तदोवाच रुषाविष्टो देवान्प्रति महेश्वरः २१.
मग महेश्वराने रागाने देवांना उत्तर दिले.
यदाःकामं पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः २१.
जेव्हा सर्व देव, इंद्रासह, कामाच्या प्रभावाखाली वागतात—
कामो हि नरकायैव सर्वेषां प्राणिनां ध्रुवम् २१.
काम सर्व प्राण्यांना निश्चितच नरकात घेऊन जातो.
तारकोऽपि दुराचारो निष्कामोऽद्य भविष्यति २१.
तारकही, वाईट असून, आजपासून कामरहित होईल.
तस्मात्कामो मया दग्धः सर्वेषां शांतिहेतवे २१.
म्हणून मी कामाला सर्वांच्या शांततेसाठी जाळले.
अन्यैः प्राणिभिरेवात्र तपसे धीयतां मनः २१.
इतर प्राण्यांनी येथे तपासाठी मन लावावे.
तस्मादेनं पापिनं दुःखमूलं न जीवयिष्यामि सुराः प्रतीक्ष्यताम् २१.
म्हणून मी या पापी, दुःखाचा मूळ असलेल्या, व्यक्तीला जगू देणार नाही; देवांनो, थांबा आणि पाहा.
एवमुक्तास्तदा तेन शंभुना परमेष्ठिना २१.
त्या वेळी शंभू, सर्वोच्च प्रभू, यांनी असे सांगितले.
यदुक्तं भवता शंभो परं श्रेयस्करं हि नः २१.
शंभू, तुम्ही जे बोललात, ते आमच्यासाठी खरोखरच अत्यंत हितकारक आहे.
यथा सृष्टमिदं विश्वं कामक्रोधसमन्वितम् २१.
हे विश्व जसे इच्छा आणि रागाने भरलेले निर्माण झाले आहे,
धर्मार्थकामामोक्षाश्च चत्वारो ह्येकरूपताम् २१.
धर्म, अर्थ, काम आणि मोक्ष हे चारही खरेतर एकाच स्वरूपाचे आहेत.
कथं त्वया हि संदग्धः कामो हि दुरतिक्रमः २१.
मग तुम्ही त्याला कसा जाळला? कारण कामाला मात करणे फार कठीण आहे.
कामेन हीयते विश्वं कामेन पाल्यते २१.
कामामुळे विश्व कमी होते; आणि कामामुळेच ते टिकते.
यस्मात्क्रोधो भवत्युग्रो येन त्वं च वशीकृतः २१.
राग फार भयंकर होतो, आणि त्याने तुम्हीही वश झाले.
त्वया संपादितो देव मदनो हि महाबलः २१.
देवा, तुमच्यामुळे मदन, जो फार शक्तिशाली आहे, प्रकट झाला.
ऋषिभिश्चैवमुक्तोऽपि द्विगुणं रूपमास्थितः २१.
ऋषींनी असे सांगितले तरीही त्याने दोनपट मोठे रूप घेतले.
मुनिभिश्चारणैः सिद्धैर्गणैश्चापि सदाशिवः २१.
ऋषी, गंधर्व, सिद्ध आणि गण यांनी सदा शिवाला
मदनं च तथा दग्ध्वा त्यक्त्वा तं पर्वतं रुषा २१.
मदनाला जाळून, आणि त्या पर्वताला रागाने सोडून,
तिरोधानगतं देवी वीक्ष्य दग्धं च मन्मथम् २१.
देवीने मदन जळलेला पाहिला आणि स्वतः लपलेली होती.
तथैव दग्धं मदनं विलोक्य रत्या विलापं च तदा मनस्विनी २१.
मदन जळलेला पाहून, रतीने त्या वेळी दुःख व्यक्त केले, ती मनाने शहाणी होती.
एवं विमृश्य सुचिरं गिरिजा तदानीं संमोहमाप च सती हि तथा बभाषे २१.
असे बराच वेळ विचार करून, गिरिजा त्या वेळी गोंधळली; आणि सतीने असे बोलले.
मा विषादं कुरु सखि मदनं जीवयाम्यहम् २१.
सखी, दुःखी होऊ नकोस; मी मदनाला पुन्हा जिवंत करीन.
हरं रुद्रं विरुपाक्षं देवदेवं जगद्गुरुम् २१.
हर, रुद्र, विरूपाक्ष, देवांचा देव, जगाचा गुरु,
एवम श्वास्य तां साध्वी गिरिजां रतिरंजसा २१.
अशा प्रकारे, त्या सती गिरिजाला रतीने प्रेमाने दिलासा दिला.
मदनो यत्र दग्धश्च रुद्रेण परमात्मना २१.
जिथे मदनाला परमात्मा रुद्रांनी जाळले.
उवाच गत्वा सहसा भामिनीं रतिमंतिके २१.
तो पटकन गेला आणि रतीसमोर भामिनीशी बोलला.
तरुणी रूपसंपन्ना सौभाग्येन परेण हि उवाच वाक्यं मधुरं किंचिन्निष्ठुरमेव च॥ २१.
ती तरुणी सुंदर आणि भाग्यवान होती; तिने गोड पण थोडेसे कठोर असे शब्द सांगितले.
नारदोऽसि मया ज्ञातः कुमारस्त्वं न संशयः २१.
तू नारद आहेस, हे मी ओळखले; तू कुमार आहेस, यात शंका नाही.
यथागतेन मार्गेण गच्छ त्वं मा विलंबितम् २१.
ज्या वाटेने आला होतास, त्याच वाटेने परत जा; वेळ वाया घालवू नकोस.
परस्त्रीकामुकाः क्षुद्रा विटा व्यसनिनश्च ये २१.
जे परस्त्रीवर आसक्त असतात, जे क्षुद्र, व्यभिचारी आणि व्यसनाधीन असतात—