किंबलार्थपरो भूत्वा विश्वरूपो हतस्त्वया १७.
तुच्छ फायद्यासाठी तू विश्वरूपाचा वध का केला?
ये दीर्घदर्शिनो मंदा मूढा धर्मबहिष्कृताः तत्सर्वं विद्धि देवेंद्र मनसा संप्रधार्यताम्॥ १७.
हे देवराज, जे दूरदृष्टी नसलेले, मूर्ख, भ्रमित आणि धर्माबाहेर गेलेले आहेत — हे सर्व तू मनात समजून घे.
तस्माद्धर्म्मपरो भूत्वा युध्यस्व गतकल्मषः १७.
म्हणून तू धर्माला धरून, पापमुक्त होऊन युद्ध कर.
मा प्रयाहि स्थिरो भूत्वा देवैश्च परिवारितः ऐरावतं समारुह्य ययौ वृत्रजिघांसया॥ १७.
जाऊ नकोस; स्थिर राहा, देवांच्या वेढ्यात. मग ऐरावतावर बसून, वृत्राचा वध करण्याच्या इच्छेने तो निघाला.
इंद्रमायांतमालोक्य वृत्रो बलवतां वरः १७.
इंद्र येताना पाहून, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला वृत्र —
आदौ मां प्रहरस्वेति तस्मात्त्वां घातयाम्यहम्॥ १७.
'आधी मला मार, मग मी तुला ठार करतो,' असे म्हणाला.
इत्येवमुक्तो देवेंद्रो जघान गदया भृशम् १७.
असे म्हणताच, इंद्राने त्याला गदेद्वारे जोरात मारले.
तामापतंतिं जग्राह करेणैकेन लीलया १७.
ती गदा झेपावत असताना, त्याने ती सहजपणे एका हाताने पकडली.
सा गदा पातयामास सवज्रं च पुरंदरम् १७.
ती गदा घेऊन पुरंदराला आणि त्याच्या वज्रासकट खाली पाडलं.
नयध्वं स्वामिनं देवाः स्वपुरीममरावतीम्॥ १७.
देवतांनो, तुमच्या स्वामीला अमरावती या आपल्या नगरीत घेऊन जा.
एतच्छ्रुत्वा वचः सत्यं वृत्रस्य च महात्नः १७.
महान वृत्नाच्या ह्या सत्य वचनांना ऐकून,
अपोवाह्य गजस्थं हि परिवार्य भयातुराः १७.
ते सर्व घाबरून त्याला हत्तीवर बसवून वेढा घालून घेऊन गेले.
ततो गतेषु देवेषु ननर्त च महासुरः १७.
देवता निघून गेल्यावर तो महान असुर नाचू लागला.
चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना १७.
संपूर्ण पृथ्वी डोंगर, जंगलं आणि वनांसह थरथर कापू लागली.
श्रुत्वा प्रयातं देवेंद्रं ब्रह्मा लोकपितामहः अस्पृशल्लब्धसंज्ञोऽभूत्तत्क्षणाच्च पुरंदरः॥ १७.
देवेंद्र निघून गेला हे कळल्यावर ब्रह्मा, जगाचा पितामह, त्याच्यावर हात ठेवला आणि त्याच क्षणी पुरंदराला शुद्धी आली.
दृष्ट्वा पितामहं चाग्रे व्रीडायुक्तोऽभवत्तदा १७.
पुढे पितामहाला पाहून तो लाजेने भरून गेला.
वृत्रो हि तपसा युक्तो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः अजेयस्तपसोग्रेण तस्मात्त्वं तपसा जय॥ १७.
वृत्न हा तपश्चर्येने युक्त आणि ब्रह्मचर्याच्या व्रतात स्थित असल्याने त्याला कठोर तपामुळे कोणी जिंकू शकत नाही; म्हणून तूही तप करून त्याचा पराभव कर.
वृत्रासुरो दैत्यपतिश्च शक्र ते समाधिना परमेणैव जय्यः १७.
वृत्नासुर, दैत्यांचा अधिपती, हे शक्रा, फक्त श्रेष्ठ एकाग्रतेनेच जिंकता येईल.
स्तुत्या तदातं स्तवमानो महात्मा पुरंदरो गुरुणा नोदितो हि॥ १७.
मग पुरंदर, तो महान आत्मा, गुरूच्या प्रेरणेने त्याची स्तुती करू लागला.
नमो भर्गाय देवाय देवानामतिदुर्गम १७.
भर्ग या देवाला, जो देवांसाठीही अत्यंत दुर्गम आहे, मी नमस्कार करतो.
एवं स्तितिपरो भूत्वा शचीपतिरुदारधीः १७.
अशा रीतीने स्तुतीमध्ये मग्न होऊन शचीपती, तो बुद्धिमान राजा,
प्रपंचाभिरता मूढाः शिवभक्तिपरा ह्यपि १७.
जे मूढ लोक आहेत, ते शिवभक्त असले तरीही संसारात गुंतलेले असतात.
निर्मला निरहंकारा ये जनाः पर्युपासते १७.
पण जे लोक निर्मळ आणि अहंकाररहित आहेत, ते त्याची उपासना करतात.
तेषां परेषां वरद इहामुत्र च शंकरः १७.
अशा लोकांसाठी आणि इतरांसाठी शंकर या जगात आणि पुढच्या जन्मातही वर देणारा आहे.
रागिणां हि सदा शंभुर्दुर्लभो नात्र संशयः १७.
ज्यांना कामवासनेचा मोह आहे, त्यांना शंभू नेहमीच दुर्लभ आहे—यात शंका नाही.
राजा सुराणां हि महानुरागी स्वकर्मसंसिद्धिमहाप्रवीणः १७.
देवतांचा राजा खरोखरच अत्यंत भक्तीमय आहे आणि आपल्या कर्तव्याच्या पूर्ततेत पारंगत आहे.
स्तवमानं तदा चेंद्रमब्रवीत्कार्यगौरवात् १७.
त्या वेळी, कर्तव्याचा मान ठेवून, त्याने स्तुती होत असलेल्या इंद्राला असे सांगितले.
इंद्र गच्छ सुरैः सार्द्धं वृत्रं वै दानवं प्रति १७.
इंद्रा, सर्व देवांसह जाऊन त्या वृत्र नावाच्या दानवावर चाल करून जा.
केनोपायेन साध्योऽयं वृत्रो दैत्यवरो महान् १७.
हा मोठा आणि श्रेष्ठ दैत्य वृत्र कोणत्या उपायाने जिंकता येईल?
रणे न शक्यते हंतुमपि देववरैरपि १७.
लढाईत त्याला मारता येत नाही, अगदी श्रेष्ठ देवांनी देखील.