वर्द्धमाना तदा साध्वी रराज प्रतिवासरम् २१.
ती साध्वी जसजशी वाढू लागली, तसतशी दररोज अधिक तेजस्वी दिसू लागली.
महेशो हिमवद्द्रोण्यां तताप परमं तपः २१.
महेश्वर हिमवानच्या दरीत कठोर तपस्या करू लागले.
एतत्तपो जुषाणं तं महेशं हिमवान्ययौ २१.
महेश्वर त्या तपस्येत मग्न असताना हिमवान त्यांच्याकडे गेला.
यावत्समागतो द्रष्टं नंदिनासौ निवारितः २१.
तो त्यांना भेटायला जात असताना, नंदीने त्याला थांबवले.
पुनर्विज्ञापयामास नंदिना हिमवान्गिरिः २१.
पुन्हा हिमवानने नंदीला आपली विनंती सांगितली.
तदाकर्ण्य वचस्तस्य नंदिनः परमेश्वरः २१.
नंदीचे शब्द ऐकून परमेश्वराने लक्ष दिले.
तथेति मत्वा नंदी तं पर्वतं च हिमाचलम् २१.
नंदीने हे मान्य केले आणि हिमाचल पर्वतासह पुढे गेला.
दृष्ट्वा तदानीं सकलेश्वरं प्रभुं तपो जुषाणं विनिमीलितेक्षणम्॥ २१.
तेव्हा सर्वांच्या स्वामींना, डोळे मिटून तपस्येत मग्न असलेले, त्यांनी पाहिले.
कपर्द्धिनं चंद्रकलाविभूषणं वेदांतवेद्यं परमात्मनि स्थितम् २१.
त्यांची जटा होती, चंद्रकोर मस्तकावर होती, वेदांनी ओळखले जाणारे, आणि परब्रह्मात स्थिर झालेले होते.
उवाच वाक्यं जगदेकमंगलं हिमालयो वाक्यविदां वरिष्ठः॥ २१.
हिमालय, उत्तम वक्ता, जगासाठी मंगल अशी वाणी बोलला.
सभाग्योऽहं महादेव प्रसादात्तव शंकर २१.
महादेव, तुझ्या कृपेने मी भाग्यवान आहे, शंकरा.
अनया सह देवेश अनुज्ञां दातुर्महसि २१.
देवेश्वरा, तिच्यासह मला या महान कार्यासाठी तुझी परवानगी दे.
आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल २१.
तू नेहमी माझ्या पर्वतावर मला भेटण्यासाठी यावं.
अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकंधरः अचलं च व्रीत शंभुः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
पर्वताने मान वाकवून गिरीशाला उत्तर दिले; आणि शंभू हसत पर्वताशी बोलला.
इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चारुप्रभाषिणी २१.
ही तरुणी सुंदर नितंबांची, सडपातळ आणि गोड बोलणारी आहे.
एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहनिष्ठुरं वा २१.
शंभूंचे हे शुद्ध, निःस्पृह आणि कठोर शब्द ऐकून,
तपःशक्त्यान्वितः शंभो करोषि विपुलं तपः २१.
तपश्चर्येची शक्ती लाभलेले शंभू, तुम्ही मोठे तप करता.
कस्त्वं का प्रकृतिः सूक्ष्मा भगवंस्तद्विमृश्यताम् २१.
आपण कोण आहात? आपली खरी प्रकृती काय आहे, प्रभो? हे विचारले पाहिजे.
तपसा परमेणैव प्रकृतिं नाशयाम्यहम् तस्माच्च प्रकृते सिद्धैर् कार्यः संग्रहः क्वचित्॥ २१.
मी केवळ श्रेष्ठ तपाने प्रकृतीचा नाश करतो; आणि कधी कधी सिद्ध लोक त्यातून फळे मिळवतात.
यदुक्तं परया वाचा वचननं शंकर त्वया २१.
शंकरा, तू जी श्रेष्ठ वाणी बोललीस,
यच्छृणोपि यदश्रासि यच्च पश्यसि शंकर २१.
शंकरा, तू जे ऐकतोस, जे ऐकत नाहीस, जे पाहतोस,
तत्सर्वं प्रकृतेः कार्यं मिथ्यावादो निर्र्थकः २१.
हे सर्व प्रकृतीचे परिणाम आहेत; खोटी आणि निरर्थक वाणी आहे.
त्वया शंभोऽधुना ह्यस्मिन्गिरौ हिमवति प्रभो २१.
शंभू, आता या हिमालय पर्वतावर तुझ्यामुळे,
वाग्वादेन च किं कार्यमस्माकं चाधुना प्रभो तर्हि त्वया न भेतव्यं मम शंकर संप्रति॥ २१.
प्रभो, आता आपल्याला वादविवादाचा काही उपयोग नाही. म्हणून शंकरा, या वेळी तू माझ्यापासून घाबरू नकोस.
प्रहस्य भगवान्देवो गिरिजां प्रत्युवाच ह॥ २१.
भगवान देव हसून गिरिजेला म्हणाले.
प्रत्यहं कुरु मे सेवां गिरिजे साधुभाषिणि॥ २१.
गिरिजे, तू रोज माझी सेवा कर, तू गोड बोलणारी आहेस.
तपस्तप्तुमनुज्ञा मे दातव्या पर्वताधिप २१.
माझ्या तपासाठी पर्वतराजाने मला परवानगी द्यावी.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य शूलिनः २१.
देवांचा देव, त्रिशूळधारी यांच्या या शब्दांना ऐकून,
त्वदीयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम् २१.
खरंच, तुझे हे सर्व जग, देव, दैत्य आणि माणसांसह आहे.
एवमुक्तो हिमवता शंकरो लोकशंकरः २१.
हिमवानाने असे म्हटल्यावर, लोकांचे कल्याण करणारे शंकर,