अथवा तीर्थगमनं वेदाध्ययनमेव च १७.
किंवा तीर्थयात्रा आणि वेदांचा अभ्यास —
ऐकपद्येन तान्येव कलां नार्हंति षोडशीम् १७.
हे सगळे एकत्र जरी केले, तरीसुद्धा त्याच्या सोळाव्या भागालाही ते जुळत नाहीत.
तस्माद्युद्धावदानं च कर्तव्यमविशंकितैः १७.
म्हणून न घाबरता युद्धात शौर्याचे कृत्य करावे.
यूयं सर्वे शौरवृत्त्या समेताः कुलेन शीलेन महानुभावाः १७.
तुम्ही सगळे शौर्य, कुल आणि चांगुलपणामुळे एकत्र आलेले, खरोखर मोठ्या मनाचे आहात.
त एव सर्वे खलु पापलोकान्गच्छंति नूनं वचनात्स्मृतेश्च॥ १७.
शास्त्र आणि स्मृती सांगतात, की असे लोक नक्कीच वाईट लोकांत जातात.
ये पापिष्ठास्त्वधर्म्मस्था ब्रह्मघ्ना गुरुतल्पगाः १७.
जे फार पापी, अधार्मिक, ब्राह्मणहत्यारे किंवा गुरूच्या पत्नीला स्पर्श करणारे असतात —
तस्माद्भवद्भिर्योद्धव्यं स्वामिकार्यभरक्षमैः १७.
म्हणून तुम्ही सर्वांनी आपल्या स्वामीच्या कार्यासाठी धैर्याने लढले पाहिजे.
चक्रुस्ते वचंनं तस्य असुराश्च सुरान्प्रति १७.
असुरांनी त्याचे शब्द मान्य केले आणि देवांवर चाल करून गेले.
तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले विगाढे वृत्रो महादैत्यपतिः स एकः १७.
त्या भीषण आणि खोल युद्धात, मोठा दैत्यांचा राजा वृत्र एकटाच उभा राहिला.
श्रृणु वाक्यं मया चोक्तं धर्म्मार्थसहितं हितम् १७.
मी सांगितलेले हे धर्मयुक्त आणि हितकारक शब्द ऐका.
किंबलार्थपरो भूत्वा विश्वरूपो हतस्त्वया १७.
तुच्छ फायद्यासाठी तू विश्वरूपाचा वध का केला?
ये दीर्घदर्शिनो मंदा मूढा धर्मबहिष्कृताः तत्सर्वं विद्धि देवेंद्र मनसा संप्रधार्यताम्॥ १७.
हे देवराज, जे दूरदृष्टी नसलेले, मूर्ख, भ्रमित आणि धर्माबाहेर गेलेले आहेत — हे सर्व तू मनात समजून घे.
तस्माद्धर्म्मपरो भूत्वा युध्यस्व गतकल्मषः १७.
म्हणून तू धर्माला धरून, पापमुक्त होऊन युद्ध कर.
मा प्रयाहि स्थिरो भूत्वा देवैश्च परिवारितः ऐरावतं समारुह्य ययौ वृत्रजिघांसया॥ १७.
जाऊ नकोस; स्थिर राहा, देवांच्या वेढ्यात. मग ऐरावतावर बसून, वृत्राचा वध करण्याच्या इच्छेने तो निघाला.
इंद्रमायांतमालोक्य वृत्रो बलवतां वरः १७.
इंद्र येताना पाहून, बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला वृत्र —
आदौ मां प्रहरस्वेति तस्मात्त्वां घातयाम्यहम्॥ १७.
'आधी मला मार, मग मी तुला ठार करतो,' असे म्हणाला.
इत्येवमुक्तो देवेंद्रो जघान गदया भृशम् १७.
असे म्हणताच, इंद्राने त्याला गदेद्वारे जोरात मारले.
तामापतंतिं जग्राह करेणैकेन लीलया १७.
ती गदा झेपावत असताना, त्याने ती सहजपणे एका हाताने पकडली.
सा गदा पातयामास सवज्रं च पुरंदरम् १७.
ती गदा घेऊन पुरंदराला आणि त्याच्या वज्रासकट खाली पाडलं.
नयध्वं स्वामिनं देवाः स्वपुरीममरावतीम्॥ १७.
देवतांनो, तुमच्या स्वामीला अमरावती या आपल्या नगरीत घेऊन जा.
एतच्छ्रुत्वा वचः सत्यं वृत्रस्य च महात्नः १७.
महान वृत्नाच्या ह्या सत्य वचनांना ऐकून,
अपोवाह्य गजस्थं हि परिवार्य भयातुराः १७.
ते सर्व घाबरून त्याला हत्तीवर बसवून वेढा घालून घेऊन गेले.
ततो गतेषु देवेषु ननर्त च महासुरः १७.
देवता निघून गेल्यावर तो महान असुर नाचू लागला.
चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना १७.
संपूर्ण पृथ्वी डोंगर, जंगलं आणि वनांसह थरथर कापू लागली.
श्रुत्वा प्रयातं देवेंद्रं ब्रह्मा लोकपितामहः अस्पृशल्लब्धसंज्ञोऽभूत्तत्क्षणाच्च पुरंदरः॥ १७.
देवेंद्र निघून गेला हे कळल्यावर ब्रह्मा, जगाचा पितामह, त्याच्यावर हात ठेवला आणि त्याच क्षणी पुरंदराला शुद्धी आली.
दृष्ट्वा पितामहं चाग्रे व्रीडायुक्तोऽभवत्तदा १७.
पुढे पितामहाला पाहून तो लाजेने भरून गेला.
वृत्रो हि तपसा युक्तो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः अजेयस्तपसोग्रेण तस्मात्त्वं तपसा जय॥ १७.
वृत्न हा तपश्चर्येने युक्त आणि ब्रह्मचर्याच्या व्रतात स्थित असल्याने त्याला कठोर तपामुळे कोणी जिंकू शकत नाही; म्हणून तूही तप करून त्याचा पराभव कर.
वृत्रासुरो दैत्यपतिश्च शक्र ते समाधिना परमेणैव जय्यः १७.
वृत्नासुर, दैत्यांचा अधिपती, हे शक्रा, फक्त श्रेष्ठ एकाग्रतेनेच जिंकता येईल.
स्तुत्या तदातं स्तवमानो महात्मा पुरंदरो गुरुणा नोदितो हि॥ १७.
मग पुरंदर, तो महान आत्मा, गुरूच्या प्रेरणेने त्याची स्तुती करू लागला.
नमो भर्गाय देवाय देवानामतिदुर्गम १७.
भर्ग या देवाला, जो देवांसाठीही अत्यंत दुर्गम आहे, मी नमस्कार करतो.