सगळं चराचर विश्व तुझ्याच कडून निर्माण झालं आहे.
अस्माकं रक्षणे शक्त इत्याकर्ण्य वचस्तदा २१.
तू आमचं रक्षण करू शकतोस, असं वचन ऐकून,
गिरिजातपसोद्भूतं दावाग्निं परमं महत् २१.
गिरिजेच्या तपातून उत्पन्न झालेला तो प्रचंड आणि भीषण दावानळ,
तत्र सुप्तं सुप्लयंके शेषाख्ये चातिशोभने २१.
तिथे, शोभिवंत शेष नावाच्या पलंगावर तो गाढ झोपला होता.
दूरस्थेनापि तार्क्ष्येण नतकंधरधारिणा २१.
दूर असतानाही नटकमंडल धारण करणारा तार्क्ष्य तिथे उपस्थित होता.
नवशक्तियुतं विष्णुं पार्पदैः परिवारितम् २१.
नऊ शक्तींनी युक्त असलेला विष्णू सेवकांनी वेढलेला होता.
सनातनो महाभागः प्रसुप्तो विजयोऽरिजित् २१.
सनातन, अत्यंत भाग्यवान, विजयी आणि अजिंक्य तो गाढ झोपला होता.
सनत्कुमारः सुतपा नारदश्चैव तुंबुरुः २१.
सनत्कुमार, सुतपा, नारद आणि तुम्बुरु हेही तिथे होते.
सुदर्शनं तथा चापं शार्ङ्गं च परमाद्भुतम् २१.
तसेच, सुदर्शन आणि अत्यंत अद्भुत असा शार्ङ्ग धनुष्यही तिथे होते.
विष्णोः समीपे परमामनो भृशं समेत्य सर्वे सुरदानवास्तदा २१.
त्या वेळी सगळे देव आणि दैत्य, अत्यंत भक्तीभावाने, विष्णूच्या जवळ एकत्र आले.
त्राहित्राहि महाविष्णो तप्तान्नः शरणागतान् शेषासने चोपविष्ट उवाच परमेश्वरः॥ २१.
आमचं रक्षण कर, आमचं रक्षण कर, हे महाविष्णू! आम्ही भाजून गेलेलो तुझ्या शरण आलो आहोत. शेषाच्या आसनावर बसलेल्या परमेश्वराने बोलायला सुरुवात केली.
युष्माभिः सहितश्चापि व्रजामि परमेश्वरम् २१.
मीही तुमच्यासोबत परमेश्वराकडे जाईन.
पाणिग्रहार्थमधुना देवदेवः पिनाकधृक् २१.
आता, विवाहासाठी, पिनाकधारी देवांचा देव तयार आहे.
तस्माद्वयं गमिष्यामो यत्र रुद्रो महाप्रभुः २१.
म्हणून आपण जिथे महाप्रभू रुद्र आहेत तिथे जाऊ.
विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा ऊचुः सर्वे सुरासुराः २१.
विष्णूचं ते वचन ऐकून सगळे देव आणि दैत्य बोलू लागले.
यदा दग्धः पुरा तेन मदनो दुरतिक्रमः २१.
जेव्हा पूर्वी त्या दुर्धर मदनाला त्याने जाळून टाकलं होतं,
प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाच परमेश्वरः २१.
भगवान् विष्णू हसत हसत बोलले.
स न धक्ष्यति सर्वेषां देवानां भयनाशनः २१.
तो जळणार नाही; तो सर्व देवांचा भीती दूर करणारा आहे.
शंभुं पुराणं पुरुषं ह्यधीशं वरेण्यरूपं च परं पराणाम् २१.
शंभू हा प्राचीन, आदिपुरुष, सर्वांचा स्वामी आणि श्रेष्ठ रूपाचा, सर्वांत श्रेष्ठ आहे.
एवमुक्तास्तदा देवा विष्णुना परमेष्ठिना २२.
त्या वेळी परमेश्वर विष्णू यांनी असे सांगितल्यावर देवांनी—
परे पारे परमेण समाधिना २२.
—सर्व सीमा ओलांडणाऱ्या, श्रेष्ठ एकाग्रतेने—
यज्ञोपवीतविधिना उरसा बिभ्रतं वृतम् २२.
—छातीवर यज्ञोपवीत घातलेला, विधीप्रमाणे अलंकृत—
कर्णद्वये धारयंतं तथा कर्कोटकेन हि २२.
—दोन्ही कानात कुंडले घातलेली, आणि कर्कोटक नागही—
सन्नूपुरे शङ्खकपद्मकाभ्यां संधारयंतं च विराजमानम् २२.
—पायात नूपुर, शंख आणि कमळ हातात घेतलेला, तेजस्वी—
तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च ऋषयो देवदानवाः २२.
त्या वेळी ब्रह्मा, विष्णू, ऋषी, देव आणि दानव—
नमो रुद्राय देवाय मदनांतकराय च २२.
रुद्राला, देवाला, मदनाचा नाश करणाऱ्याला नमस्कार.
शिपिविष्टाय भीमाय शेषशायिन्नमोनमः २२.
शिपिविष्ट, भयंकर, शेषावर विसावणारा याला नमस्कार.
त्वं धाता सर्वलोकानां पिता माता त्वमीश्वरः २२.
तू सर्व लोकांचा कर्ता, पिता, माता आणि स्वामी आहेस.
इत्थं स्तुवत्सु देवेषु नन्दी प्रोवाच तान्प्रति २२.
देवांनी असे स्तुती केल्यावर, नंदी त्यांच्याशी बोलला—
ते प्रोचुर्देवकार्यार्थं विज्ञप्तुं शंभुमागता ध्यानस्थितो महादेवः सुरकार्यार्थसिद्धये॥ २२.
ते म्हणाले: 'देवतांच्या कार्यासाठी आम्ही शंभूला सांगायला आलो आहोत; महादेव ध्यानात मग्न आहेत, देवकार्य पूर्ण व्हावे म्हणून.'