सभाग्योऽहं महादेव प्रसादात्तव शंकर २१.
महादेव, तुझ्या कृपेने मी भाग्यवान आहे, शंकरा.
अनया सह देवेश अनुज्ञां दातुर्महसि २१.
देवेश्वरा, तिच्यासह मला या महान कार्यासाठी तुझी परवानगी दे.
आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल २१.
तू नेहमी माझ्या पर्वतावर मला भेटण्यासाठी यावं.
अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकंधरः अचलं च व्रीत शंभुः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
पर्वताने मान वाकवून गिरीशाला उत्तर दिले; आणि शंभू हसत पर्वताशी बोलला.
इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चारुप्रभाषिणी २१.
ही तरुणी सुंदर नितंबांची, सडपातळ आणि गोड बोलणारी आहे.
एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहनिष्ठुरं वा २१.
शंभूंचे हे शुद्ध, निःस्पृह आणि कठोर शब्द ऐकून,
तपःशक्त्यान्वितः शंभो करोषि विपुलं तपः २१.
तपश्चर्येची शक्ती लाभलेले शंभू, तुम्ही मोठे तप करता.
कस्त्वं का प्रकृतिः सूक्ष्मा भगवंस्तद्विमृश्यताम् २१.
आपण कोण आहात? आपली खरी प्रकृती काय आहे, प्रभो? हे विचारले पाहिजे.
तपसा परमेणैव प्रकृतिं नाशयाम्यहम् तस्माच्च प्रकृते सिद्धैर् कार्यः संग्रहः क्वचित्॥ २१.
मी केवळ श्रेष्ठ तपाने प्रकृतीचा नाश करतो; आणि कधी कधी सिद्ध लोक त्यातून फळे मिळवतात.
यदुक्तं परया वाचा वचननं शंकर त्वया २१.
शंकरा, तू जी श्रेष्ठ वाणी बोललीस,
यच्छृणोपि यदश्रासि यच्च पश्यसि शंकर २१.
शंकरा, तू जे ऐकतोस, जे ऐकत नाहीस, जे पाहतोस,
तत्सर्वं प्रकृतेः कार्यं मिथ्यावादो निर्र्थकः २१.
हे सर्व प्रकृतीचे परिणाम आहेत; खोटी आणि निरर्थक वाणी आहे.
त्वया शंभोऽधुना ह्यस्मिन्गिरौ हिमवति प्रभो २१.
शंभू, आता या हिमालय पर्वतावर तुझ्यामुळे,
वाग्वादेन च किं कार्यमस्माकं चाधुना प्रभो तर्हि त्वया न भेतव्यं मम शंकर संप्रति॥ २१.
प्रभो, आता आपल्याला वादविवादाचा काही उपयोग नाही. म्हणून शंकरा, या वेळी तू माझ्यापासून घाबरू नकोस.
प्रहस्य भगवान्देवो गिरिजां प्रत्युवाच ह॥ २१.
भगवान देव हसून गिरिजेला म्हणाले.
प्रत्यहं कुरु मे सेवां गिरिजे साधुभाषिणि॥ २१.
गिरिजे, तू रोज माझी सेवा कर, तू गोड बोलणारी आहेस.
तपस्तप्तुमनुज्ञा मे दातव्या पर्वताधिप २१.
माझ्या तपासाठी पर्वतराजाने मला परवानगी द्यावी.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः २१.
देवांचा देव, त्रिशूळधारी यांच्या या शब्दांना ऐकून,
त्वदीयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् २१.
खरंच, तुझे हे सर्व जग, देव, दैत्य आणि माणसांसह आहे.
एवमुक्तो हिमवता शंकरो लोकशंकरः २१.
हिमवानाने असे म्हटल्यावर, लोकांचे कल्याण करणारे शंकर,
शंकरेणाब्यनुज्ञातः स्वगृहं हिमवान्ययौ २१.
शंकराने परवानगी दिल्यावर हिमवान आपल्या घरी गेला.
एवं कतिपयः कालो गतश्चोपासनात्तयोः॥ २१.
अशा प्रकारे त्यांची उपासना करत काही वेळ गेला.
सुतापित्रोश्च तत्रैव शंकरो दुरतिक्रमः २१.
तेथेच त्या पित्याच्या आणि आईच्या पुत्र असलेल्या शंकराला कोणीही जिंकू शकत नाही.
ते चिंत्यमानाश्च सुरास्तदानीं कथं महेशो गिरिजां समेष्यति २१.
त्या वेळी देवांना असा प्रश्न पडला की, महादेव आणि गिरिजा यांचा एकत्र येणं कसं घडेल?
बृहस्पतिरुवाचेदं महेंद्रं प्रति सद्वचः २१.
त्यावर बृहस्पतीने महेंद्राला हे योग्य शब्द सांगितले.
एतत्कार्यं मदनेनैव राजन्नान्यः समर्थो भविता त्रिलोके २१.
हे काम फक्त मदनाच करू शकतो, राजन; या तिन्ही लोकांत दुसरा कोणीही समर्थ नाही.
गुरोर्वचनमाकर्ण्य आह्वयन्मदनं हरिः २१.
गुरूंचे शब्द ऐकून हरिने मदनाला बोलावले.
रत्या समेतः सह माधवेन स पुष्पधन्वा पुरतः सभायाम् २१.
रतीसोबत आणि माधवाच्या संगतीने, फुलांच्या धनुष्याचा धारक सभेत समोर आला.
अहमाकारितः कस्माद्ब्रूहि मेऽद्य शचीपते २१.
शचीपती, आज मला का बोलावलं आहे ते सांगा.
मम स्मरणमात्रेण विभ्रष्टा हि तपस्विनः २१.
माझं स्मरण जरी केलं तरी तपस्वींचं तप नष्ट होतं.