एकदा पर्यटन्राजा नाम्ना चित्ररथो महान् १७.
एकदा, महान राजा चित्ररथ प्रवास करत होता.
सभातलं महेशस्य गणैश्चैव विराजितम् १७.
त्याने महेशाची सभा पाहिली, जी गणांनी शोभून गेली होती.
निरीक्ष्य देव्या सहितं सदाशिवं देव्यान्वितं वाक्यमिदं बभाषे॥ १७.
सदाशिव देवीसह आहेत हे पाहून, त्याने देवीसमोर हे शब्द सांगितले.
वयं च शंभो विषयान्विताश्च मंत्र्यादयः स्त्रीजिताश्चापि चान्ये १७.
हे शंभू, आम्ही विषयांमध्ये आसक्त आहोत, मंत्री व इतरही तसेच, आणि काहीजण स्त्रियांनी जिंकले गेले आहेत.
एतद्वाक्यं निशम्याथ महेशः प्रहसन्निव १७.
हे शब्द ऐकून, महेश हसल्यासारखा झाला.
भयं लोकापवादाच्च सर्वेषामपि नान्यथा १७.
भीती आणि लोकांच्या निंदेमुळे, सर्वांसाठी वेगळे होणे शक्य नाही.
तथापि उपहासो मे कृतो राज्ञा हि दुर्जरः १७.
तरीसुद्धा, राजाने माझा उपहास केला, जो सहन करायला फार कठीण आहे.
रे दुरात्मन्कथं त्वज्ञ शंकरश्चोपहासितः १७.
अरे दुष्ट मना, अज्ञानी असूनसुद्धा, तू शंकराचा उपहास कसा केला?
साधूनां समचित्तानामुपहासं करोति यः १७.
जे कोणी शांतचित्त असलेल्या साधूंचा उपहास करतात—
एते मुनींद्राश्च महानुभावास्तथा ह्यमी ऋषयो वेदगर्भाः १७.
हे सर्व ऋषी श्रेष्ठ आहेत, मोठ्या सामर्थ्याचे आहेत आणि हे सर्व वेदांनी परिपूर्ण आहेत.
रे मूढ सर्वेषु जनेष्वभिज्ञस्त्वमेव एवाद्य न चापरे जनाः १७.
अरे मूर्खा, आज सगळ्या लोकांमध्ये फक्त तूच जाणकार आहेस, बाकीचे नाहीत.
एवं शप्तस्तया देव्या भवान्या राजसत्तमः १७.
त्या देवी भवानीने त्या श्रेष्ठ राजाला अशाप्रकारे शाप दिला.
आसुरीं योनिमासाद्य वृत्रोनाम्नाऽभवत्तदा १७.
नंतर, असुरीयोनीत जन्म घेऊन तो वृत्र नावाने ओळखला जाऊ लागला.
तपसा तेन महता अजेयो वृत्र उच्यत १७.
त्याच्या मोठ्या तपामुळे वृत्र अजेय मानला जातो.
जहि वृत्रं महादैत्यं देवानां कार्यसिद्धये सोद्यापनविधिं ब्रूहि प्रदोषस्य च मेऽधुना॥ १७.
देवतांच्या कार्यसिद्धीसाठी त्या मोठ्या दैत्य वृत्राचा वध कर. आता मला संध्याकाळच्या पूजेची योग्य पद्धत सांग.
कार्तिके मासि संप्राप्ते मंदवारे त्रयोदशी १७.
कार्तिक महिन्यात, सोमवार असलेल्या त्रयोदशीला—
वृषभो राजतः कार्यः पृष्ठे तस्य सुपीठकम् १७.
चांदीचा वृषभ तयार करावा, त्याच्या पाठीवर सुंदर आसन असावे.
पंचवक्त्रं दशभुजमर्द्धांगे गिरिजां सतीम् १७.
पाच तोंडे, दहा हात आणि तेजस्वी देह असलेली पतिव्रता गिरिजा दाखवावी.
सवृषं ताम्रपत्रे च वस्त्रेण परिगुंठिते १७.
वृषभासह, तांब्याच्या ताटलीवर, वस्त्राने झाकून ठेवावे.
विधिना जागरं कुर्याद्रात्रौ श्रद्धासमन्वितः १७.
श्रद्धेने, योग्य विधीने रात्रभर जागरण करावे.
गोक्षीरस्नानं देवेश गोक्षीरेण मया कृतम् १७.
देवतांमध्ये श्रेष्ठा, मी तुला गायीच्या दुधाने स्नान घातले आहे.
दध्ना चैव मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना १७.
देवा, आता मी तुझ्या स्नानासाठी दह्याचा उपयोग करत आहे.
सर्पिषा च मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना १७.
देवा, आता मी तुझ्या स्नानासाठी तुपाचा उपयोग करत आहे.
इदं मधु मया दत्तं तव प्रीत्यर्थमेव च १७.
हे मध मी फक्त तुझ्या आनंदासाठी अर्पण केले आहे.
सितया देवदेवेश स्नपनं क्रियतेऽधुना १७.
सीतेसह देवाधिदेवाचं स्नान आता घातलं जातं आहे.
एवं पंचामृतेनैव स्नपनीयो वृषध्वजः अनेनैव च मंत्रेण उमाकांतस्य तृष्टये॥ १७.
अशा प्रकारे वृषध्वजाचं स्नान पाच अमृतांनीच करावं, आणि ह्याच मंत्रानं उमा प्रियाच्या समाधानासाठी करावं.
अर्घ्योऽसि त्वमुमाकांत अर्घेणानेन वै प्रभो १७.
उमा प्रिय, तूच हा अर्घ्य आहेस; प्रभो, ह्या अर्घ्यानं तुला अर्पण करतो.
मया दत्तं च ते पाद्यं पुष्पगंधसमन्वितम् १७.
फुलं आणि सुगंध यांनी युक्त असं पाद्य मी तुला दिलं आहे.
विष्टरं विष्टरेणैव मया दत्तं च वै प्रभो १७.
हे प्रभो, योग्य आसनासह मी तुला आसन दिलं आहे.
आचमनीयं मया दत्तं तव विश्वेश्वर प्रभो १७.
विश्वेश्वर प्रभो, तुला आचमनीय मी दिलं आहे.