एकपद्येन सर्वेषां महाहर्षो दिवौकसाम् तदा शची समायाता यत्र मुक्तः पुरंदरः॥ १७.
त्या क्षणी सर्व देवांना मोठा आनंद झाला आणि शची तिथे आली जिथे इंद्र मुक्त झाला होता.
तत्र शच्या समेतोऽसावभिषिक्तो महर्षिभिः १७.
तिथे शचीसोबत एकत्र झाल्यावर, त्या महर्षींनी इंद्राचा अभिषेक केला.
एवं तदाभिषिक्तोऽसौ महेंद्र ऋषिभिः पुनः १७.
अशा प्रकारे त्या वेळी ऋषींनी पुन्हा महेंद्राचा अभिषेक केला.
दिशः प्रसन्नतां याता निर्मलं चाभवन्नभः १७.
सर्व दिशा प्रसन्न झाल्या आणि आकाश निर्मळ झाले.
एवमादीन्यनेकानि मंगलानि ततोऽभवन् १७.
मग तिथे अनेक प्रकारची शुभ चिन्हे प्रकट झाली.
एवं प्रवर्तमाने तु महतां च महोत्सवे १७.
अशा रीतीने त्या महान उत्सवात सर्व थोर लोक सहभागी झाले होते—
तत्रैव ब्रह्महत्या च पापिष्ठा पतिता भुवि १७.
तेथेच भयंकर ब्रह्महत्या पृथ्वीवर पडली.
पुण्यभूमिरिति ख्याता प्रसिद्धा लोकपावनी १७.
ती जागा पुण्यभूमी म्हणून प्रसिद्ध झाली, जगाला पावन करणारी म्हणून ओळखली जाऊ लागली.
मलस्य बहुसंभूत्या मालावेति प्रकीर्तिता १७.
तिथे खूप अपवित्रता साचल्यामुळे तिला 'माळवा' असे नाव पडले.
षण्मासेष्वपतत्सर्वैः कृत्तं देवैः सवासवैः १७.
सहा महिन्यांत सर्व देवांनी आणि त्यांच्या सेवकांनी ते अपवित्रत्व दूर केले.
इंद्रासने चोपविष्टो निरातंकः शचीपतिः शशंसुः सर्वमागत्य शक्रस्य च विचेष्टितम्॥ १७.
इंद्रासनावर निर्धास्तपणे बसलेल्या शचीपतीचे सर्वांनी एकत्र येऊन कौतुक केले आणि शक्राने काय केले ते सांगितले.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा वैरोचनी रुषान्वितः १७.
त्यांचे बोल ऐकून वैरोचनी बळी रागाने भरून गेला.
तेनोक्तं बलये राजञ्जयस्यन्दनलब्धये १७.
त्याने बळीला विजयाचा रथ मिळवण्यासाठी काही सांगितले, हे राजन.
तेनोक्तो भृगुणा चैवं बलिर्यज्ञार्थमुद्यतः मेलयित्वा त्वरेणैव वैरोचनिरुदारधीः॥ १७.
भृगुने असे सांगितल्यावर, उदार मनाचा बळी यज्ञासाठी तत्पर झाला आणि लगेच सर्वांना एकत्र बोलावले.
प्रवर्तितो महायज्ञो भार्गवेण महात्मना १७.
महात्मा भृगुने मोठा यज्ञ सुरू केला.
हूयमाने तदाग्नौ तु कर्मणा विधिहेतुना १७.
त्या वेळी, विधीनुसार कर्मकांड करताना, अग्नीत होम केला जात होता.
हयैश्चतुर्भिः संयुक्तो ध्वजेसिंहो महाप्रभः १७.
तो चार घोड्यांनी जोडलेला होता, त्याच्या ध्वजावर सिंह होता आणि तो मोठ्या तेजाने चमकत होता.
ततश्चावभृथस्नानं चक्रे शुक्रप्रणोदितः १७.
मग शुक्राच्या सांगण्यावरून त्याने यज्ञानंतरचे स्नान केले.
दैत्यैः परिवृतः सद्यो योद्धुकामः पुरंदरम् १७.
दैत्यांनी वेढलेला पुरंदर लगेचच युद्धासाठी उत्सुक झाला.
आगत्य सेनया सार्द्धमारुरो हामरावतीम् विर्शयित्वा सुचिरमूचुः सर्वे बृहस्पतिम्॥ १७.
तो आपल्या सैन्यासह आल्यावर अमरावतीत गेला; खूप वेळ थांबल्यावर सगळ्यांनी बृहस्पतींना विचारले.
किं कुर्मोऽद्य महाभाग आगता दैत्यपुंगवाः १७.
आता काय करायचे, भाग्यवान? दैत्यांचे श्रेष्ठ पुरुष आले आहेत.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा बृहस्पतिरभाषत॥ १७.
त्यांचे बोलणे ऐकून बृहस्पती म्हणाले.
एते घृतमुखा घोरा भृगुणानोदिताः सुराः १७.
हे भयंकर देव, घृताने ओठ माखलेले, भृगुच्या प्रेरणेने आले आहेत.
एतन्निशम्य वचनं च गुणाभियुक्तं सर्वे सुराः समभवंस्त्रपयाभियुक्ताः १७.
हे गुणयुक्त बोल ऐकून सर्व देव घाबरले आणि चिंतेत पडले.
कर्मणा परिभूतो हि महेंद्रो गुरुमब्रवीत् १८.
कर्मामुळे अपमानित झाल्यावर महेंद्राने आपल्या गुरूला सांगितले.
बृहस्पतिरुवाचेदं त्यक्त्वा चैवामरावतीम् १८.
बृहस्पतींनी असे सांगितले आणि मग अमरावती सोडली.
तथा चक्रुः सुराः सर्वे हित्वा चैवामरावतीम् १८.
सर्व देवांनीही तसेच केले आणि अमरावती सोडली.
काको भूत्वा यमः साक्षात्कृकलासो धनाधिपः १८.
यमाने कावळा रूप घेतले, आणि धनाचा स्वामी प्रत्यक्ष बगळा झाला.
नैर्ऋतस्तत्क्षणादेव कपोतोऽभूत्ततो गतः १८.
नैरृत क्षणातच कपोत झाला आणि निघून गेला.
एवं नानातनुभृतो हित्वा ते त्रिदिवं गताः १८.
अशा प्रकारे वेगवेगळ्या रूपे घेऊन ते तिळा सोडून गेले.