यथा मेरोश्च शिखरं परिपूर्णं प्रदृश्यते १७.
जसं मेरू पर्वताचं शिखर पूर्णपणे भरलेलं दिसतं, तसंच तिथे दृश्य होतं.
तेन दृष्टो महेन्द्रश्च महेंद्रेण महासुरः १७.
तिथे महेंद्राला मोठ्या असुराने पाहिलं आणि मोठ्या असुराला महेंद्राने पाहिलं.
तदा ते बद्धवैराश्च देवदैत्याः परस्परम् १७.
त्या वेळी देव आणि दैत्य एकमेकांशी वैर धरून समोरासमोर उभे राहिले.
वादित्राणि च भीमानि वाद्यमानानि सर्वशः १७.
सर्वत्र भीषण वाद्यांचा आवाज घुमू लागला.
वाद्यमानेषु तूर्येषु ते सर्वे त्वरयान्विताः १७.
वाद्ये वाजू लागली तेव्हा सर्वजण घाईने सज्ज झाले.
तदा देवासुरे युद्धे त्रैलोक्यं सचराचरम् १७.
त्या देव-दैत्यांच्या युद्धात, सर्व चराचरांसह त्रैलोक्य सामील झालं.
छेदिताः स्फोटिताश्चैव केचिच्छस्त्रैर्द्विधा कृताः १७.
काहींना शस्त्रांनी कापलं, काहींना फोडलं, तर काहींना दोन भागांत विभागलं.
भल्लैश्चेरुर्हताः केचिद्व्यंगभूता दिवौकसः १७.
काही देव, बाणांनी जखमी होऊन अपंग अवस्थेत फिरू लागले.
शिरांसि पतितान्येव बहूनिच नभस्तलात् १७.
आकाशातून अनेक डोकी खाली पडली.
प्रवर्तितं मध्यदेशे सर्वबूतक्षयावहम् १७.
मध्यभूमीत सर्व प्राण्यांचा संहार सुरू झाला.
वज्रेण जघ्ने तरसा नमुचिं देवराट् स्वयम् १७.
देवताधीशाने स्वतः वज्राने नमुचिला जोरात मारलं.
वज्रेणापि तदा सर्वे विस्मयं परमं गताः १७.
त्या वेळी वज्राने सुद्धा सर्वांना मोठा आश्चर्य वाटलं.
गदया नमुचिं जघ्ने गदा सापि विचूर्णिता १७.
त्याने गदेद्वारे नमुचिला मारलं, पण ती गदा देखील तुटून गेली.
तथा शूलेन महता तं जघान पुरंदरः १७.
तसंच पुरंदराने मोठ्या शूलाने त्याच्यावर प्रहार केला.
एवं तं वविधैः शस्त्रैराजघान सुरारिहा १७.
देवतांच्या शत्रूंचा संहार करणाऱ्या त्या वीराने त्याच्यावर अनेक प्रकारच्या शस्त्रांनी हल्ला केला.
तूष्णींभूतस्तदा चेंद्रश्चिंतया परया युतः १७.
तेव्हा इंद्र गप्प बसला आणि खोल विचारात गुंतला.
एतस्मिन्नंतरे तत्र महायुद्धे महाभये १७.
त्याच वेळी त्या भयंकर युद्धात आणि मोठ्या संकटात,
जह्येनमद्याशु महेंद्र दैत्यं दिवौकसां घोरतरं भयावहम् १७.
महेंद्रा, आजच तू या दैत्याचा, जो देवांना भीती दाखवतो, लवकरच नाश कर.
अन्येन शस्त्रेण च आहतोऽसौ वध्यः कदाचिन्न भवत्ययं तु १७.
इतर कुठल्याही शस्त्राने मारले तरी हा कधीच मरत नाही; पण या शस्त्राने त्याचा नाश होऊ शकतो.
निशम्य वाचं परमार्थयुक्तां दैवीं सदानंदकरीं शुभावहाम् १७.
ती परम सत्याने भरलेली, नेहमी आनंद आणि शुभता देणारी दैवी वाणी ऐकून,
तत्रागतं समीक्ष्याथ नमुचिः क्रोधमूर्छितः १७.
तेव्हा तिथे त्याला येताना पाहून, नमुचि रागाने भरून गेला.
समुद्रस्य तटः कस्मात्सेवितः सुरसत्तम १७.
देवतांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, समुद्राच्या काठी सोडून तू इथे का आलास?
त्वदीयेनैव वज्रेण किं कृतं मम दुर्मते॥ १७.
दुष्टा, तुझ्याच वज्राने माझ्यावर काय केलंस?
तथान्यानि च शस्त्राणि अस्त्राणि सुबहूनि च १७.
आणि इतर अनेक शस्त्रांनी आणि अस्त्रांनीही,
किं करिष्यसि मां हंतुं युद्धाय समुपस्थितः १७.
युद्धासाठी तू समोर आलास, आता मला मारायला काय करणार आहेस?
त्वां गातयामि चाद्यैव यदि तिष्ठसि संयुगे १७.
आजच मी तुला संपवीन, जर तू या युद्धात ठाम उभा राहिलास तर.
एवं स गर्वितं तस्य वाक्यमाहवशोभिनः १७.
याप्रमाणे, युद्धात शोभा आणणारी त्याची गर्विष्ठ वचने,
फेनं करस्थं दृष्ट्वा तु असुरा जहसुस्तदा॥ १७.
त्याच्या हातात फेन पाहून, त्या वेळी असुर हसले.
क्षयं गतानि चास्त्राणि पेनेनैव पुरंदरः १७.
सर्व अस्त्रे संपली होती आणि पुरंदराच्या हातात फक्त फेन उरला होता.
एवं प्रहस्य नमुचिरज्ञाय पुरंदरम् १७.
नमुचि पुरंदराला ओळखू न शकल्यामुळे हसला.