हिमवांस्तदुपश्रुत्या प्रियाया वचनं तदा २०.
त्या वेळी हिमवान आपल्या प्रिय पत्नीचे बोलणे ऐकून—
येनयेन प्रकारेण परेषामुपजीवनम् २०.
दुसऱ्यांनी जसे जसे उपजीविका करावी तशी—
स्त्रियापि चैव तत्कार्यं परोपकरणान्वितम् दधार जठरे कन्यां मेना भाग्यवती तदा॥ २०.
परहितासाठी स्त्रीनेही असे कार्य करावे, म्हणून त्या वेळी भाग्यवती मेनकेने आपल्या पोटी कन्या धारण केली.
महाविद्या महामाया महामेधास्वरूपिणी २०.
ती महान विद्या, महान माया आणि अत्युच्च बुद्धीचे रूप होती.
तां विभूतिं विशालाक्षी जठरे परमां सती २०.
ती परम शक्ती, विशाल नेत्रांची सती, पोटी वाढत होती.
स्तुतिं चक्रुस्तदा देवा ऋषयो यक्षकिन्नराः २०.
तेव्हा देव, ऋषी, यक्ष आणि किन्नरांनी तिची स्तुती केली.
एतस्मिन्नंतरे जाता गिरिजा नाम नामतः २०.
त्या काळात, गिरिजा नावाची एक कन्या जन्माला आली.
देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः २०.
देवतांचे नगारे वाजू लागले आणि अप्सरांचा समूह आनंदाने नाचू लागला.
पुष्पवर्षेण महता ववृषुर्विबुधास्तथा २०.
त्या वेळी देवांनी मोठ्या प्रमाणात फुलांचा वर्षाव केला.
यदावतीर्णा गिरिजा महासती तदैव दैत्या भयमाविशंस्ते २०.
महान आणि पवित्र अशी गिरिजा पृथ्वीवर अवतरली, तेव्हा दैत्यांना ताबडतोब भीतीने ग्रासले.
वर्द्धमाना तदा साध्वी रराज प्रतिवासरम् २१.
ती साध्वी जसजशी वाढू लागली, तसतशी दररोज अधिक तेजस्वी दिसू लागली.
महेशो हिमवद्द्रोण्यां तताप परमं तपः २१.
महेश्वर हिमवानच्या दरीत कठोर तपस्या करू लागले.
एतत्तपो जुषाणं तं महेशं हिमवान्ययौ २१.
महेश्वर त्या तपस्येत मग्न असताना हिमवान त्यांच्याकडे गेला.
यावत्समागतो द्रष्टं नंदिनासौ निवारितः २१.
तो त्यांना भेटायला जात असताना, नंदीने त्याला थांबवले.
पुनर्विज्ञापयामास नंदिना हिमवान्गिरिः २१.
पुन्हा हिमवानने नंदीला आपली विनंती सांगितली.
तदाकर्ण्य वचस्तस्य नंदिनः परमेश्वरः २१.
नंदीचे शब्द ऐकून परमेश्वराने लक्ष दिले.
तथेति मत्वा नंदी तं पर्वतं च हिमाचलम् २१.
नंदीने हे मान्य केले आणि हिमाचल पर्वतासह पुढे गेला.
दृष्ट्वा तदानीं सकलेश्वरं प्रभुं तपो जुषाणं विनिमीलितेक्षणम्॥ २१.
तेव्हा सर्वांच्या स्वामींना, डोळे मिटून तपस्येत मग्न असलेले, त्यांनी पाहिले.
कपर्द्धिनं चंद्रकलाविभूषणं वेदांतवेद्यं परमात्मनि स्थितम् २१.
त्यांची जटा होती, चंद्रकोर मस्तकावर होती, वेदांनी ओळखले जाणारे, आणि परब्रह्मात स्थिर झालेले होते.
उवाच वाक्यं जगदेकमंगलं हिमालयो वाक्यविदां वरिष्ठः॥ २१.
हिमालय, उत्तम वक्ता, जगासाठी मंगल अशी वाणी बोलला.
सभाग्योऽहं महादेव प्रसादात्तव शंकर २१.
महादेव, तुझ्या कृपेने मी भाग्यवान आहे, शंकरा.
अनया सह देवेश अनुज्ञां दातुर्महसि २१.
देवेश्वरा, तिच्यासह मला या महान कार्यासाठी तुझी परवानगी दे.
आगंतव्यं त्वया नित्यं दर्शनार्थं ममाचल २१.
तू नेहमी माझ्या पर्वतावर मला भेटण्यासाठी यावं.
अचलः प्रत्युवाचेदं गिरिशं नतकंधरः अचलं च व्रीत शंभुः प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्॥ २१.
पर्वताने मान वाकवून गिरीशाला उत्तर दिले; आणि शंभू हसत पर्वताशी बोलला.
इयं कुमारी सुश्रोणी तन्वी चारुप्रभाषिणी २१.
ही तरुणी सुंदर नितंबांची, सडपातळ आणि गोड बोलणारी आहे.
एतच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शंभोर्निरामयं निःस्पृहनिष्ठुरं वा २१.
शंभूंचे हे शुद्ध, निःस्पृह आणि कठोर शब्द ऐकून,
तपःशक्त्यान्वितः शंभो करोषि विपुलं तपः २१.
तपश्चर्येची शक्ती लाभलेले शंभू, तुम्ही मोठे तप करता.
कस्त्वं का प्रकृतिः सूक्ष्मा भगवंस्तद्विमृश्यताम् २१.
आपण कोण आहात? आपली खरी प्रकृती काय आहे, प्रभो? हे विचारले पाहिजे.
तपसा परमेणैव प्रकृतिं नाशयाम्यहम् तस्माच्च प्रकृते सिद्धैर् कार्यः संग्रहः क्वचित्॥ २१.
मी केवळ श्रेष्ठ तपाने प्रकृतीचा नाश करतो; आणि कधी कधी सिद्ध लोक त्यातून फळे मिळवतात.
यदुक्तं परया वाचा वचननं शंकर त्वया २१.
शंकरा, तू जी श्रेष्ठ वाणी बोललीस,