गगनमथ जगाहे मंदमंदं महात्मा ह्यसुरगणसमेतो विश्वरूपं जिघांसुः १३.
मग तो महात्मा, असुरांच्या समूहासह, विश्वरूपाचा वध करण्याच्या इच्छेने, हळूहळू आकाशात गेला.
ततो युद्धमतीवासीदसुरैर्विष्णुना सह १४.
नंतर असुर आणि विष्णू यांच्यात अत्यंत भीषण युद्ध झाले.
असुरैरुह्यमानास्ते रहुत्मंतं व्यदारयन् १४.
असुरांनी हल्ला केला आणि राहूचे डोके फाडून टाकले.
विष्णुना च तदा दैत्याश्चक्रेण शकलीकृताः १४.
त्या वेळी विष्णूंनी आपल्या चक्राने दैत्यांचा चुराडा केला.
त्रिशूलेनाहनद्विष्णुं रोषपर्याकुलेक्षणः १४.
क्रोधाने डोळे लाल झालेले त्याने त्रिशूळाने विष्णूवर प्रहार केला.
करेण वामेन जघान लीलया तं कालनेमिं ह्यसुरं महाबलम् १४.
डाव्या हाताने, सहजपणे त्याने त्या बलाढ्य कालनेमि असुरावर वार केला.
पतितः पुनरुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने १४.
तो पडला, पण नंतर हळूहळू डोळे उघडत पुन्हा उठला.
लब्धसंज्ञोऽब्रवीद्वाक्यं कालनेमिर्महाबलः १४.
शुद्धीवर येऊन, बलवान कालनेमिने असे शब्द उच्चारले:
ये येऽसुरा हता युद्धे अक्षयं लोकमाप्नुयुः १४.
जे असुर युद्धात मारले जातात, ते अक्षय लोकाला पोहोचतात.
भुंजतो विविधान्भोगान्देववद्विचरंति ते १४.
ते विविध सुखांचा उपभोग घेतात आणि देवांसारखे वावरतात.
तस्माद्युद्धेन मरणं न कांक्षे क्षणभंगुरम् दातुमर्हसि मे नाथ कैवल्यं केवलं परम्॥ १४.
म्हणूनच, मला या क्षणिक युद्धमरणाची इच्छा नाही; प्रभु, तू मला केवळ सर्वोच्च मुक्तीच द्यावी.
तथेति दैत्यप्रवरो निपातितः परेण पुंसा परमार्थदेन १४.
'तसेच होवो,' असे दैत्यश्रेष्ठाने म्हटले आणि परम सत्य देणाऱ्या परमात्म्याने त्याला ठार केले.
कालनेमिर्हतो दैत्यो देवा जाता ह्यकटकाः १४.
कालनेमि हा दैत्य मारला गेला आणि देवता निर्भय झाले.
तिरोधानं गतः सद्यो भगवान्कमलेक्षणः १४.
कमलासारखी डोळे असलेला भगवान लगेच अदृश्य झाला.
पतितानां क्लीबरूपाणां भग्नानां भीतचेतसाम् १४.
जे पडले होते, जे शक्तिहीन झाले, जे तुटलेले आणि घाबरलेले होते—
अर्थशास्त्रपरो भूत्वा महेंद्रो दुरातिक्रमः १४.
अपराजित इंद्र राजकारणशास्त्रात मन लावू लागला.
एवं निहन्य्मानानामसुराणां शचीपतेः १४.
अशा प्रकारे, शचीपतीने असुरांचा संहार करत असताना—
युद्धहताश्च ये वीरा ह्यसुरा रणमण्डले १४.
आणि जे शूर असुर रणभूमीत मारले गेले—
ये भीतांश्च प्रपन्नांश्चघातयंति मदोद्धताः १४.
जे मदाने फुगलेले, भीतीने शरण आलेल्यांना किंवा घाबरलेल्यांना मारतात—
तस्मात्त्वया न कर्त्तव्यं मनसापि विहिंसनम् १४.
म्हणून, तुझ्या मनातही हिंसा करू नकोस.
सुरसेनान्वितः सद्य आगतो हि त्रिविष्टपम् बभूवुर्मुदिताः सर्वे यक्षगंधर्वकिंनराः॥ १४.
देवतांच्या सैन्यासह तो लगेच स्वर्गात पोहोचला; सर्व यक्ष, गंधर्व आणि किन्नर आनंदित झाले.
तदा इंद्रोऽमरावत्यां हस शच्याऽभिषेचितः॥ १४.
त्या वेळी, इंद्राचा अमरावतीमध्ये शचीने आनंदाने अभिषेक केला.
देवर्षिप्रमुखैश्चैव ब्रह्मर्षिप्रमुखैस्तथा १४.
त्या वेळी देवर्षी आणि ब्रह्मर्षी यांच्या प्रमुखांनीही तसेच केले.
तदा महोत्सवो विप्रा देवलोके महानभूत् तथानकाश्च भेर्यश्च नेदुर्दुंदुभयः समम्॥ १४.
त्या वेळी, हे ब्राह्मणहो, देवांच्या लोकात मोठा उत्सव झाला; तसेच नगारे आणि भेरी वाजू लागले.
गायकाश्चैव गंधर्वाः किन्नराश्चाप्सपोगणाः १४.
गायक, गंधर्व, किन्नर आणि अप्सरांचा समूहही तिथे होता.
एवं विजयमापन्नः शक्रो देवेस्वरस्तदा १४.
अशा प्रकारे त्या वेळी देवराज इंद्राने विजय मिळवला.
गतासवो महात्मानो बलिप्रमुखतो ह्यमी १४.
बलि यांच्या पुढाकाराने हे महात्मे प्राण सोडून गेले.
गतः शिष्यैः परिवृतस्तस्माद्युद्धं न वेद तत् १४.
तो आपल्या शिष्यांसह निघून गेला, म्हणून त्याला त्या युद्धाची माहिती नाही.
कथितं वै महद्धृत्तमसुराणां क्षयावहम् १४.
अशा प्रकारे असुरांचा मोठा आणि दृढ नाश कसा झाला हे सांगितले गेले.
शिष्यैः परिवृतो भूत्वा मृतांस्तानसुरानपि १४.
शिष्यांनी वेढले असताना त्याने त्या मरण पावलेल्या असुरांनाही पुन्हा जिवंत केले.