निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् १६.
देवतांचे शब्द ऐकून, त्या ऋषीने उत्तर दिले.
प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् १६.
मी देईन, यात शंका नाही. मी कधीही वेगळे बोलत नाही.
भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः १६.
आम्ही घाबरलो आहोत, ऋषीवर्य, आणि तुमची भेट घ्यायला आलो आहोत.
सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत॥ १६.
आम्ही आलो आहोत, हे जाण. तू सर्व काही द्यायला हवे, हे सज्जन.
निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्॥ १६.
त्यांचे शब्द ऐकून, तो म्हणाला: काय द्यायचे आहे ते सांगा.
ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः १६.
मग देवता म्हणाले: हे ऋषी, हे सर्व दैत्यांच्या विनाशासाठी आहे.
प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि १६.
तेव्हा ऋषी हसून म्हणाले: तुम्ही फक्त एक क्षण थांबा.
इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् १६.
असे म्हणून, त्याने आपल्या सुवर्चसा पत्नीस बोलावले.
अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् १६.
देवतांनी माझ्या हाडांसाठी मागणी केल्यावर मी हे शरीर सोडतो.
मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् १६.
मी ब्रह्मलोकाला गेल्यावर, तू तुझ्या कर्तव्याने तिथे मला आठव.
इत्युक्त्वा तां स्वपत्नीं स प्रेषयामास चाश्रमम् १६.
असं सांगून त्याने आपल्या पत्नीला आश्रमात पाठवलं.
समाधिना परेणैव विसृज्य स्वं कलेवरम् १६.
त्याने अत्युच्च ध्यानाने आपलं शरीर सोडलं.
दधीचिनामा मुनिवृंदवर्यः शिवप्रियः शिवदीक्षाभियुक्तः १६.
दधीचि हा ऋषींच्या समूहात श्रेष्ठ, शंकराचा प्रिय, आणि शिवदीक्षेला समर्पित होता.
ततः सर्वे सुरगणा दृष्ट्वा तं विलयं गतम् १७.
मग सर्व देवांनी त्याला देहत्याग केलेला पाहिला.
सुरभिं चाह्वयित्वाथ तदोवाच शचीपतिः १७.
त्यांनी सुरभीला बोलावलं आणि शचीपतीने तिला सांगितलं.
तथेति च वचोमत्वा तत्क्षणादेव लिह्य तत् १७.
तीने 'तसं होऊ द्या' असं उत्तर देऊन लगेच ते चाटलं.
जगृहुस्तानि चास्थीनि चक्रुः शस्त्राणि वै सुराः १७.
देवांनी ती हाडं घेतली आणि त्यापासून शस्त्रं बनवली.
अन्यानि चास्थीनि बहूनि तस्य ऋषेस्तदानीं जगृहुः सुराश्च १७.
त्या वेळी देवांनी त्या ऋषीची इतरही अनेक हाडं घेतली.
शस्त्राणि कृत्वा ते सर्वे महाबलपराक्रमाः १७.
सर्व सामर्थ्यवान आणि पराक्रमी देवांनी ती शस्त्रं तयार केली.
ततः सुवर्च्चाश्च दधीचिपत्नी या प्रेषिता सा सुरकार्यसिद्धये १७.
मग दधीचिपत्नी सुवर्चा, जिला देवकार्य सिद्धीसाठी पाठवले होते,
ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं सुराणां कृत्यं तदानीं च चुकोप साध्वी १७.
तिने हे सगळं देवांचं कृत्य समजलं आणि ती सती रागावली.
अहो सुरा दुष्टतराश्च सर्वे सर्वे ह्यशक्ताश्च तथैव लुब्धाः १७.
अरे, हे सर्व देव दुष्ट, असहाय्य आणि तसेच लालची आहेत.
एव शापं ददौ तेषां सुराणां सा तपस्विनी १७.
म्हणून त्या तपस्विनीने त्या देवांना शाप दिला.
निर्गतो जठराद्गर्भो दधीचस्य महात्मनः १७.
महात्मा दधीचिच्या पोटीचा गर्भ बाहेर पडला.
प्रहस्य जननी गर्भमुवाच रुषितेक्षणा १७.
आईने हसून, रागाने डोळे भरून, गर्भाला संबोधलं.
अश्वत्थस्य महाभाग सर्वेषां सफलो भवेः पतिमन्वगमत्साध्वी परमेण समाधिना॥ १७.
अश्वत्थाखाली, भाग्यवान, तू सर्वांसाठी फलदायी होशील; ती सती अत्युच्च ध्यानाने पतीच्या मागे गेली.
एवं दधीचपत्नी सा पतिना स्वर्गमाव्रजत्॥ १७.
दधीचिच्या पत्नीने आपल्या पतीबरोबर स्वर्गात प्रवेश केला.
ते देवाः कृतशस्त्रास्त्रा दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः १७.
देवतांना शस्त्रास्त्र मिळाल्यावर, ते दैत्यांशी लढायला उत्सुक झाले.
गुरुं पुरस्कृत्य तदाज्ञया ते गणाः सुराणां बहवस्तदानीम् १७.
त्यांच्या गुरुच्या आज्ञेने आणि त्यांना पुढे ठेवून, त्या वेळी अनेक देवांचे सैन्य एकत्र जमले.
समागतानुपसृत्य देवांश्चेंद्रपुरोगमान् १७.
इंद्रासह देवांनी जमलेल्या सर्वांना जवळ जाऊन भेटले.