प्रहस्य तमुवाचेदं बलिर्वैरोचनात्मजः १८.
हसत बळी, विरोचनाचा मुलगा, त्याला असे म्हणाला.
मदीयां वै महाभाग मया दत्तां गृहाम वै १८.
हे महाभाग, मी दिलेले माझेच दान तू स्वीकार.
याचको ह्यल्पको वास्तु दाता सर्वं विमृश्य वै १८.
मागणारा लहान असो वा मोठा, दाता सर्व विचार करून द्यावे.
आत्मौपम्येन सर्वत्र यो ददाति ह्युदारधीः १८.
जो सर्वत्र स्वतःच्या प्रमाणाने देतो, तो खरा उदारमनाचा असतो.
बटो ददाम्यहं तेऽद्य ससैलवनकाननाम् १८.
हे ब्राह्मण कुमार, आज मी तुला पर्वत, वन आणि उपवनांनी सुशोभित पृथ्वी देतो.
पुनः प्रोवाच स बटुर्विरोचनसुतं प्रति १८.
पुन्हा त्या ब्राह्मण कुमाराने विरोचनपुत्राला असे सांगितले.
बटोस्तद्वचनं श्रुत्वा असुरेन्द्रो बलिस्तदा गृह्यतां च मया दत्तां पदैस्त्रिभिरलंकृताम्॥ १८.
ती वचने ऐकून असुरांचा राजा बळी म्हणाला, 'मी दिलेले, तीन पावलांनी सुशोभित, तू स्वीकार.'
इत्युक्तो वामनः प्राह प्रहसन्नसुरं प्रति १८.
असे म्हटल्यावर वामनाने हसत असुराला उत्तर दिले.
तथेति मत्वा बलिना सुपूजितः स वामनः कश्यपनंदनो महान् १८.
‘तसेच होवो’ असे मनात ठरवून, बळीने योग्य मान दिल्यामुळे, कश्यपपुत्र वामन संतुष्ट झाला.
तं पूजयित्वा स बलिर्यावद्दातुं समुद्यतः १८.
त्याला मान देऊन बळी दान देण्यासाठी सज्ज झाला.
न दातव्यं त्वया दानं विष्णवे बटुरूपिणे तस्मात्त्वया न पूज्यो हि विष्णुरध्यात्मदीपकः॥ १८.
तू ब्राह्मण रूप घेतलेल्या विष्णूला दान देऊ नकोस; म्हणूनच, आत्म्याला प्रकाश देणाऱ्या विष्णूची पूजा करू नकोस.
पुरा कृतमनेनैव मोहिनीरूपधारिणा १८.
पूर्वी ह्यानेच मोहिनीचे रूप घेऊन असेच केले होते.
येन विद्राविता दैत्याः कालनेमिर्हतो बली॥ १८.
ज्याच्या हातून दैत्य पळवले गेले आणि बलवान कालनेमि मारला गेला.
एवंविधोऽयं पुरुषो महात्मा स ईश्वरो विश्वपतिः स एव १८.
असा हा पुरुष, मोठ्या मनाचा, तोच सर्वांचा स्वामी, विश्वाचा मालक आहे.
एवं संबोधितो दैत्यो गुरुणा भार्गवेण हि १९.
अशा प्रकारे भृगुवंशीय गुरुने त्या दैत्याला समजावले.
त्वयोक्तोहं हितार्थाय यैर्वाक्यैश्चालितोऽस्म्यहम् १९.
तुम्ही माझ्या भल्यासाठी सांगितले, आणि त्या शब्दांनी मी हललो आहे.
दास्यामि भिक्षितं चास्मै विष्मवे बटुरूपिणे १९.
मी मागितलेली वस्तू त्या ब्रह्मचारी रूपातील विष्णूला देईन.
येषां हृदि स्थितो विष्णुस्ते वै पात्रतमा ध्रुवम् १९.
ज्यांच्या हृदयात विष्णू वास करतो, तेच खरेच सर्वात योग्य पात्र आहेत.
येन वेदाश्च यज्ञाश्च मंत्रतंत्रादयो ह्यमी १९.
ज्याच्यामुळे वेद, यज्ञ, मंत्र आणि तंत्र या सर्व गोष्टी अस्तित्वात आहेत.
आगतः कृपया मेद्य सर्वात्मा हरिरीश्वरः १९.
तो सर्वांचा आत्मा, हरि, माझ्यावर दया करून आला आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चुकोप च रुषान्वितः १९.
ती वचने ऐकून तो रागावला, आणि क्रोधाने भरून गेला.
मम वाक्यमतिक्रम्य दातुमिच्छस्यरिंदम १९.
माझे शब्द न ऐकता, तू देण्याचा हट्ट धरतोस, शत्रूंचा जिंकणारा.
एवं शशाप च तदा परमार्थविज्ञं शिष्यं महात्मानमगाधबोधम् १९.
मग त्याने त्या वेळी, परमसत्य जाणणाऱ्या, महान आणि खोल समज असलेल्या शिष्याला शाप दिला.
गते तु भार्गवे तस्मिन्बलिर्विरोचनात्मजः १९.
भृगुवंशीय निघून गेल्यावर, विरोचनाचा मुलगा बळी—
विंध्यावलिः समागत्य बलेरर्द्धांगशोभिता १९.
विंध्यावली बळीच्या अर्ध्या देहासह तेजस्वीपणे त्याच्याकडे आली.
संकल्पपूर्वेण तदा विधिना विधिकोविदः १९.
मग पूर्वीच्या संकल्पानुसार आणि योग्य पद्धतीने, विधी जाणणारा—
यदैकेन मही व्याप्ता विष्णुना प्रभविष्णुना १९.
जेव्हा बलवान विष्णूने एका पावलात पृथ्वी व्यापली.
सत्यलोकगतो विष्णोश्चरणः परमेष्ठिना १९.
सत्यलोकात गेलेला विष्णूचा पाय, परमेश्वराने—
तत्पादसंपर्कजलाच्च जाता भागीरथी सर्वसुमंगला च यया कपर्दः परिपूरितो वै शंभोस्तदानीं च भगीरथेन॥ १९.
त्या पायाच्या स्पर्शाने जे पाणी झाले, त्यातून सर्वमंगल भागीरथी जन्मली; ज्याने शंभूच्या जटांमध्ये भरून गेली, आणि मग भागीरथाने ती आणली.
तीर्थानां तीर्थमाद्यं च गंगाख्यमवतारितम् १९.
सर्व तीर्थांमध्ये श्रेष्ठ असलेली, गंगा नावाची तीर्थभूमी पृथ्वीवर उतरली.