एवं निर्भर्त्सितो रत्या नारदो मुनिसत्तमः २१.
रतीने अशा प्रकारे नारद ऋषीला फटकारले.
शशंस दैत्यराजाय दग्धं मदनमेव च २१.
त्याने दैत्यराजाला सांगितले की मदन जळून खाक झाला आहे.
तामानय महाभाग भार्यां कुरु महाबल तासां मध्ये रूपवती रतिः सा मदनप्रिया॥ २१.
तिला घेऊन ये, भाग्यवान; तिला तुझी पत्नी कर, बलाढ्य. त्या सर्वांमध्ये रतीच सर्वात सुंदर आणि मदनाची प्रिय आहे.
एवमाकर्ण्य वचनं देवर्षेर्भावितात्मनः २१.
त्या दिव्य ऋषीचे शुद्ध मनाचे शब्द ऐकून—
तां दृष्ट्वा सु विशालाक्षीं रतिं मदनमोहिनीम् २१.
रतीला पाहून, तिच्या मोठ्या डोळ्यांनी आणि मदनालाही मोहून टाकणाऱ्या सौंदर्याने—
एहि तन्वि मया सार्द्धं राज्यं भोगान्यथेष्टतः २१.
अगं सुकुमारिणी, माझ्यासोबत ये आणि हवे तसे राज्य व सुख उपभोग.
एवमुक्ता तदा तेन शंबरेण महात्मना २१.
त्यावेळी महात्मा शंबराने असे म्हटल्यावर—
विधवाहं महाबाहो नैवं भाषितुमर्हसि २१.
मी विधवा आहे, महाबाहू; असे बोलू नकोस.
एतत्तद्वचनं श्रुत्वा शंबरः काममोहितः २१.
हे शब्द ऐकून, शंबर कामाने मोहित झाला.
विमृश्य मनसा सर्वमजेयत्वं च तस्य वै २१.
सर्व गोष्टी मनात विचार करून, तिच्या अजेयतेचाही विचार केला.
संपर्केण च दग्धोऽसि नान्यथा मम भाषितम् २१.
संपर्काने तू जळलास; माझे शब्द वेगळे नाहीत.
विभीषिकाभिर्बह्वीभिर्मां भीषयसि मानिनि २१.
अगं अभिमानी, तू मला अनेक भयांनी घाबरवतेस.
इत्युच्यमानेन तदा नीता सा प्रसभं तथा २१.
अशी ही वचने बोलली जात असताना, त्या वेळी तिला जबरदस्तीने तिथून नेण्यात आले.
कृता महानसेऽध्यक्षा नाम्ना मायावतीति च॥ २१.
तिला स्वयंपाकघराची प्रमुख नेमण्यात आली आणि तिचे नाव मायावती ठेवले.
पार्वत्याधिकृतं सर्वं मदनानयनं प्रति अत ऊर्ध्वं तदा सूत किं जातं तत्र वर्ण्यताम्॥ २१.
मदनाच्या डोळ्यांबद्दलची सर्व जबाबदारी पार्वतीकडे सोपवली गेली; आता, सूत, पुढे काय घडले ते सांग.
गतं तदा शिवं दृष्ट्वा दग्ध्वा मदनमोजसा २१.
त्या वेळी, शिवाला पाहिल्यावर मदन त्याच्या तेजाने जळून खाक झाला.
पित्रा तेन तदा तन्वी मात्रा चैव विचारिता २१.
त्या वेळी, ती सडपातळ मुलगी तिच्या वडिलांनी आणि आईने विचारात घेतली.
उक्ता ताभ्यां तदा साध्वी गिरिजा वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
मग, दोघांनीही तिला बोलावल्यावर, सद्गुणी गिरिजेने असे शब्द सांगितले.
नागच्छामि गृहं मातस्तात मे श्रृणु तत्त्वतः २१.
आई, मी घरी परत जाणार नाही; बाबा, माझे खरे बोल ऐका.
शंभुः परेषां परमो दग्धो येन महाबलः २१.
शंभू, जो इतरांमध्ये श्रेष्ठ आहे, ज्याच्यामुळे तो बलवान जळून गेला.
दुर्लभोहि तदा शंभुः प्राणिनां गृहमिच्छताम् २१.
त्या वेळी, शंभू घरी परत जाण्याची इच्छा असणाऱ्यांसाठी अगदीच दुर्लभ होता.
तदोवाच महातेजा हिमवान्स्वसुतां प्रति त्वया प्राप्तुमशक्यो हि तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज॥ २१.
मग, हिमवान त्या तेजस्वीने आपल्या मुलीला सांगितले, 'तो तुझ्याद्वारे मिळू शकत नाही; म्हणून तू आपल्या घरी परत जा.'
सा बाष्पपूरितेनैव कंठेन स्वसुतां प्रति २१.
डोळ्यांतून अश्रू येऊन गळा भरून आला असताना, तिने आपल्या मुलीशी बोलले.
तदा प्रहस्य चोवाच मातरं प्रति पार्वती २१.
मग, हसत पार्वतीने आपल्या आईशी असे सांगितले.
अत्रैव तं समानीय वरयामि विचक्षणम् २१.
इथेच मी त्याला आणून, त्या बुद्धिमानाला वर म्हणून निवडेन.
सुखरूपं परित्यज्य गिरिजा च मनस्विनी २१.
गिरिजा, ज्याचे मन दृढ होते, तिने सुखसोयी आणि सौंदर्य सोडले.
जया च विजया चैव माधवी च सुलोचना २१.
जया, विजय, माधवी आणि सुलोचना,
प्रम्लोचा सुभगा श्यामा चित्रांगी चारुणी स्वधा उपासांचक्रिरे सा च देवगर्भा च भामिनी॥ २१.
प्रम्लोचा, सुभगा, श्यामा, चित्रांगी, चारुणी, स्वधा आणि देवगर्भा — ही तेजस्विनी — सर्वजणी तिची सेवा करू लागल्या.
तपसा परमोग्रेण चरंती चारुहासिनी तत्रैव वेदिं कृत्वा च तस्योपरि सुसंस्थिता॥ २१.
ती सुंदर हास्य असलेली, कठोर तप करत, तिथेच वेदी बांधून तिच्यावर स्थिर राहिली.
त्यक्त्वा जलाशनं बाला पर्णादा ह्यभवच्च सा २१.
त्या मुलीने पाणी पिणे सोडून दिले आणि फक्त पानांवर जगू लागली.