असुरं कंचिदाक्रम्य नटनं सा चकार ह
एका असुराला पकडून तिने नृत्य सुरू केले.
अथ तां समवेक्ष्य दुर्मदो हि ज्वलयामास च कोपवह्निना सः
मग तिला पाहून तो गर्विष्ठ असुर रागाच्या ज्वाळेने पेटून उठला.
ज्वलदग्निशिखाभदीर्घजिह्वापरिलीढोन्नतशैलशृंगभागः
त्याची जळणाऱ्या ज्वाळेसारखी लांब जीभ उंच डोंगरांच्या शिखरांना चाटत होती.
अतिघर्घर दीर्घघोरनादस्फुटदंडभ्रममोहितामरो यः
त्याच्या भीषण, खोल आणि गडद गर्जनेने देव घाबरले; त्याचा दंड वेगाने फिरत होता.
मृतये व्यगमद्बलित्रयाढ्यां मृगराजस्थितिभासुरां भवानीम्।।1.3.1.10.
मृत्यूसाठी, तीन सैन्यांच्या सामर्थ्याने तेजस्वी आणि सिंहावर उभी असलेली भवानी पुढे आली.
शैलवर्षेण महता कुपितः समपूरयत्
रागाने त्याने मोठ्या डोंगरांचा वर्षाव करून आकाश भरून टाकले.
शरवर्षेण महता तन्निवार्य विदूरतः
त्याने मोठ्या बाणांच्या वर्षावाने ते दूरवरून परतवले.
भिद्यमानोऽपि दैत्येंद्रः शैलसारप्रदुर्धरः
जरी तो वार झेलत होता, तरी दैत्यांचा राजा पर्वतासारखा ठाम उभा राहिला.
भिद्यमानः स खड्गेन चक्रैरसिभिर्ऋष्टिभिः
त्याच्यावर तलवारी, चक्रे, भाले आणि भाले यांच्या वारांनी प्रहार होत होता.
ततः सिंहाकृतिर्भीमः प्रचंडनिनदाननः
तेव्हा एक भयंकर, सिंहासारखा, प्रचंड डरकाळ्या फोडणारा जीव प्रकट झाला.
देवीसिंहश्चपेटेन ताडयामास पाणिना
देवीच्या सिंहाने आपल्या पंज्याने त्याला जोरात फटका दिला.
अथ व्याघ्रतया प्राप्तः स्फुटव्यात्ताननो महान्
नंतर वाघाचे रूप घेऊन, मोठा फडफडणारा तोंड असलेला तो पुढे आला.
दीर्घाभिर्न्नीलरेखाभिः पूर्णः पिंगलविग्रहः
त्याच्या पिंगट शरीरावर लांब, गडद निळ्या रेघा होत्या.
मृगैरिव परित्रातुं मुच्यमानोऽग्रतो बली
तो बलवान असूनही, वाचवण्यासाठी धडपडणाऱ्या प्राण्यासारखा समोरून सोडला जात होता.
आगच्छंतं रयाद्देवी भल्लेन शशिवर्चसा 1.3.1.11.
तो त्या रूपात पुढे येत असताना, देवीने तेजस्वी बाणाने त्याच्यावर प्रहार केला.
स बाणस्तन्मुखे मग्नस्तद्रक्तेन समुक्षितः
तो बाण त्याच्या तोंडात घुसला आणि त्याच्या रक्ताने ओथंबून गेला.
स दैत्यो वारणो भूत्वा देवीमाश्वभ्युपागमत्
मग तो दैत्य हत्तीचे रूप घेऊन, वेगाने देवीकडे गेला.
तं गजेंद्रं समायांतं मदक्लिन्नमहीतलम्
तो गजेंद्र पुढे येताना, त्याच्या मदाने पृथ्वी ओलसर झाली होती.
अथ खड्गधरो वीरश्चर्मपाणिः समुद्गतः
मग तलवार घेणारा, ढाल हातात असलेला वीर पुढे आला.
देवी च विलसत्खड्गचक्रचक्रलसत्करा
आणि देवी, तिच्या हातात तलवार आणि चक्र चमकत होते, ती उभी राहिली.
भूयः स माहिषं रूपमास्थायासुरमायया
पुन्हा एकदा, असुरी मायेमुळे त्याने महिषाचे रूप धारण केले.
अथ देवैमुनींद्रैश्च चोदितो गौतमो मुनिः
मग देव आणि ऋषी यांच्या आग्रहाने, गौतम ऋषी बोलू लागले.
त्वयि सर्वस्य जगतः प्राणशक्तिः परा मता
संपूर्ण जगाची सर्वोच्च प्राणशक्ती तुझ्यातच आहे.
किमेतदद्य मोहाय युद्धमारभ्यते त्वया
आज हे युद्ध फक्त मोहासाठी तू का सुरू केलेस?
भिन्नानामस्य देहानामुपसंहरणात्तव 1.3.1.11.
ज्यांचे देह तुझ्या कृपेने मागे घेतले गेले आहेत, त्यांची तूच संहार करतेस.
अन्यथा तृणकल्पस्य शत्रोरस्य निबर्हणे
नाहीतर, गवतासारख्या क्षुल्लक असलेल्या या शत्रूचा नाश करताना,
स्वशक्तिमवसंस्तभ्य समाकर्षयतां रिपोः
आपली शक्ती आवरून ठेवून, तू शत्रूचीच ताकद ओढून घेतलीस,
इति स्म बोधितातेन पुरा भगवती तदा
अशीच पूर्वी त्या भगवतीला त्याने उपदेश केला होता.
अनेकगिरिसंकाशं देव्या विग्रहमात्मनः
त्या देवीने स्वतःचे असे अनेक पर्वतांसारखे रूप प्रकट केले.
निष्पिष्टो विलुठन्क्रोशन्नाक्रांतश्च परिस्फुरन्
तो दडपला गेला, लोळत होता, ओरडत होता आणि पकडला जाऊन तडफडत होता.