पुनर्ब्रह्माणमागात्य ऊचुः सर्वे मुनेर्वचः॥ १६.
पुन्हा ते ब्रह्माजवळ आले आणि सर्वांनी ऋषीचे शब्द सांगितले.
ब्रह्मोवाच तदा देवान्सर्वेषां कार्यसिद्धये १६.
तेव्हा ब्रह्माने सर्व देवांना त्यांच्या कार्यसिद्धीसाठी सांगितले.
तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो वाक्यं शक्रो वचनमब्रवीत्॥ १६.
ब्राह्मणाचे शब्द ऐकून शक्राने आपले मत सांगितले.
विश्वरूपो हतो देव देवानां कार्यसिद्धये १६.
विश्वरूप देवांचा हेतू साधण्यासाठी मारला गेला.
तथा पुरोधसा चैव निःश्रीकस्तत्क्षणात्कृतः १६.
आणि पुरोहितही त्या क्षणी दरिद्री झाला.
दधीचं घातयित्वा वै तस्यास्थीनि बहून्यपि १६.
दधीचि मारल्यानंतर त्याच्या अनेक हाडांचा उपयोग केला गेला.
त्वष्ट्रा हि जनितो यो वै वृत्रो नामैष दैत्यराट् शक्रेणोक्तं निशम्याथ ब्रह्मा वाक्यमुवाच ह॥ १६.
त्वष्ट्यापासून वृत नावाचा दैत्यराजा जन्मला; शक्राने सांगितलेले ऐकून ब्रह्मा म्हणाला.
अर्थशास्त्रपरेणैव विधिना तमबोधयत् हंतुकामं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत्॥ १६.
अर्थशास्त्रानुसार त्याला समजावले; जो मारण्याचा इच्छुक असेल, तो ब्रह्महत्यारा होत नाही.
दधीचस्य वधाद्ब्रह्मन्नहं भीतो न संशयः १६.
दधीचि मारल्यामुळे मला भीती नाही, यात शंका नाही.
अतो न कार्यमस्माभिर्ब्राह्मणानां तु हेलनम् १६.
म्हणून आपण ब्राह्मणांचा अपमान करू नये.
अदृष्टं परमं धर्म्यं विधिना परमेण हि १६.
दिसत नाही असा, श्रेष्ठ आणि धर्मबद्ध असा तो कर्म, सर्वश्रेष्ठ नियमानुसार केला गेला.
निःस्पृहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मा ह्युवाच तम् १६.
त्याचे ते निस्पृह शब्द ऐकून ब्रह्मदेव त्याच्याशी बोलले.
याचस्व तस्य चास्थीनि दधीचेः कार्यगौरवात् १६.
महत्त्वाच्या कार्यासाठी त्याच्याकडून दधीचिची हाडे माग.
तथेति गत्वा ते सर्वे दधीचस्याश्रमं शुभम् १६.
तसे म्हणून, ते सर्वजण दधीचिच्या पवित्र आश्रमात गेले.
मार्जारमूषकाश्चैव परस्परमुदान्विताः १६.
मांजरे आणि उंदीर एकमेकांबरोबर आनंदाने वावरत होते.
तथा जात्यश्च विविधाः क्रीडायुक्ताः परस्परम् १६.
तसेच, वेगवेगळ्या जातीची अनेक जनावरे एकमेकांशी खेळत होती.
एवंविधान्यनेकानि ह्यश्चर्याणि तदाश्रमे १६.
त्या आश्रमात अशी अनेक अद्भुत दृश्ये दिसत होती.
अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् १६.
मग त्यांनी श्रेष्ठ ऋषीला आसनावर गाढ ध्यानात बसलेला पाहिले.
विभावसुं द्वितीयं वा सुवर्चसहितं तदा १६.
त्यावेळी विभावसु किंवा दुसरा तेजस्वी एक त्याच्यासोबत होता.
तं प्रणम्य ततो देवा वचनं चेदमब्रुवन् १६.
त्यांना वंदन करून, देवतांनी त्याला असे शब्द सांगितले.
निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् १६.
देवतांचे शब्द ऐकून, त्या ऋषीने उत्तर दिले.
प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् १६.
मी देईन, यात शंका नाही. मी कधीही वेगळे बोलत नाही.
भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः १६.
आम्ही घाबरलो आहोत, ऋषीवर्य, आणि तुमची भेट घ्यायला आलो आहोत.
सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत॥ १६.
आम्ही आलो आहोत, हे जाण. तू सर्व काही द्यायला हवे, हे सज्जन.
निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्॥ १६.
त्यांचे शब्द ऐकून, तो म्हणाला: काय द्यायचे आहे ते सांगा.
ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः १६.
मग देवता म्हणाले: हे ऋषी, हे सर्व दैत्यांच्या विनाशासाठी आहे.
प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि १६.
तेव्हा ऋषी हसून म्हणाले: तुम्ही फक्त एक क्षण थांबा.
इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् १६.
असे म्हणून, त्याने आपल्या सुवर्चसा पत्नीस बोलावले.
अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् १६.
देवतांनी माझ्या हाडांसाठी मागणी केल्यावर मी हे शरीर सोडतो.
मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् १६.
मी ब्रह्मलोकाला गेल्यावर, तू तुझ्या कर्तव्याने तिथे मला आठव.