तदा सुरैः कथितं सर्वमेतद्वाण्या चोक्तं यत्पुरा कार्यहेतोः २०.
तेव्हा सर्व देवांनी या कार्यासाठी वाणीने पूर्वी सांगितलेले सर्व काही सांगितले.
शिवस्य पुत्रेण च धीमता यदा वध्यो दैत्यस्तारको वै महात्मा २०.
तो महान आत्मा असलेला तारक राक्षस शंकराच्या बुद्धिमान पुत्राच्या हातून मारला जाणार आहे.
तस्मात्तदेनत्क्रियतां भवद्भिर्यथा महेशः कुरुते परिग्रहम् २०.
म्हणून, तुम्ही सर्वांनी असे काही करावे की महेश्वराने पत्नी स्वीकारावी.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रहस्योचुः सुरास्तदा २०.
ती वचने ऐकून देवता हसल्या आणि बोलू लागल्या.
सुराणां च गिरे वाक्यं कुरु शीघ्रं महामते २०.
महामती, देव आणि पर्वताचे बोलणे लवकर पूर्ण कर.
इत्युक्तो गिरिराजोऽथ देवैः स्वगृहमामाविशत् २०.
देवतांनी असे सांगितल्यावर, पर्वतराज आपल्या घरी गेला.
जनितव्या सुकन्यैका सुरकार्यार्थसिद्धये २०.
देवतांच्या कार्यसिद्धीसाठी एकच सुसंस्कारित कन्या जन्माला यायला हवी.
प्रियं न भवति स्त्रीणां कन्याजननसेव च २०.
स्त्रियांना कन्येचा जन्म कधीच आवडत नाही.
प्रहस्य मेना प्रोवाच स्वपतिं च हिमालयम् २०.
मेनका हसून आपल्या पती हिमालयाशी बोलली.
कन्या सदा दुःखकरी नृणां पते स्त्रीणां तथा शोककरी महामते २०.
कन्या नेहमी पुरुषांना दुःख देते आणि स्त्रियांना, हे महामती, ती मोठा शोक देते.
हिमवांस्तदुपश्रुत्या प्रियाया वचनं तदा २०.
त्या वेळी हिमवान आपल्या प्रिय पत्नीचे बोलणे ऐकून—
येनयेन प्रकारेण परेषामुपजीवनम् २०.
दुसऱ्यांनी जसे जसे उपजीविका करावी तशी—
स्त्रियापि चैव तत्कार्यं परोपकरणान्वितम् दधार जठरे कन्यां मेना भाग्यवती तदा॥ २०.
परहितासाठी स्त्रीनेही असे कार्य करावे, म्हणून त्या वेळी भाग्यवती मेनकेने आपल्या पोटी कन्या धारण केली.
महाविद्या महामाया महामेधास्वरूपिणी २०.
ती महान विद्या, महान माया आणि अत्युच्च बुद्धीचे रूप होती.
तां विभूतिं विशालाक्षी जठरे परमां सती २०.
ती परम शक्ती, विशाल नेत्रांची सती, पोटी वाढत होती.
स्तुतिं चक्रुस्तदा देवा ऋषयो यक्षकिन्नराः २०.
तेव्हा देव, ऋषी, यक्ष आणि किन्नरांनी तिची स्तुती केली.
एतस्मिन्नंतरे जाता गिरिजा नाम नामतः २०.
त्या काळात, गिरिजा नावाची एक कन्या जन्माला आली.
देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः २०.
देवतांचे नगारे वाजू लागले आणि अप्सरांचा समूह आनंदाने नाचू लागला.
पुष्पवर्षेण महता ववृषुर्विबुधास्तथा २०.
त्या वेळी देवांनी मोठ्या प्रमाणात फुलांचा वर्षाव केला.
यदावतीर्णा गिरिजा महासती तदैव दैत्या भयमाविशंस्ते २०.
महान आणि पवित्र अशी गिरिजा पृथ्वीवर अवतरली, तेव्हा दैत्यांना ताबडतोब भीतीने ग्रासले.
वर्द्धमाना तदा साध्वी रराज प्रतिवासरम् २१.
ती साध्वी जसजशी वाढू लागली, तसतशी दररोज अधिक तेजस्वी दिसू लागली.
महेशो हिमवद्द्रोण्यां तताप परमं तपः २१.
महेश्वर हिमवानच्या दरीत कठोर तपस्या करू लागले.
एतत्तपो जुषाणं तं महेशं हिमवान्ययौ २१.
महेश्वर त्या तपस्येत मग्न असताना हिमवान त्यांच्याकडे गेला.
यावत्समागतो द्रष्टं नंदिनासौ निवारितः २१.
तो त्यांना भेटायला जात असताना, नंदीने त्याला थांबवले.
पुनर्विज्ञापयामास नंदिना हिमवान्गिरिः २१.
पुन्हा हिमवानने नंदीला आपली विनंती सांगितली.
तदाकर्ण्य वचस्तस्य नंदिनः परमेश्वरः २१.
नंदीचे शब्द ऐकून परमेश्वराने लक्ष दिले.
तथेति मत्वा नंदी तं पर्वतं च हिमाचलम् २१.
नंदीने हे मान्य केले आणि हिमाचल पर्वतासह पुढे गेला.
दृष्ट्वा तदानीं सकलेश्वरं प्रभुं तपो जुषाणं विनिमीलितेक्षणम्॥ २१.
तेव्हा सर्वांच्या स्वामींना, डोळे मिटून तपस्येत मग्न असलेले, त्यांनी पाहिले.
कपर्द्धिनं चंद्रकलाविभूषणं वेदांतवेद्यं परमात्मनि स्थितम् २१.
त्यांची जटा होती, चंद्रकोर मस्तकावर होती, वेदांनी ओळखले जाणारे, आणि परब्रह्मात स्थिर झालेले होते.
उवाच वाक्यं जगदेकमंगलं हिमालयो वाक्यविदां वरिष्ठः॥ २१.
हिमालय, उत्तम वक्ता, जगासाठी मंगल अशी वाणी बोलला.