संपर्केण च दग्धोऽसि नान्यथा मम भाषितम् २१.
संपर्काने तू जळलास; माझे शब्द वेगळे नाहीत.
विभीषिकाभिर्बह्वीभिर्मां भीषयसि मानिनि २१.
अगं अभिमानी, तू मला अनेक भयांनी घाबरवतेस.
इत्युच्यमानेन तदा नीता सा प्रसभं तथा २१.
अशी ही वचने बोलली जात असताना, त्या वेळी तिला जबरदस्तीने तिथून नेण्यात आले.
कृता महानसेऽध्यक्षा नाम्ना मायावतीति च॥ २१.
तिला स्वयंपाकघराची प्रमुख नेमण्यात आली आणि तिचे नाव मायावती ठेवले.
पार्वत्याधिकृतं सर्वं मदनानयनं प्रति अत ऊर्ध्वं तदा सूत किं जातं तत्र वर्ण्यताम्॥ २१.
मदनाच्या डोळ्यांबद्दलची सर्व जबाबदारी पार्वतीकडे सोपवली गेली; आता, सूत, पुढे काय घडले ते सांग.
गतं तदा शिवं दृष्ट्वा दग्ध्वा मदनमोजसा २१.
त्या वेळी, शिवाला पाहिल्यावर मदन त्याच्या तेजाने जळून खाक झाला.
पित्रा तेन तदा तन्वी मात्रा चैव विचारिता २१.
त्या वेळी, ती सडपातळ मुलगी तिच्या वडिलांनी आणि आईने विचारात घेतली.
उक्ता ताभ्यां तदा साध्वी गिरिजा वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
मग, दोघांनीही तिला बोलावल्यावर, सद्गुणी गिरिजेने असे शब्द सांगितले.
नागच्छामि गृहं मातस्तात मे श्रृणु तत्त्वतः २१.
आई, मी घरी परत जाणार नाही; बाबा, माझे खरे बोल ऐका.
शंभुः परेषां परमो दग्धो येन महाबलः २१.
शंभू, जो इतरांमध्ये श्रेष्ठ आहे, ज्याच्यामुळे तो बलवान जळून गेला.
दुर्लभोहि तदा शंभुः प्राणिनां गृहमिच्छताम् २१.
त्या वेळी, शंभू घरी परत जाण्याची इच्छा असणाऱ्यांसाठी अगदीच दुर्लभ होता.
तदोवाच महातेजा हिमवान्स्वसुतां प्रति त्वया प्राप्तुमशक्यो हि तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज॥ २१.
मग, हिमवान त्या तेजस्वीने आपल्या मुलीला सांगितले, 'तो तुझ्याद्वारे मिळू शकत नाही; म्हणून तू आपल्या घरी परत जा.'
सा बाष्पपूरितेनैव कंठेन स्वसुतां प्रति २१.
डोळ्यांतून अश्रू येऊन गळा भरून आला असताना, तिने आपल्या मुलीशी बोलले.
तदा प्रहस्य चोवाच मातरं प्रति पार्वती २१.
मग, हसत पार्वतीने आपल्या आईशी असे सांगितले.
अत्रैव तं समानीय वरयामि विचक्षणम् २१.
इथेच मी त्याला आणून, त्या बुद्धिमानाला वर म्हणून निवडेन.
सुखरूपं परित्यज्य गिरिजा च मनस्विनी २१.
गिरिजा, ज्याचे मन दृढ होते, तिने सुखसोयी आणि सौंदर्य सोडले.
जया च विजया चैव माधवी च सुलोचना २१.
जया, विजय, माधवी आणि सुलोचना,
प्रम्लोचा सुभगा श्यामा चित्रांगी चारुणी स्वधा उपासांचक्रिरे सा च देवगर्भा च भामिनी॥ २१.
प्रम्लोचा, सुभगा, श्यामा, चित्रांगी, चारुणी, स्वधा आणि देवगर्भा — ही तेजस्विनी — सर्वजणी तिची सेवा करू लागल्या.
तपसा परमोग्रेण चरंती चारुहासिनी तत्रैव वेदिं कृत्वा च तस्योपरि सुसंस्थिता॥ २१.
ती सुंदर हास्य असलेली, कठोर तप करत, तिथेच वेदी बांधून तिच्यावर स्थिर राहिली.
त्यक्त्वा जलाशनं बाला पर्णादा ह्यभवच्च सा २१.
त्या मुलीने पाणी पिणे सोडून दिले आणि फक्त पानांवर जगू लागली.
शुष्काणि चैव पर्णानि नाशितानि तया यदा २१.
तिने सुकलेली पानेही खाऊन टाकली.
वायुपानरता जाता अंबुपानादनंतरम् एकांगुष्ठेन च तदा दधार च निजं वपुः॥ २१.
पाणी सोडल्यावर ती केवळ वाऱ्यावर जगू लागली आणि एका बोटावर उभी राहून स्वतःचे शरीर सांभाळू लागली.
एवमुग्रेण तपसा शंकराराधनं सती २१.
अशा कठोर तपाने सतीने शंकराची उपासना केली.
परं भावं समाश्रित्य जगन्मंगलमंगला २१.
जगाला मंगल आणि अमंगल देणारी ती, सर्वोच्च स्थितीला धरून राहिली.
एवं दिव्यसहस्राणि वर्षाणि च तताप वै २१.
अशा प्रकारे तिने हजारो दिव्य वर्षे तप केले.
सभार्यः स सुतामाप्त उवाच च महासतीम् २१.
पत्नी आणि कन्येसह तो त्या महान सतीला म्हणाला.
क्व रुद्रो दृश्यते बाले विरक्तो नात्र संशयः २१.
"बाळे, रुद्र कुठे दिसतो? तो विरक्त आहे, यात शंका नाही."
भविष्यति न संदेहः सत्यं प्रतिवदामि ते २१.
"तो येणार नाही, यात शंका नाही; मी तुला सत्य सांगतो."
किं तेन तव रुद्रेण ये दग्धः पुराऽनघे २१.
"हे निष्पापे, तुला त्या रुद्राचा काय उपयोग, ज्याने पूर्वी अनेकांना जाळून टाकले?"
गगनस्थो यथा चंद्रो ग्रहीतुं न हि शक्यते २१.
"जसा आकाशातील चंद्र हातात धरता येत नाही,"