देवानां दानवानां च मनुष्याणां विशेषतः १५.
विशेषतः देव, दानव आणि माणसं यांच्याबद्दल.
इन्द्रेण च कृतं विप्रा महद्भूतं जुगुप्सितम् १५.
हे ऋषीजनांनो, इंद्राने एक मोठं आणि निंदनीय कृत्य केलं.
गौतमस्य गुरोः पत्नी सेविता तस्य तत्फलम् १५.
गौतम ऋषींच्या पत्नीला त्याने स्पर्श केला आणि त्याच्या त्या कर्माचं फळ त्याला मिळालं.
ये हि दृष्कटतकर्म्माणो न कुर्वंति च निष्कृतिम् १५.
जे पापी कर्म करतात आणि त्याची प्रायश्चित्त करीत नाहीत—
दुष्कृतोपार्जितस्या तः प्रायाश्चित्तं हि तत्क्षणात् १५.
वाईट कृत्यांनी मिळालेल्या पापासाठी ताबडतोब प्रायश्चित्त करावं लागतं.
उपपातकमध्यस्तं महापातकतां व्रजेत्॥ १५.
जे मध्यम पातळीचं पाप करतात, ते मोठ्या पाप्यांच्या श्रेणीत जातात.
ततः स्वधर्मनिष्ठां च ये कुर्वंति सदा नराः १५.
म्हणून जे पुरुष नेहमी आपला धर्म पाळतात—
प्राप्नुवंत्युत्तमं लोकं नात्र कार्या विचारणा १५.
ते उत्तम लोकात पोहोचतात; यात काहीच शंका नाही.
स प्रधार्य तदा सर्वे लोकपालास्त्वरान्विताः कथयामासुरव्यग्रा इंद्रस्य च गुरुं प्रति॥ १५.
तेव्हा सर्व लोकपाल घाईने एकत्र आले आणि इंद्राच्या गुरूशी चर्चा केली.
देवैरुक्तं वचो विप्रा निशम्य च बृहस्पतिः १५.
देवतांनी सांगितलेलं ते शब्द ऐकून बृहस्पती—
किं कार्यं चाद्य कर्तव्यं कथं श्रेयो भविष्यति १५.
आज काय करावं, कोणतं कृत्य आवश्यक आहे, आणि कसं उत्तम होईल— हे विचारू लागले.
मनसैव च तत्सर्वं कार्याकार्यं विचार्य च १५.
मनात सगळं काय करावं, काय करू नये हे नीट विचार करून—
प्राप्तो जलाशयं तं च यत्रास्ते हि पुरंदरः १५.
तो त्या जलाशयाजवळ गेला, जिथे पुरंदर निवास करत होता.
तत्रोविष्टास्ते सर्वे देवा ऋषिगणान्विताः १५.
तिथे सर्व देवता आणि ऋषीगण एकत्र बसले होते.
समुत्थितस्ततः शक्रो ददर्श स्वगुरुं तदा १५.
तेव्हा इंद्र उठला आणि आपल्या गुरूला पाहिलं.
प्रणिपत्य च तत्रत्यान्कृताञ्जलिरभाषत १५.
त्याने वाकून, हात जोडून तिथल्या सर्वांना नम्रपणे संबोधलं.
स्वयमेव कृतं पूर्वमज्ञानलक्षणं महत् १५.
पूर्वी अज्ञानामुळे घडलेली मोठी चूक आपणच केली होती.
प्रहस्योवाच भगवान्बृहस्पति रुदारधीः १५.
मग गंभीर बुद्धीचे भगवंत बृहस्पती हसून बोलले.
मां च उद्दिश्य भो इंद्र तद्भोगादेव संक्षयः १५.
हे इंद्रा, माझ्याशी संबंधित त्या सुखभोगामुळेच तुझ्यावर ही आपत्ती आली आहे.
अज्ञानतो हि यज्जातं पापं तस्य प्रतिक्रिया १५.
अज्ञानातून जे पाप होते, त्यावर उपाय असतो.
सकामेन कृतं पापमकामं नैव जायते १५.
इच्छेने केलेले पाप वेगळे, पण अनिच्छेने काही घडतच नाही.
मरणांतो विधिः कार्यो कामेन हि कृतेन हि १५.
इच्छेने जे केले, त्यासाठी मृत्यूपर्यंत प्रायश्चित्त करावे लागते.
तस्मात्त्वया कृतं यच्च स्वयमेव हतो द्विजः १५.
म्हणून तू स्वतः जे केलेस—ब्राह्मणाचा वध केलास—
यावन्मरणमप्येति तावदप्सु स्थिरो भव॥ १५.
मृत्यू येईपर्यंत पाण्यात स्थिर राहा.
शताश्वमेधसंज्ञं च यत्फलं तव दुर्मते १५.
अरे मूढा, शत अश्वमेध यज्ञाचे जे फळ सांगितले जाते—
सच्छिद्रे च यथा तोयं न तिष्ठति घटेऽण्वपि १५.
जसे भांड्यात अगदी लहान भोक असले तरी पाणी टिकत नाही,
तस्माच्च दैवसंयोगात्प्राप्तं स्वर्गादिकं च यैः १५.
तसेच, ज्यांनी दैवयोगाने स्वर्ग वगैरे मिळवले—
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य शक्रो वचनमब्रवीत् १५.
हे शब्द ऐकून शक्राने पुढील वाक्य सांगितले.
अमरावती माशु त्वं गच्छ देवर्षिबिः सह इंद्रं कुरु महाभाग यस्ते मनसि रोचते॥ १५.
तू लवकर देवर्षींसह अमरावतीला जा; हे महाभाग, ज्याचा तुला आवडेल त्यालाच इंद्र करा.
यथा मृतस्तथा हं वै ब्रह्महत्यावृतो महान् १५.
जसा मृत माणूस असतो, तसाच ब्रह्महत्येच्या पापाने वेढलेला मोठा पुरुष होतो.