मेनका वीरभद्रेण चण्डेन पुंजिकस्थली २१.
मेणका वीरभद्रासोबत होती, आणि पुंजिकस्थली चंडासोबत होती.
अमत्तभूतैर्बहुभिस्त्रपां त्यक्त्वा मनीषिभिः २१.
अहंकाररहित अनेक ज्ञानी लोकांनी भीती सोडून दिली.
अशोकाश्चंपकाश्चूता यूथ्यश्चैव कदंबकाः २१.
अशोक, चंपक, आंबा, युथिका आणि कदंबाची झाडे तिथे दिसत होती.
द्राक्षावल्लयः प्रदृश्यंते बहुला नागकेशराः २१.
द्राक्षाच्या वेल्या आणि भरपूर नागकेशराची झाडे तिथे दिसत होती.
मत्ता मदनसंगेन हंसीभिः कलहंसकाः २१.
वसंताच्या मादकतेमुळे हंस आणि कलहंस एकत्र होते.
निष्कामा ह्यतुरा ह्यासञ्छिवसंपर्कजैर्गुणैः २१.
इच्छारहित आणि शांत, ते शिवाच्या संगतीमुळे मिळालेल्या गुणांमुळे तिथे होते.
शैलादो हि महातेजा नंदी ह्यमितविक्रमः २१.
शैलाद मोठ्या तेजाचा आणि नंदी अपार सामर्थ्याचा तिथे उपस्थित होते.
एतस्मिन्नंतरे तत्र मदनो हि धनुर्द्धरः तरोश्छायां समाश्रित्य देवदारुगतां तदा॥ २१.
त्याच वेळी मदन धनुष्य घेऊन देवदारूच्या झाडाजवळ सावलीत थांबला.
निरीक्ष्य शंभुं परमासने स्तितं तपो जुषाणं परमेष्ठिनां पतिम् २१.
त्याने शंभूला सर्वोच्च आसनावर बसलेला, तपस्येत मग्न, परमेष्ठींचा स्वामी पाहिला.
भुजंगभोगांकितसर्वगात्रं पंचाननं सिंहविशालविक्रमम् २१.
त्याचे सर्व अंग नागांच्या वेट्यांनी सजलेले, पाच चेहरे आणि सिंहासारखी ताकद होती.
दुरासदं दीप्तिमतां वरिष्ठं महेशमुग्रं सह माधवेन सखीजनैः संवृता पूजनार्थं सदाशिवं मंगलं मंगलानाम्॥ २१.
महेश, तेजस्वींमध्ये श्रेष्ठ, कठीण गाठणारा, माधव आणि सखींसोबत, सदा शिवाच्या पूजेसाठी तिथे होता; तो सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ होता.
कनककुसुममालां संदधे नीलकंठे सितकिरणमनोज्ञादुर्ल्लभा सा तदानीम् २१.
तीने नीलकंठाच्या गळ्यात सोन्याच्या फुलांची माळ घातली; त्या क्षणी ती माळ चंद्रकिरणासारखी सुंदर आणि दुर्मिळ होती.
तावद्विद्धः शरेणैव मोहनाख्येन चत्वरात् ददर्श गिरिजां देवोब्धिर्यथा शशिनः कलाम्॥ २१.
मोहना नावाच्या बाणाने लागल्यानंतर, देवाने गिरिजेला पाहिले, जसे समुद्र चंद्राच्या कलेला पाहतो.
चारुप्रसन्नवदनां बिंबोष्ठीं सस्मितेक्षणाम् २१.
त्याने तिचे सुंदर, प्रसन्न चेहरा, बिंबासारखे ओठ आणि मंद हास्याने उजळलेली डोळे पाहिली.
गौरीं प्रसन्नमुद्रां च विश्वमोहनमोहनाम् २१.
त्याने गौरीला प्रसन्न मुद्रेत, विश्वाला मोहवणाऱ्या मोहकतेने पाहिले.
उत्पत्तिपालनविनाशकरी च या वै कृत्वाग्रतः सत्त्वरजस्तमांसि २१.
तीच निर्माण, पालन आणि नाश करणारी, ज्याने सत्त्व, रज आणि तम गुण समोर ठेवले.
तां निरीक्ष्य भवो देवो गिरिजां लोकपावनीम् विस्मयोत्फुल्लनयनो बभूव सहसा शिवः॥ २१.
गिरिजा, जगाचा शुद्धी करणारी, पाहून भव देव अचानक आश्चर्याने डोळे मोठे झाले.
एवं विलोकमानोऽसौ देवदेवो जगत्पतिः २१.
असा देवदेव, जगाचा स्वामी, तिच्याकडे पाहत होता.
अनया मोहितः कस्मात्तपःस्थोऽहं निरामयः २१.
तिच्या मोहात मी तपात स्थिर असूनही, कोणत्याही दुःखापासून मुक्त असताना, मी कसा भुललो?
ततो व्यलोकयच्छंभुर्द्दिक्षु सर्वासु सादरम् २१.
मग शंभूने आदराने सर्व दिशांना पाहिले.
चक्रीकृतधनुः सज्जं चक्रे बेद्धुं सदाशिवम् तावद्दृष्टो महेशेन सरोषेण तदा द्विजाः॥ २१.
त्याने धनुष्य सज्ज करून सदाशिवाला मारण्यासाठी तयार केला; त्याच वेळी, हे द्विजांनो, महेशाने रागाने त्याला पाहिले.
निरीक्षितस्तृतीयेन चक्षुषा परमेण हि हाहाकारो महानासीद्देवानां तत्र पश्यताम्॥ २१.
त्याच्यावर परम तिसऱ्या डोळ्याने नजर टाकली; तेव्हा देवांनी पाहत असताना मोठा हाहाकार झाला.
देवदेव महादेव देवानां वरदो भव २१.
देवांचा देव, महादेव, देवांना वर दे.
वृथा त्वयाथ दग्धोऽसौ मदनो हि महाप्रभः॥ २१.
मग त्या तेजस्वी मदनाला तुझ्या कडून व्यर्थ जाळले गेले.
त्वया हि कार्यं जगदेकबंधो कार्यं सुराणां परमेण वर्चसा २१.
तूच जगाचा आधार आहेस; देवांचे कार्य तुझ्या श्रेष्ठ शक्तीनेच पूर्ण होईल.
तारकेण महादेव देवाः संपीडिता भृशम् २१.
तारकाने, महादेव, देवांना फार त्रास दिला आहे.
वरयस्व महाभाग देवाकार्ये भव क्षमः २१.
महाभाग, वर माग, देवांच्या कार्यात सहकार्य कर.
कालकूटाच्च नूनं हि रक्षिताः स्मो न चान्यथा २१.
कालकूटापासून आम्ही निश्चितच वाचलो, अन्यथा नाही.
मदनोयं समायातः सुराणां कार्यसिद्धये २१.
देवांचे कार्य साधण्यासाठी हा मदन आला आहे.
विना तेन जगत्सर्वं नाशमेष्यति शंकर २१.
त्याशिवाय, शंकरा, सगळं जग नष्ट होईल.