ब्रह्मग्रन्थिसमायुक्तं ब्रह्मकर्मप्रवर्तकम् १७.
ब्रह्मगंठीने युक्त आणि ब्रह्मकर्म सुरू करणारं ते आहे.
सुगंधं चंदनं देव मया दत्तं च वै प्रभो १७.
देवा, मी तुला सुगंधी चंदन अर्पण केलं आहे.
दीपं हि परमं शंभो घृतप्रज्वलितं मया १७.
शंभो, तुपात पेटवलेला श्रेष्ठ दिवा मी तुला अर्पण केला आहे.
दीपं विशिष्टं परमं सर्वौषधिविजृंभितम् १७.
सर्व औषधींनी युक्त असा उत्कृष्ट आणि सर्वोत्तम दिवा.
दीपावलिं मया दत्तां कृहाण परमेश्वर १७.
परमेश्वरा, मी तुला दिव्यांची माळ अर्पण केली आहे, ती स्वीकार.
फलदीपादिनैवेद्यतांबूलादिक्रमेण च १७.
क्रमाने फळ, दिवा, नैवेद्य, तांबूल आणि इतर अर्पण करावीत.
पश्चाज्जागरणं कार्यं गृहे वा देवतालये गीतवादित्रनृत्येन अर्चनीयः सदाशिवः॥ १७.
नंतर जागरण करावं, ते घरात किंवा देवळात; गाणं, वादन, आणि नृत्य यांनी सदा शिवाची पूजा करावी.
अनेनैव विधानेन प्रदोषोद्यापने विधिः १७.
ह्याच पद्धतीने प्रदोषाच्या वेळी करावयाचा विधी सांगितला आहे.
गुरुणा कथितं सर्वं तच्चकार शतक्रतुः १७.
गुरूंनी सर्व सांगितलं आणि शतक्रतुने ते केलं.
वृत्रं प्रति सुरैः सार्द्धं युयुधे च शतक्रतुः १७.
शतक्रतुने देवांसह वृत्रावर युद्ध केलं.
तस्मिन्सुतुमुले गाढे देवदैत्यक्षयावहे १७.
त्या भयंकर आणि तीव्र युद्धात देव आणि दैत्यांचा संहार झाला.
व्योमो यमेन युयुधे ह्यग्निना तीक्ष्णकोपनः १७.
आकाशात यमाने प्रचंड रागावलेल्या अग्नीशी युद्ध केलं.
द्वन्द्वयुद्ध रताः सर्वे अन्योन्यबलकांक्षिणः॥ १७.
सगळे एकमेकांशी द्वंद्वयुद्ध करत होते आणि प्रत्येकजण दुसऱ्याच्या बळाची इच्छा करत होता.
तथैव ते देववरा महाभुजाः संग्रामशूरा जयिनस्तदाऽभवन् १७.
त्याचप्रमाणे, त्या काळी ते देवांचे श्रेष्ठ, मोठ्या भुजा असलेले आणि युद्धात शूर असलेले देव विजयी झाले.
दृष्ट्वा सुरैर्दैत्यवरान्पराजितान्पलायमानानथ कान्दिशीकान् १७.
देवतांनी दैत्यांचे श्रेष्ठ पराभूत करून पळताना आणि कांडिशीकांनाही तसंच पाहिलं.
हे दैत्याः परमार्ताश्च कस्माद्यूयं भयातुराः १७.
अहो दैत्यांनो, तुम्ही इतके दुःखी आणि घाबरलेले का आहात?
स्वंस्वं पराक्रमं वीरा युद्धाय कृतनिश्चयाः १७.
अहो वीरांनो, तुम्ही युद्धासाठी ठाम निर्धार केला आहे, तर प्रत्येकाने आपले शौर्य दाखवा.
गदाभिः पट्टिशैः खड्गैः शक्तितोमरमुद्गरैः १७.
गदा, भाले, तलवारी, शूल, तोमर आणि गदा अशा शस्त्रांनी,
तदा देवाश्च युयुधुर्दधीचास्थिसमुद्भवैः १७.
तेव्हा देवांनी दधीचीच्या हाडांपासून बनवलेल्या शस्त्रांनी युद्ध केलं.
पुनर्दैत्या हता देवैः प्राप्तास्तेपि पराजयम् १७.
पुन्हा देवांनी दैत्यांचा पराभव केला आणि त्यांना मारलं.
यदा हि ते दैत्यवराः सुरेशैर्निहन्यमानाश्च विदुद्रुवुर्दिशः १७.
जेव्हा देवांचे स्वामी त्या श्रेष्ठ दैत्यांना मारत होते, तेव्हा ते सर्व दिशांना पळाले.
वृत्रेण कोपिना चैवं धिक्कृता दैत्यपुंगवाः १७.
मग क्रोधाने भरलेल्या वृत्राने त्या दैत्यांच्या प्रमुखांना निंदा केली.
हे धूम्राक्ष महाकाल महादैत्य वृकासुर १७.
अहो धूम्राक्ष, महाकाळ, महान दैत्य, वृकासुर,
स्वर्गद्वारं विहायैव क्षत्रियाणां मनस्विनाम् १७.
स्वर्गाचे दार सोडून, अहो मनस्वी क्षत्रियांनो,
संगरे मरणं येषां ते यांति परमं पदम् १७.
ज्यांना युद्धात मृत्यू येतो, ते परमपदाला पोहोचतात.
त्यजन्ति संगरं ये वै ते यांति निरयं ध्रुवम्॥ १७.
पण जे युद्ध सोडतात, ते निश्चितच नरकात जातात.
ये ब्राह्मणार्थे भृत्यार्थे स्वार्थे वै शस्त्रपाणयः १७.
जे ब्राह्मणासाठी, नोकरासाठी किंवा स्वतःसाठी शस्त्र उचलतात,
शस्त्रघातहता ये वै मृता वा संगरे तथा १७.
जे शस्त्राघाताने मारले जातात किंवा युद्धात मरतात,
शस्त्रैर्विच्छिन्नदेहा ये गवार्थे स्वामिकारणात् १७.
जे गायींसाठी किंवा मालकासाठी शस्त्रांनी शरीर फाडले जातात,
तस्माद्रणेऽपि ये शूराः पापिनो निहताः पुरः १७.
म्हणूनच, युद्धात जरी पापी असले तरी जे शूर असतात आणि समोरच मारले जातात,