आशरीरं च तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मादयः सुराः १७.
ते शरीररहित वाणी ऐकून ब्रह्मा आणि इतर देवता—
कथमर्चामहे लिंगं केनैव विधिना ततः १७.
“आम्ही लिंगाची पूजा कशी करावी? कोणत्या पद्धतीने करावी?” असे विचारू लागले.
कानि पुष्पाणि सायाह्ने मध्याह्ने च तथैव हि १७.
“संध्याकाळी आणि दुपारी कोणती फुले वापरावीत?”
तदा नभोगता वाणी कथयामास विस्तरम्॥ १७.
तेव्हा आकाशातून आलेली वाणी सविस्तर सांगू लागली.
करवीरं चार्कपुष्पं बृहतीपुष्पमेवच १७.
करवीर, अर्काची फुले आणि बृहतीची फुले—
आरग्वधं च पुन्नागं बकुलं नागकेशरम् १७.
आरगध, पुन्नाग, बकुळ आणि नागकेशर—
बहूनि वरपुष्पाणि बहूनि कमलान्यपि १७.
अनेक उत्तम फुले आणि विविध प्रकारची कमळे—
जातीपुष्पं मल्लिकायाश्च पुष्पं पुष्पं मोगरकं नीलपुष्पं तथैव १७.
जाईची फुले, मल्लिका, मोगरा आणि निळी फुले—
एतान्येव य पुष्पाणि मध्याह्ने लिंगपूजने १७.
हीच फुले दुपारी लिंगपूजेसाठी योग्य आहेत.
चं पकानि त्रिकाले च पवित्राणि न संशयः १७.
ही फुले तिन्ही वेळी पूजेसाठी पवित्र आहेत, यात शंका नाही.
एवमर्च्चनभेदांश्च ज्ञात्वा तल्लिंगपूजने १७.
लिंगपूजेचे हे विविध प्रकार जाणून—
वृषभांतरितो भूत्वा पीठिकांतरमेव च १७.
वृषभ आणि पिठिकेच्या मध्ये उभे राहून—
तथा ह्यनेन शक्रेण कृतं चैव प्रदक्षिणम् १७.
अशा प्रकारेच इंद्रानेही प्रदक्षिणा केली होती.
ग्रसितोऽद्यैव वृत्रेण सगजो हि पुरंदरः १७.
आजच वृत्राने पुरंदर आणि त्याचा हत्ती गिळला आहे.
महारुद्रविधानेन मुक्तो भवति तत्क्षणात् १७.
महान रुद्रविधीने तो त्या क्षणीच मुक्त होतो.
तेनैव वचसा देवा रुद्रमभ्यर्च्य यत्नतः १७.
त्या वचनाप्रमाणे देवांनी भक्तीने रुद्राची पूजा केली.
तथा चैकादशीरुद्र्या रुद्रमभ्यर्च्य वै सुराः १७.
आणि एकादशीरुद्र स्तोत्राने देवांनी रुद्राचीच पूजा केली.
जपं च पूजां हवनं च चक्रुर्विमोक्तुकामाः सहसा पुरंदरम् १७.
पुरंदराला त्वरित सोडवण्यासाठी त्यांनी जप, पूजा आणि होम केला.
तं निर्गतं समीक्ष्याथ देवदेवेंद्रमोजसा श्रिया परमया युक्तं पुरंदरं महौजसम्॥ १७.
तेव्हा देवांचा देव इंद्र तेजाने उजळून, अत्यंत सामर्थ्याने युक्त होऊन, बाहेर आला हे पाहून—
देवदुंदुभयो नेदुस्तथा शंखा ह्यनेकशः १७.
त्या वेळी दिव्य डोल वाजले आणि अनेक शंखांचा गजर झाला.
एकपद्येन सर्वेषां महाहर्षो दिवौकसाम् तदा शची समायाता यत्र मुक्तः पुरंदरः॥ १७.
त्या क्षणी सर्व देवांना मोठा आनंद झाला आणि शची तिथे आली जिथे इंद्र मुक्त झाला होता.
तत्र शच्या समेतोऽसावभिषिक्तो महर्षिभिः १७.
तिथे शचीसोबत एकत्र झाल्यावर, त्या महर्षींनी इंद्राचा अभिषेक केला.
एवं तदाभिषिक्तोऽसौ महेंद्र ऋषिभिः पुनः १७.
अशा प्रकारे त्या वेळी ऋषींनी पुन्हा महेंद्राचा अभिषेक केला.
दिशः प्रसन्नतां याता निर्मलं चाभवन्नभः १७.
सर्व दिशा प्रसन्न झाल्या आणि आकाश निर्मळ झाले.
एवमादीन्यनेकानि मंगलानि ततोऽभवन् १७.
मग तिथे अनेक प्रकारची शुभ चिन्हे प्रकट झाली.
एवं प्रवर्तमाने तु महतां च महोत्सवे १७.
अशा रीतीने त्या महान उत्सवात सर्व थोर लोक सहभागी झाले होते—
तत्रैव ब्रह्महत्या च पापिष्ठा पतिता भुवि १७.
तेथेच भयंकर ब्रह्महत्या पृथ्वीवर पडली.
पुण्यभूमिरिति ख्याता प्रसिद्धा लोकपावनी १७.
ती जागा पुण्यभूमी म्हणून प्रसिद्ध झाली, जगाला पावन करणारी म्हणून ओळखली जाऊ लागली.
मलस्य बहुसंभूत्या मालावेति प्रकीर्तिता १७.
तिथे खूप अपवित्रता साचल्यामुळे तिला 'माळवा' असे नाव पडले.
षण्मासेष्वपतत्सर्वैः कृत्तं देवैः सवासवैः १७.
सहा महिन्यांत सर्व देवांनी आणि त्यांच्या सेवकांनी ते अपवित्रत्व दूर केले.