ततो महादैत्यवरो दुरात्मा स कलानेमिः परमास्त्रयुक्तः १३.
मग मोठ्या दैत्यांमध्ये श्रेष्ठ, दुष्ट कलानेमी, उत्तम अस्त्रांनी सज्ज झाला.
सिंहारूढो दंशितश्च त्रिशुलेन हि संयुतः १३.
तो सिंहावर बसलेला, त्रिशूळ घेऊन, मोठ्या दातांनी सज्ज होता.
ते सिंहा दंशिताः सर्वे महाबलपराक्रमाः १३.
ते सर्व सिंह, मोठ्या बळाचे आणि पराक्रमाचे, दातांनी सज्ज होते.
आयांतीं दैत्यसेनां तां सर्वां सिंहविभूषिताम् भयमाजग्मुरतुलं तदा ध्यानपरा भवन्॥ १३.
संपूर्ण दैत्यसेना सिंहांनी सजलेली पुढे येताना पाहून, ते अतुल भीतीने भरले आणि ध्यानात मग्न झाले.
किं कुर्मोऽद्य वयं सर्वे कथं जेष्याम चाद्भुतम् १३.
"आज आपण सर्वांनी काय करावे? हे अद्भुत यश कसे मिळवावे?"
एवं विचिंत्यमानास्ते ह्यागतस्तत्र नारदः १३.
अशा विचारात असतानाच, तिथे नारद आले.
कथितं च महेंद्राय कालनेमेस्तपोबलम् १३.
कालनिमीचं तपशक्ती महेंद्राला सांगितली गेली.
विष्णुं विना वयं देवा अशक्ता रणमंडले तमालनीलो वरदः सर्वैर्विजयकांक्षिभिः॥ १३.
विष्णूशिवाय आम्ही देवांना रणभूमीत काहीच शक्ती नाही; तो तमाळ वृक्षासारखा काळा, वर देणारा आहे आणि विजयाची इच्छा असणारे सर्वजण त्याचीच प्रार्थना करतात.
नारदस्य वचः श्रुत्वा तदा देवास्त्वरान्विताः स्मरंतः परमात्मानमिदमूचुश्च तं विभुम्॥ १३.
नारदांची वचने ऐकून, देवता घाईने, परमात्म्याचा स्मरण करून, त्या सर्वव्यापी प्रभूला असे म्हणाले.
नमस्तुभ्यं भगवते नमस्ते विश्वमंगलम् १३.
हे भगवंत, तुला नमस्कार. हे विश्वाचे मंगल, तुला नमस्कार.
अद्यास्मान्भयभीतांस्त्वं कालनेमिभयार्दितान् १३.
आज आम्ही भीतीने व्याकुळ झालो आहोत आणि कालनिमीच्या धाकाने त्रस्त आहोत; तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत.
एवं ध्यातः संस्मृतश्च प्रादुर्भूतो हरिस्तदा १३.
अशा रीतीने ध्यान आणि स्मरण केल्यावर, हरि तेथे प्रकट झाला.
चक्रपाणिस्तदायातो देवानां विजयाय च श्रीवासमेनं दुर्द्धर्षं योद्धुकामं ददर्शिरे॥ १३.
चक्रधारी भगवान देवांच्या विजयासाठी तेथे आले; श्रीसह शोभणारे, अपराजित आणि युद्धासाठी उत्सुक असे त्यांना दिसले.
तथा दृष्ट्वा कालनेमिस्तदानीं प्रहस्यमानोऽतिरुषा बलान्वितः करे गृहीतं निशितं महाप्रभं चक्रं च कस्मात्कथयस्व मे प्रभो॥ १३.
हे पाहून कालनिमी मोठ्या रागाने आणि बळाने हसत म्हणाला, 'प्रभो, तुझ्या हातात ते तेजस्वी आणि धारदार चक्र का आहे, ते मला सांग.'
युद्धार्थमिह चायातो देवानां कार्यसिद्धये १३.
मी येथे युद्धासाठी, देवांचे कार्य साध्य करण्यासाठी आलो आहे.
श्रुत्वा भगवतो वाक्यं कालनेमिः प्रतापवान् १३.
भगवंताचे वचन ऐकून, सामर्थ्यवान कालनिमी उत्तर देऊ लागला.
मूलभूतो हि देवानां भगवान्युद्धदुर्मदः १३.
युद्धात पराक्रमी असा भगवंतच खऱ्या अर्थाने देवतांचा आधार आहे.
प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाचेदं महाप्रभः १३.
तेव्हा तेजस्वी भगवंत विष्णू हसून असे म्हणाले.
अप्रशस्तं च विषमं युद्धं चैव यथा भवेत् १३.
अशा प्रकारे केलेले युद्ध हे योग्य नाही आणि अनुचित आहे.
तथेति मत्वा हि महानुभावो दैत्यैः समेतोऽर्बुदसंख्यकैश्च १३.
असे मनात धरून, महानुभाव असलेल्या त्या व्यक्तीने असंख्य दैत्यांसह सहमती दर्शवली.
गगनमथ जगाहे मंदमंदं महात्मा ह्यसुरगणसमेतो विश्वरूपं जिघांसुः १३.
मग तो महात्मा, असुरांच्या समूहासह, विश्वरूपाचा वध करण्याच्या इच्छेने, हळूहळू आकाशात गेला.
ततो युद्धमतीवासीदसुरैर्विष्णुना सह १४.
नंतर असुर आणि विष्णू यांच्यात अत्यंत भीषण युद्ध झाले.
असुरैरुह्यमानास्ते रहुत्मंतं व्यदारयन् १४.
असुरांनी हल्ला केला आणि राहूचे डोके फाडून टाकले.
विष्णुना च तदा दैत्याश्चक्रेण शकलीकृताः १४.
त्या वेळी विष्णूंनी आपल्या चक्राने दैत्यांचा चुराडा केला.
त्रिशूलेनाहनद्विष्णुं रोषपर्याकुलेक्षणः १४.
क्रोधाने डोळे लाल झालेले त्याने त्रिशूळाने विष्णूवर प्रहार केला.
करेण वामेन जघान लीलया तं कालनेमिं ह्यसुरं महाबलम् १४.
डाव्या हाताने, सहजपणे त्याने त्या बलाढ्य कालनेमि असुरावर वार केला.
पतितः पुनरुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने १४.
तो पडला, पण नंतर हळूहळू डोळे उघडत पुन्हा उठला.
लब्धसंज्ञोऽब्रवीद्वाक्यं कालनेमिर्महाबलः १४.
शुद्धीवर येऊन, बलवान कालनेमिने असे शब्द उच्चारले:
ये येऽसुरा हता युद्धे अक्षयं लोकमाप्नुयुः १४.
जे असुर युद्धात मारले जातात, ते अक्षय लोकाला पोहोचतात.
भुंजतो विविधान्भोगान्देववद्विचरंति ते १४.
ते विविध सुखांचा उपभोग घेतात आणि देवांसारखे वावरतात.