सकामेन कृतं पापमकामं नैव जायते १५.
इच्छेने केलेले पाप वेगळे, पण अनिच्छेने काही घडतच नाही.
मरणांतो विधिः कार्यो कामेन हि कृतेन हि १५.
इच्छेने जे केले, त्यासाठी मृत्यूपर्यंत प्रायश्चित्त करावे लागते.
तस्मात्त्वया कृतं यच्च स्वयमेव हतो द्विजः १५.
म्हणून तू स्वतः जे केलेस—ब्राह्मणाचा वध केलास—
यावन्मरणमप्येति तावदप्सु स्थिरो भव॥ १५.
मृत्यू येईपर्यंत पाण्यात स्थिर राहा.
शताश्वमेधसंज्ञं च यत्फलं तव दुर्मते १५.
अरे मूढा, शत अश्वमेध यज्ञाचे जे फळ सांगितले जाते—
सच्छिद्रे च यथा तोयं न तिष्ठति घटेऽण्वपि १५.
जसे भांड्यात अगदी लहान भोक असले तरी पाणी टिकत नाही,
तस्माच्च दैवसंयोगात्प्राप्तं स्वर्गादिकं च यैः १५.
तसेच, ज्यांनी दैवयोगाने स्वर्ग वगैरे मिळवले—
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य शक्रो वचनमब्रवीत् १५.
हे शब्द ऐकून शक्राने पुढील वाक्य सांगितले.
अमरावती माशु त्वं गच्छ देवर्षिबिः सह इंद्रं कुरु महाभाग यस्ते मनसि रोचते॥ १५.
तू लवकर देवर्षींसह अमरावतीला जा; हे महाभाग, ज्याचा तुला आवडेल त्यालाच इंद्र करा.
यथा मृतस्तथा हं वै ब्रह्महत्यावृतो महान् १५.
जसा मृत माणूस असतो, तसाच ब्रह्महत्येच्या पापाने वेढलेला मोठा पुरुष होतो.
तस्मात्त्वरान्विता यूयं देवराजानमाशुः वै १५.
म्हणून तुम्ही सर्वांनी तातडीने देवांचा राजा निवडावा.
एवमुक्तास्तदा सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः कथयामासुरव्यग्रा शचीं प्रति यथा तथा॥ १५.
असे सांगितल्यावर बृहस्पतीसह सर्व जण घाईने घडलेली सगळी गोष्ट शचीला सांगू लागले.
राज्यस्य हेतोः किं कार्यं विमृशंतः परस्परम्॥ १५.
राज्याच्या हितासाठी काय करावे, याचा ते परस्पर विचार करू लागले.
एवं विमृश्यमानानां देवानां तत्र नारदः १५.
अशा प्रकारे देवता विचार करत असताना तिथे नारद आले.
उवाच पूजितो देवान्कस्माद्यूयं विचेतसः १५.
त्याने विचारले: देवांनी माझी पूजा केली असताना, तुम्ही सगळे इतके गोंधळलेले का आहात?
गतमिंद्रस्य चेंद्रत्वमेनसा परमेण तु १५.
इंद्राचं राज्य मोठ्या अपराधामुळे त्याच्याकडून निघून गेलं आहे.
यूयं देवाश्च सर्वज्ञास्तपसा विक्रमेण च १५.
तुम्ही सर्व देव ज्ञानाने, तपश्चर्येने आणि शौर्याने सर्वज्ञ आहात.
सोऽस्मिन्राष्ट्रे प्रतिष्ठाप्यस्त्वरितेनैव निर्जराः कृतमस्ति महाभागा नहुषेण च यज्वना॥ १५.
अमरांनो, या राज्यात लवकर आपली जागा घ्या; पुण्यवान यज्ञकर्ता नहुषाने हे सर्व साध्य केले आहे.
शच्या श्रुतं च तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् १५.
नारदाच्या तोंडून उच्चारलेली ती वाक्ये शचीने ऐकली.
नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवान्वमोदयन्॥ १५.
नारदांची वचने ऐकून सर्व देव आनंदित झाले.
नहुषं राज्यमारोढुमैकपद्येन ते यदा १५.
जेव्हा तुम्ही सर्वांनी एकमताने नहुषाला राज्यावर बसवायचे ठरवले,
राज्यं दत्तं महेंद्रस्य सुरैः सर्वैर्महर्षिभिः १५.
मग सर्व देव आणि महर्षींनी महेंद्राचं राज्य त्याला दिलं.
गंधर्वाप्सरसो यक्षा विद्याधरमहोरगाः १५.
गंधर्व, अप्सरा, यक्ष, विद्याधर आणि महान सर्प,
तदा महोत्सवो जातो देवपुर्यां निरंतरः १५.
त्या वेळी देवांच्या नगरीत सतत मोठा उत्सव झाला.
गायकाश्च जगुस्तत्र तथा वाद्यानि वादकाः १५.
तेथे गायकांनी गाणी गायली आणि वादकांनी वाद्ये वाजवली.
अभिषिक्तस्तदा तत्र बृहस्पतिपुरोगमैः॥ १५.
त्या वेळी बृहस्पती आणि इतर प्रमुखांनी त्याचा अभिषेक केला.
अर्चितो देवसूक्तैश्च यथा वद्ग्रहपूजनम् १५.
त्याची देवसूक्तांनी पूजा झाली, जशी ग्रहांची पूजा केली जाते.
तथा च सर्वैः परिपूजितो महान्राजा सुराणां नहुषस्तदानीम् १५.
त्या वेळी नहुष, देवांचा महान राजा, सर्वांनी पूजिला गेला.
सुगंधदीपैश्च सुवाससा युतोऽलंकारभोगैः सुविराजितांगः १५.
सुगंधी दिवे, सुंदर वस्त्रे, शोभिवंत दागिने आणि तेजस्वी शरीराने तो सजला होता.
इति परमकलान्वितोऽसौ सुरमुनिवरगणैश्च पूज्यमानः १५.
अशा प्रकारे श्रेष्ठ कलांनी युक्त असलेला तो, देव आणि ऋषी यांच्या समूहाकडून पूजिला गेला.