अदृष्टं परमं धर्म्यं विधिना परमेण हि १६.
दिसत नाही असा, श्रेष्ठ आणि धर्मबद्ध असा तो कर्म, सर्वश्रेष्ठ नियमानुसार केला गेला.
निःस्पृहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मा ह्युवाच तम् १६.
त्याचे ते निस्पृह शब्द ऐकून ब्रह्मदेव त्याच्याशी बोलले.
याचस्व तस्य चास्थीनि दधीचेः कार्यगौरवात् १६.
महत्त्वाच्या कार्यासाठी त्याच्याकडून दधीचिची हाडे माग.
तथेति गत्वा ते सर्वे दधीचस्याश्रमं शुभम् १६.
तसे म्हणून, ते सर्वजण दधीचिच्या पवित्र आश्रमात गेले.
मार्जारमूषकाश्चैव परस्परमुदान्विताः १६.
मांजरे आणि उंदीर एकमेकांबरोबर आनंदाने वावरत होते.
तथा जात्यश्च विविधाः क्रीडायुक्ताः परस्परम् १६.
तसेच, वेगवेगळ्या जातीची अनेक जनावरे एकमेकांशी खेळत होती.
एवंविधान्यनेकानि ह्यश्चर्याणि तदाश्रमे १६.
त्या आश्रमात अशी अनेक अद्भुत दृश्ये दिसत होती.
अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् १६.
मग त्यांनी श्रेष्ठ ऋषीला आसनावर गाढ ध्यानात बसलेला पाहिले.
विभावसुं द्वितीयं वा सुवर्चसहितं तदा १६.
त्यावेळी विभावसु किंवा दुसरा तेजस्वी एक त्याच्यासोबत होता.
तं प्रणम्य ततो देवा वचनं चेदमब्रुवन् १६.
त्यांना वंदन करून, देवतांनी त्याला असे शब्द सांगितले.
निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् १६.
देवतांचे शब्द ऐकून, त्या ऋषीने उत्तर दिले.
प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् १६.
मी देईन, यात शंका नाही. मी कधीही वेगळे बोलत नाही.
भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः १६.
आम्ही घाबरलो आहोत, ऋषीवर्य, आणि तुमची भेट घ्यायला आलो आहोत.
सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत॥ १६.
आम्ही आलो आहोत, हे जाण. तू सर्व काही द्यायला हवे, हे सज्जन.
निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्॥ १६.
त्यांचे शब्द ऐकून, तो म्हणाला: काय द्यायचे आहे ते सांगा.
ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः १६.
मग देवता म्हणाले: हे ऋषी, हे सर्व दैत्यांच्या विनाशासाठी आहे.
प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि १६.
तेव्हा ऋषी हसून म्हणाले: तुम्ही फक्त एक क्षण थांबा.
इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् १६.
असे म्हणून, त्याने आपल्या सुवर्चसा पत्नीस बोलावले.
अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् १६.
देवतांनी माझ्या हाडांसाठी मागणी केल्यावर मी हे शरीर सोडतो.
मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् १६.
मी ब्रह्मलोकाला गेल्यावर, तू तुझ्या कर्तव्याने तिथे मला आठव.
इत्युक्त्वा तां स्वपत्नीं स प्रेषयामास चाश्रमम् १६.
असं सांगून त्याने आपल्या पत्नीला आश्रमात पाठवलं.
समाधिना परेणैव विसृज्य स्वं कलेवरम् १६.
त्याने अत्युच्च ध्यानाने आपलं शरीर सोडलं.
दधीचिनामा मुनिवृंदवर्यः शिवप्रियः शिवदीक्षाभियुक्तः १६.
दधीचि हा ऋषींच्या समूहात श्रेष्ठ, शंकराचा प्रिय, आणि शिवदीक्षेला समर्पित होता.
ततः सर्वे सुरगणा दृष्ट्वा तं विलयं गतम् १७.
मग सर्व देवांनी त्याला देहत्याग केलेला पाहिला.
सुरभिं चाह्वयित्वाथ तदोवाच शचीपतिः १७.
त्यांनी सुरभीला बोलावलं आणि शचीपतीने तिला सांगितलं.
तथेति च वचोमत्वा तत्क्षणादेव लिह्य तत् १७.
तीने 'तसं होऊ द्या' असं उत्तर देऊन लगेच ते चाटलं.
जगृहुस्तानि चास्थीनि चक्रुः शस्त्राणि वै सुराः १७.
देवांनी ती हाडं घेतली आणि त्यापासून शस्त्रं बनवली.
अन्यानि चास्थीनि बहूनि तस्य ऋषेस्तदानीं जगृहुः सुराश्च १७.
त्या वेळी देवांनी त्या ऋषीची इतरही अनेक हाडं घेतली.
शस्त्राणि कृत्वा ते सर्वे महाबलपराक्रमाः १७.
सर्व सामर्थ्यवान आणि पराक्रमी देवांनी ती शस्त्रं तयार केली.
ततः सुवर्च्चाश्च दधीचिपत्नी या प्रेषिता सा सुरकार्यसिद्धये १७.
मग दधीचिपत्नी सुवर्चा, जिला देवकार्य सिद्धीसाठी पाठवले होते,