मम वीर्यं च जानाति शक्तेः पुत्रः पराशरः २१.
शक्तीचा पुत्र पराशर माझ्या सामर्थ्याची जाणीव ठेवतो.
गुरुरप्यभिजानाति भार्योतथ्यस्य चैव हि २१.
गुरूही हे जाणतो, आणि उतथ्याची पत्नी देखील.
भरद्वाजो महाभाग इत्युवाच गुरुस्तदा २१.
त्या वेळी गुरूंनी महाभाग भरद्वाजाला संबोधून सांगितले.
क्रोधो हि मम बंधुश्च महाबलपरक्रमः ब्रह्मादिस्तंबपर्यंतं प्लावितं सचराचरम्॥ २१.
माझा राग हा माझा बंधू आहे, तो फार बलवान आणि पराक्रमी आहे; ब्रह्मादि पासून स्तंभांपर्यंत, सर्व चराचर सृष्टी त्याने व्यापली आहे.
मदनद्वं समर्थोसि अस्माञ्जेतुं सदैव हि पार्वत्या सहितं शंभुं कुरुष्वाद्य महामते॥ २१.
मदना, या तिन्ही लोकांत तुलाच आम्हांला नेहमी जिंकता येतं; बुद्धिमान, आज शंभूला पार्वतीसोबत एकत्र कर.
एवमभ्यर्थितो देवैर्मदनो विश्वमोहनः २१.
देवतांनी अशी विनंती केल्यावर, विश्वाला मोहात पाडणारा मदन तयार झाला.
ततो जगामाशु महाधनुर्द्धरो विस्फार्य चापं कुसुमान्वितं महत् तस्मिन्हिमाद्रौ परिदृश्यमानोऽवनौ स्मरो योधयतां वरिष्ठः॥ २१.
मग तो मोठं धनुष्य घेत, फुलांनी सजवलेलं धनुष्य ताणून, हिमालय पर्वतावर, पृथ्वीवर दिसत असताना, स्मर श्रेष्ठ योद्ध्यासारखा युद्धासाठी सज्ज झाला.
तत्रागता तदा रंभा उर्वशी पुंजिकस्थली २१.
त्या वेळी तिथे रंभा, उर्वशी आणि पुंजिकस्थली आल्या.
अन्याश्च विविधाः जाताः साहाय्ये मदनस्य च २१.
मदनाला मदतीसाठी इतरही अनेक विविध अप्सरा आल्या.
सर्वे गणाश्च सहसा मदनेन विमोहिताः २१.
मदनाने सर्व गणांना अचानक मोहात पाडले.
मेनका वीरभद्रेण चण्डेन पुंजिकस्थली २१.
मेणका वीरभद्रासोबत होती, आणि पुंजिकस्थली चंडासोबत होती.
अमत्तभूतैर्बहुभिस्त्रपां त्यक्त्वा मनीषिभिः २१.
अहंकाररहित अनेक ज्ञानी लोकांनी भीती सोडून दिली.
अशोकाश्चंपकाश्चूता यूथ्यश्चैव कदंबकाः २१.
अशोक, चंपक, आंबा, युथिका आणि कदंबाची झाडे तिथे दिसत होती.
द्राक्षावल्लयः प्रदृश्यंते बहुला नागकेशराः २१.
द्राक्षाच्या वेल्या आणि भरपूर नागकेशराची झाडे तिथे दिसत होती.
मत्ता मदनसंगेन हंसीभिः कलहंसकाः २१.
वसंताच्या मादकतेमुळे हंस आणि कलहंस एकत्र होते.
निष्कामा ह्यतुरा ह्यासञ्छिवसंपर्कजैर्गुणैः २१.
इच्छारहित आणि शांत, ते शिवाच्या संगतीमुळे मिळालेल्या गुणांमुळे तिथे होते.
शैलादो हि महातेजा नंदी ह्यमितविक्रमः २१.
शैलाद मोठ्या तेजाचा आणि नंदी अपार सामर्थ्याचा तिथे उपस्थित होते.
एतस्मिन्नंतरे तत्र मदनो हि धनुर्द्धरः तरोश्छायां समाश्रित्य देवदारुगतां तदा॥ २१.
त्याच वेळी मदन धनुष्य घेऊन देवदारूच्या झाडाजवळ सावलीत थांबला.
निरीक्ष्य शंभुं परमासने स्तितं तपो जुषाणं परमेष्ठिनां पतिम् २१.
त्याने शंभूला सर्वोच्च आसनावर बसलेला, तपस्येत मग्न, परमेष्ठींचा स्वामी पाहिला.
भुजंगभोगांकितसर्वगात्रं पंचाननं सिंहविशालविक्रमम् २१.
त्याचे सर्व अंग नागांच्या वेट्यांनी सजलेले, पाच चेहरे आणि सिंहासारखी ताकद होती.
दुरासदं दीप्तिमतां वरिष्ठं महेशमुग्रं सह माधवेन सखीजनैः संवृता पूजनार्थं सदाशिवं मंगलं मंगलानाम्॥ २१.
महेश, तेजस्वींमध्ये श्रेष्ठ, कठीण गाठणारा, माधव आणि सखींसोबत, सदा शिवाच्या पूजेसाठी तिथे होता; तो सर्व शुभांमध्ये सर्वात शुभ होता.
कनककुसुममालां संदधे नीलकंठे सितकिरणमनोज्ञादुर्ल्लभा सा तदानीम् २१.
तीने नीलकंठाच्या गळ्यात सोन्याच्या फुलांची माळ घातली; त्या क्षणी ती माळ चंद्रकिरणासारखी सुंदर आणि दुर्मिळ होती.
तावद्विद्धः शरेणैव मोहनाख्येन चत्वरात् ददर्श गिरिजां देवोब्धिर्यथा शशिनः कलाम्॥ २१.
मोहना नावाच्या बाणाने लागल्यानंतर, देवाने गिरिजेला पाहिले, जसे समुद्र चंद्राच्या कलेला पाहतो.
चारुप्रसन्नवदनां बिंबोष्ठीं सस्मितेक्षणाम् २१.
त्याने तिचे सुंदर, प्रसन्न चेहरा, बिंबासारखे ओठ आणि मंद हास्याने उजळलेली डोळे पाहिली.
गौरीं प्रसन्नमुद्रां च विश्वमोहनमोहनाम् २१.
त्याने गौरीला प्रसन्न मुद्रेत, विश्वाला मोहवणाऱ्या मोहकतेने पाहिले.
उत्पत्तिपालनविनाशकरी च या वै कृत्वाग्रतः सत्त्वरजस्तमांसि २१.
तीच निर्माण, पालन आणि नाश करणारी, ज्याने सत्त्व, रज आणि तम गुण समोर ठेवले.
तां निरीक्ष्य भवो देवो गिरिजां लोकपावनीम् विस्मयोत्फुल्लनयनो बभूव सहसा शिवः॥ २१.
गिरिजा, जगाचा शुद्धी करणारी, पाहून भव देव अचानक आश्चर्याने डोळे मोठे झाले.
एवं विलोकमानोऽसौ देवदेवो जगत्पतिः २१.
असा देवदेव, जगाचा स्वामी, तिच्याकडे पाहत होता.
अनया मोहितः कस्मात्तपःस्थोऽहं निरामयः २१.
तिच्या मोहात मी तपात स्थिर असूनही, कोणत्याही दुःखापासून मुक्त असताना, मी कसा भुललो?
ततो व्यलोकयच्छंभुर्द्दिक्षु सर्वासु सादरम् २१.
मग शंभूने आदराने सर्व दिशांना पाहिले.