आयातः सोऽमरावत्यां त्रिदशैरभितोषितः १५.
तो अमरावतीला पोहोचला आणि देवांनी त्याचा सन्मान केला.
नारदेनैवमुक्तस्तु त्वं राजा याज्ञिको ह्यसि १५.
नारदांनी असे म्हटल्यावर, तू खरोखर यज्ञप्रिय राजा आहेस.
ये प्राप्नुवंति धर्मिष्ठा दैवेन परमं पदम् १५.
जे धर्मपरायण असतात, ते दैवी कृपेने श्रेष्ठ स्थान मिळवतात.
पतंति नरके घोरे स्तब्धा वै नात्र संशयः॥ १५.
अहंकारी लोक भयंकर नरकात पडतात—यात काहीच शंका नाही.
यैः कृतं पुण्यं तेषां विघ्नः प्रजायते १५.
ज्यांनी पुण्य केले, त्यांच्यासाठी अडथळे निर्माण होतात.
महादानानि दत्तानि अन्नदानयुतानि च १५.
मोठमोठी दानं दिली गेली, आणि अन्नदानही केले गेले.
तथैव सर्वाण्यपि चोत्तमानि दानानि चोक्तानि मनीषिभिर्यदा १५.
तसेच, ज्ञानी लोकांनी सांगितलेली सर्व उत्तम दानंही दिली गेली.
यज्ञैरिष्टं वाजपेयातिरात्रैर्ज्योतिष्टोमै राजसूयादिभिश्च १५.
वाजपेय, अतिरात्र, ज्योतिष्टोम, राजसूय आणि इतर यज्ञ केले गेले.
देवदेवो जगन्नाथ इष्टो यज्ञैरनेकशः १५.
देवतांचा देव, जगाचा स्वामी, यज्ञांनी अनेक वेळा पूजला गेला.
पत्नीत्वेन चतुर्भ्यश्च दत्ताः कन्या मुने तदा १५.
त्या वेळी चार ऋषींना कन्या पत्नी म्हणून दिल्या गेल्या.
एवं भूतान्यनेकानि सुकृतानि मया पुरा १५.
अशा प्रकारे, पूर्वी मी अनेक चांगली कर्मे केली.
भूयः पृष्टः सर्वदेवैः स राजा कृतं सर्वं गुप्तमेव यथार्थम् १५.
सर्व देवांनी पुन्हा विचारल्यावर, त्या राजाने काहीही लपवले नाही आणि सर्व घडलेले खरेखरे सांगितले.
वचो निशम्य देवानां ययातिरमितद्युतिः १५.
देवतांचे शब्द ऐकून, अमर तेजाचा ययाति—
कथितं सर्वमेतच्च निःशेषं व्यासवत्तदा १५.
हे सर्व त्या वेळी व्यासांनी जसे घडले तसे पूर्णपणे सांगितले.
तत्क्षणादेव सर्वेषां सुराणां तत्र पश्यताम् १५.
त्या क्षणीच, सर्व देवांच्या डोळ्यांसमोर—
अन्यो न दृश्यते लोके याज्ञिको यो हि तत्र वै १५.
त्या वेळी त्याच्यासारखा यज्ञ करणारा दुसरा कोणीही जगात दिसला नाही.
सर्वे सुराश्च ऋषयोऽथ महाफणींद्रा गन्धर्वयक्षखगचारणकिंनराश्च १५.
सर्व देव, ऋषी, मोठे नागराज, गंधर्व, यक्ष, पक्षी, चारण आणि किन्नर—
ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् १६.
मग शचीने त्यांना धर्म आणि अर्थ युक्त अशी वाणी सांगितली.
गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः १६.
सर्वज्ञ मंडळींनो, तुम्ही सर्वांनी लवकर जा आणि इंद्राला भेटा.
बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः १६.
अनेक कारणांमुळे माझे मन विश्वरूपाबद्दल अस्वस्थ झाले आहे.
तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः १६.
म्हणून तुम्ही सर्वांनी त्या प्रभू जिथे आहेत तिथे जायला हवे.
अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः १६.
फक्त थोड्या अवमानामुळे पुरंदर तुझ्या शापाचा भोगी झाला आहे.
निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव॥ १६.
तू त्याला दूर केले असले तरी, शेवटपर्यंत तू निर्धाराने राहा.
यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ १६.
इंद्र जिवंत असताना, दोघांनाही माझ्या कारणासाठी आणा.
कोऽपि सौभाग्यवाँल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति १६.
या जगात तुझ्या प्रदेशात एखादा भाग्यवान जन्म घेईल.
गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् १६.
देवतांसह त्वरेने जा आणि इंद्राला लवकर घेऊन ये.
शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः १६.
शचीचे शब्द ऐकून, तो देवतांसोबत निघाला.
सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् १६.
सरसोवराच्या काठी पोहोचून, त्यांनी इंद्राला नमस्कार केला.
उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः॥ १६.
देवताधिपती म्हणाला: 'तुम्ही सर्व इथे का आलात? मी पाण्यात एकटा तप करीत आहे.'
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः १६.
त्याची वचने ऐकून, सर्व देवता आणि शतक्रतु ऐकत राहिले.