एवं भूतान्यनेकानि सुकृतानि मया पुरा १५.
अशा प्रकारे, पूर्वी मी अनेक चांगली कर्मे केली.
भूयः पृष्टः सर्वदेवैः स राजा कृतं सर्वं गुप्तमेव यथार्थम् १५.
सर्व देवांनी पुन्हा विचारल्यावर, त्या राजाने काहीही लपवले नाही आणि सर्व घडलेले खरेखरे सांगितले.
वचो निशम्य देवानां ययातिरमितद्युतिः १५.
देवतांचे शब्द ऐकून, अमर तेजाचा ययाति—
कथितं सर्वमेतच्च निःशेषं व्यासवत्तदा १५.
हे सर्व त्या वेळी व्यासांनी जसे घडले तसे पूर्णपणे सांगितले.
तत्क्षणादेव सर्वेषां सुराणां तत्र पश्यताम् १५.
त्या क्षणीच, सर्व देवांच्या डोळ्यांसमोर—
अन्यो न दृश्यते लोके याज्ञिको यो हि तत्र वै १५.
त्या वेळी त्याच्यासारखा यज्ञ करणारा दुसरा कोणीही जगात दिसला नाही.
सर्वे सुराश्च ऋषयोऽथ महाफणींद्रा गन्धर्वयक्षखगचारणकिंनराश्च १५.
सर्व देव, ऋषी, मोठे नागराज, गंधर्व, यक्ष, पक्षी, चारण आणि किन्नर—
ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् १६.
मग शचीने त्यांना धर्म आणि अर्थ युक्त अशी वाणी सांगितली.
गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः १६.
सर्वज्ञ मंडळींनो, तुम्ही सर्वांनी लवकर जा आणि इंद्राला भेटा.
बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः १६.
अनेक कारणांमुळे माझे मन विश्वरूपाबद्दल अस्वस्थ झाले आहे.
तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः १६.
म्हणून तुम्ही सर्वांनी त्या प्रभू जिथे आहेत तिथे जायला हवे.
अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः १६.
फक्त थोड्या अवमानामुळे पुरंदर तुझ्या शापाचा भोगी झाला आहे.
निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव॥ १६.
तू त्याला दूर केले असले तरी, शेवटपर्यंत तू निर्धाराने राहा.
यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ १६.
इंद्र जिवंत असताना, दोघांनाही माझ्या कारणासाठी आणा.
कोऽपि सौभाग्यवाँल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति १६.
या जगात तुझ्या प्रदेशात एखादा भाग्यवान जन्म घेईल.
गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् १६.
देवतांसह त्वरेने जा आणि इंद्राला लवकर घेऊन ये.
शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः १६.
शचीचे शब्द ऐकून, तो देवतांसोबत निघाला.
सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् १६.
सरसोवराच्या काठी पोहोचून, त्यांनी इंद्राला नमस्कार केला.
उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः॥ १६.
देवताधिपती म्हणाला: 'तुम्ही सर्व इथे का आलात? मी पाण्यात एकटा तप करीत आहे.'
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः १६.
त्याची वचने ऐकून, सर्व देवता आणि शतक्रतु ऐकत राहिले.
एतादृशं न वाच्यं ते परेषामुपकारतः १६.
इतरांनी केलेल्या मदतीचा विचार करता, असे शब्द तुला बोलू नयेत.
विश्वकर्मसुतेनैव कृतं याजनमद्भुतम् १६.
विश्वकर्म्याच्या पुत्रानेच ते अद्भुत यज्ञ केले.
तस्माद्वतस्त्वया देव परेषामुपकारतः १६.
म्हणून, देवा, तूही इतरांना मदत केली पाहिजे.
एवं विवदमानेषु देवेषु च तदाऽब्रवीत् १६.
देवतांमध्ये असे वाद होत असताना, त्याने त्या वेळी बोलले.
तदा बृहस्पतिर्वाक्यमुवाच सहसैव तु॥ १६.
तेव्हा बृहस्पतीने त्वरित आपले शब्द सांगितले.
वासार्थं च करिष्यामः स्थानानि तव सांप्रतम् १६.
आता तुझ्या निवासासाठी आम्ही जागा तयार करू.
विमृश्य सर्वे विभजुश्चतुर्द्धा हत्यां सुरास्ते ऋषयो मनीषिणः १६.
सर्व देवता आणि ऋषी यांनी विचार करून त्या हत्या-पापाचे चार भाग केले.
आदौ क्षमां प्रति तदा ऊचुः सर्वे दिवौकसः १६.
तेव्हा सर्व देवांनी प्रथम पृथ्वीला क्षमा मागितली.
सुराणां तद्वचः श्रुत्वा धरित्री कंपिताऽवदत् १६.
देवतांचे ते शब्द ऐकून, थरथर कापणारी पृथ्वी बोलली.
अहं हि सर्वभूतानां धात्री विश्वं धराम्यहम् १६.
मी सर्व जीवांची पालन करणारी आहे; हे संपूर्ण विश्व मीच पेलते.