एवं विमृश्य सुचिरं गिरिजा तदानीं संमोहमाप च सती हि तथा बभाषे २१.
असे बराच वेळ विचार करून, गिरिजा त्या वेळी गोंधळली; आणि सतीने असे बोलले.
मा विषादं कुरु सखि मदनं जीवयाम्यहम् २१.
सखी, दुःखी होऊ नकोस; मी मदनाला पुन्हा जिवंत करीन.
हरं रुद्रं विरुपाक्षं देवदेवं जगद्गुरुम् २१.
हर, रुद्र, विरूपाक्ष, देवांचा देव, जगाचा गुरु,
एवम श्वास्य तां साध्वी गिरिजां रतिरंजसा २१.
अशा प्रकारे, त्या सती गिरिजाला रतीने प्रेमाने दिलासा दिला.
मदनो यत्र दग्धश्च रुद्रेण परमात्मना २१.
जिथे मदनाला परमात्मा रुद्रांनी जाळले.
उवाच गत्वा सहसा भामिनीं रतिमंतिके २१.
तो पटकन गेला आणि रतीसमोर भामिनीशी बोलला.
तरुणी रूपसंपन्ना सौभाग्येन परेण हि उवाच वाक्यं मधुरं किंचिन्निष्ठुरमेव च॥ २१.
ती तरुणी सुंदर आणि भाग्यवान होती; तिने गोड पण थोडेसे कठोर असे शब्द सांगितले.
नारदोऽसि मया ज्ञातः कुमारस्त्वं न संशयः २१.
तू नारद आहेस, हे मी ओळखले; तू कुमार आहेस, यात शंका नाही.
यथागतेन मार्गेण गच्छ त्वं मा विलंबितम् २१.
ज्या वाटेने आला होतास, त्याच वाटेने परत जा; वेळ वाया घालवू नकोस.
परस्त्रीकामुकाः क्षुद्रा विटा व्यसनिनश्च ये २१.
जे परस्त्रीवर आसक्त असतात, जे क्षुद्र, व्यभिचारी आणि व्यसनाधीन असतात—
एवं निर्भर्त्सितो रत्या नारदो मुनिसत्तमः २१.
रतीने अशा प्रकारे नारद ऋषीला फटकारले.
शशंस दैत्यराजाय दग्धं मदनमेव च २१.
त्याने दैत्यराजाला सांगितले की मदन जळून खाक झाला आहे.
तामानय महाभाग भार्यां कुरु महाबल तासां मध्ये रूपवती रतिः सा मदनप्रिया॥ २१.
तिला घेऊन ये, भाग्यवान; तिला तुझी पत्नी कर, बलाढ्य. त्या सर्वांमध्ये रतीच सर्वात सुंदर आणि मदनाची प्रिय आहे.
एवमाकर्ण्य वचनं देवर्षेर्भावितात्मनः २१.
त्या दिव्य ऋषीचे शुद्ध मनाचे शब्द ऐकून—
तां दृष्ट्वा सु विशालाक्षीं रतिं मदनमोहिनीम् २१.
रतीला पाहून, तिच्या मोठ्या डोळ्यांनी आणि मदनालाही मोहून टाकणाऱ्या सौंदर्याने—
एहि तन्वि मया सार्द्धं राज्यं भोगान्यथेष्टतः २१.
अगं सुकुमारिणी, माझ्यासोबत ये आणि हवे तसे राज्य व सुख उपभोग.
एवमुक्ता तदा तेन शंबरेण महात्मना २१.
त्यावेळी महात्मा शंबराने असे म्हटल्यावर—
विधवाहं महाबाहो नैवं भाषितुमर्हसि २१.
मी विधवा आहे, महाबाहू; असे बोलू नकोस.
एतत्तद्वचनं श्रुत्वा शंबरः काममोहितः २१.
हे शब्द ऐकून, शंबर कामाने मोहित झाला.
विमृश्य मनसा सर्वमजेयत्वं च तस्य वै २१.
सर्व गोष्टी मनात विचार करून, तिच्या अजेयतेचाही विचार केला.
संपर्केण च दग्धोऽसि नान्यथा मम भाषितम् २१.
संपर्काने तू जळलास; माझे शब्द वेगळे नाहीत.
विभीषिकाभिर्बह्वीभिर्मां भीषयसि मानिनि २१.
अगं अभिमानी, तू मला अनेक भयांनी घाबरवतेस.
इत्युच्यमानेन तदा नीता सा प्रसभं तथा २१.
अशी ही वचने बोलली जात असताना, त्या वेळी तिला जबरदस्तीने तिथून नेण्यात आले.
कृता महानसेऽध्यक्षा नाम्ना मायावतीति च॥ २१.
तिला स्वयंपाकघराची प्रमुख नेमण्यात आली आणि तिचे नाव मायावती ठेवले.
पार्वत्याधिकृतं सर्वं मदनानयनं प्रति अत ऊर्ध्वं तदा सूत किं जातं तत्र वर्ण्यताम्॥ २१.
मदनाच्या डोळ्यांबद्दलची सर्व जबाबदारी पार्वतीकडे सोपवली गेली; आता, सूत, पुढे काय घडले ते सांग.
गतं तदा शिवं दृष्ट्वा दग्ध्वा मदनमोजसा २१.
त्या वेळी, शिवाला पाहिल्यावर मदन त्याच्या तेजाने जळून खाक झाला.
पित्रा तेन तदा तन्वी मात्रा चैव विचारिता २१.
त्या वेळी, ती सडपातळ मुलगी तिच्या वडिलांनी आणि आईने विचारात घेतली.
उक्ता ताभ्यां तदा साध्वी गिरिजा वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
मग, दोघांनीही तिला बोलावल्यावर, सद्गुणी गिरिजेने असे शब्द सांगितले.
नागच्छामि गृहं मातस्तात मे श्रृणु तत्त्वतः २१.
आई, मी घरी परत जाणार नाही; बाबा, माझे खरे बोल ऐका.
शंभुः परेषां परमो दग्धो येन महाबलः २१.
शंभू, जो इतरांमध्ये श्रेष्ठ आहे, ज्याच्यामुळे तो बलवान जळून गेला.