ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं सुराणां कृत्यं तदानीं च चुकोप साध्वी १७.
तिने हे सगळं देवांचं कृत्य समजलं आणि ती सती रागावली.
अहो सुरा दुष्टतराश्च सर्वे सर्वे ह्यशक्ताश्च तथैव लुब्धाः १७.
अरे, हे सर्व देव दुष्ट, असहाय्य आणि तसेच लालची आहेत.
एव शापं ददौ तेषां सुराणां सा तपस्विनी १७.
म्हणून त्या तपस्विनीने त्या देवांना शाप दिला.
निर्गतो जठराद्गर्भो दधीचस्य महात्मनः १७.
महात्मा दधीचिच्या पोटीचा गर्भ बाहेर पडला.
प्रहस्य जननी गर्भमुवाच रुषितेक्षणा १७.
आईने हसून, रागाने डोळे भरून, गर्भाला संबोधलं.
अश्वत्थस्य महाभाग सर्वेषां सफलो भवेः पतिमन्वगमत्साध्वी परमेण समाधिना॥ १७.
अश्वत्थाखाली, भाग्यवान, तू सर्वांसाठी फलदायी होशील; ती सती अत्युच्च ध्यानाने पतीच्या मागे गेली.
एवं दधीचपत्नी सा पतिना स्वर्गमाव्रजत्॥ १७.
दधीचिच्या पत्नीने आपल्या पतीबरोबर स्वर्गात प्रवेश केला.
ते देवाः कृतशस्त्रास्त्रा दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः १७.
देवतांना शस्त्रास्त्र मिळाल्यावर, ते दैत्यांशी लढायला उत्सुक झाले.
गुरुं पुरस्कृत्य तदाज्ञया ते गणाः सुराणां बहवस्तदानीम् १७.
त्यांच्या गुरुच्या आज्ञेने आणि त्यांना पुढे ठेवून, त्या वेळी अनेक देवांचे सैन्य एकत्र जमले.
समागतानुपसृत्य देवांश्चेंद्रपुरोगमान् १७.
इंद्रासह देवांनी जमलेल्या सर्वांना जवळ जाऊन भेटले.
यथा मेरोश्च शिखरं परिपूर्णं प्रदृश्यते १७.
जसं मेरू पर्वताचं शिखर पूर्णपणे भरलेलं दिसतं, तसंच तिथे दृश्य होतं.
तेन दृष्टो महेन्द्रश्च महेंद्रेण महासुरः १७.
तिथे महेंद्राला मोठ्या असुराने पाहिलं आणि मोठ्या असुराला महेंद्राने पाहिलं.
तदा ते बद्धवैराश्च देवदैत्याः परस्परम् १७.
त्या वेळी देव आणि दैत्य एकमेकांशी वैर धरून समोरासमोर उभे राहिले.
वादित्राणि च भीमानि वाद्यमानानि सर्वशः १७.
सर्वत्र भीषण वाद्यांचा आवाज घुमू लागला.
वाद्यमानेषु तूर्येषु ते सर्वे त्वरयान्विताः १७.
वाद्ये वाजू लागली तेव्हा सर्वजण घाईने सज्ज झाले.
तदा देवासुरे युद्धे त्रैलोक्यं सचराचरम् १७.
त्या देव-दैत्यांच्या युद्धात, सर्व चराचरांसह त्रैलोक्य सामील झालं.
छेदिताः स्फोटिताश्चैव केचिच्छस्त्रैर्द्विधा कृताः १७.
काहींना शस्त्रांनी कापलं, काहींना फोडलं, तर काहींना दोन भागांत विभागलं.
भल्लैश्चेरुर्हताः केचिद्व्यंगभूता दिवौकसः १७.
काही देव, बाणांनी जखमी होऊन अपंग अवस्थेत फिरू लागले.
शिरांसि पतितान्येव बहूनिच नभस्तलात् १७.
आकाशातून अनेक डोकी खाली पडली.
प्रवर्तितं मध्यदेशे सर्वबूतक्षयावहम् १७.
मध्यभूमीत सर्व प्राण्यांचा संहार सुरू झाला.
वज्रेण जघ्ने तरसा नमुचिं देवराट् स्वयम् १७.
देवताधीशाने स्वतः वज्राने नमुचिला जोरात मारलं.
वज्रेणापि तदा सर्वे विस्मयं परमं गताः १७.
त्या वेळी वज्राने सुद्धा सर्वांना मोठा आश्चर्य वाटलं.
गदया नमुचिं जघ्ने गदा सापि विचूर्णिता १७.
त्याने गदेद्वारे नमुचिला मारलं, पण ती गदा देखील तुटून गेली.
तथा शूलेन महता तं जघान पुरंदरः १७.
तसंच पुरंदराने मोठ्या शूलाने त्याच्यावर प्रहार केला.
एवं तं वविधैः शस्त्रैराजघान सुरारिहा १७.
देवतांच्या शत्रूंचा संहार करणाऱ्या त्या वीराने त्याच्यावर अनेक प्रकारच्या शस्त्रांनी हल्ला केला.
तूष्णींभूतस्तदा चेंद्रश्चिंतया परया युतः १७.
तेव्हा इंद्र गप्प बसला आणि खोल विचारात गुंतला.
एतस्मिन्नंतरे तत्र महायुद्धे महाभये १७.
त्याच वेळी त्या भयंकर युद्धात आणि मोठ्या संकटात,
जह्येनमद्याशु महेंद्र दैत्यं दिवौकसां घोरतरं भयावहम् १७.
महेंद्रा, आजच तू या दैत्याचा, जो देवांना भीती दाखवतो, लवकरच नाश कर.
अन्येन शस्त्रेण च आहतोऽसौ वध्यः कदाचिन्न भवत्ययं तु १७.
इतर कुठल्याही शस्त्राने मारले तरी हा कधीच मरत नाही; पण या शस्त्राने त्याचा नाश होऊ शकतो.
निशम्य वाचं परमार्थयुक्तां दैवीं सदानंदकरीं शुभावहाम् १७.
ती परम सत्याने भरलेली, नेहमी आनंद आणि शुभता देणारी दैवी वाणी ऐकून,