बलिना सह देवेन्द्रो युयुधेऽद्भुतविक्रमः १३.
इंद्र, देवांचा राजा आणि अद्भुत पराक्रमी, बलिसोबत लढला.
तां शक्तिं वञ्चयामास महेन्द्रो लघुविक्रमः १३.
महेंद्राने, आपल्या चपळतेने, ती शस्त्राची फसवणूक केली.
वज्रेण शितधारेण बाहुं चिच्छेद विक्रमी १३.
पराक्रमी इंद्राने आपल्या तीक्ष्ण वज्राने बलीचा हात छेदला.
पतितं च बलिं दृष्ट्वा वृषपर्वा रूपान्वितः १३.
बली पडलेला पाहून, सुंदर रूप असलेला वृषपर्वा तिथे होता.
महेंद्रं सगजं चैव सहमानं शिताञ्छरान् १३.
त्याने महेंद्राला, आपल्या हत्तींसह, तीक्ष्ण बाण सहन करताना पाहिले.
निपात्य वृषपर्वाणमिंद्रः परबलार्दनः॥ १३.
इंद्राने, शत्रूंचा संहार करणारा, वृषपर्वाला खाली पाडले.
ततो वज्रेण महता दानवानवधीद्रणे १३.
मग इंद्राने आपल्या मोठ्या वज्राने युद्धात दानवांचा वध केला.
विह्वलाश्च कृताः केचिदिंद्रेण कुपितेन च १३.
इंद्राच्या रागामुळे काही जण गोंधळून गेले.
कुबेरेण हताश्चान्ये नैर्ऋतेन तथा परे १३.
काहींना कुबेराने मारले, आणि काहींना नैरृत्याने.
एवं तदा तैर्निहता बलीयसो महासुरा विक्रमशानिनश्च १३.
त्या वेळी, त्या बलवान आणि शूर असुरांचा त्यांच्यामुळे नाश झाला.
ततो महादैत्यवरो दुरात्मा स कलानेमिः परमास्त्रयुक्तः १३.
मग मोठ्या दैत्यांमध्ये श्रेष्ठ, दुष्ट कलानेमी, उत्तम अस्त्रांनी सज्ज झाला.
सिंहारूढो दंशितश्च त्रिशुलेन हि संयुतः १३.
तो सिंहावर बसलेला, त्रिशूळ घेऊन, मोठ्या दातांनी सज्ज होता.
ते सिंहा दंशिताः सर्वे महाबलपराक्रमाः १३.
ते सर्व सिंह, मोठ्या बळाचे आणि पराक्रमाचे, दातांनी सज्ज होते.
आयांतीं दैत्यसेनां तां सर्वां सिंहविभूषिताम् भयमाजग्मुरतुलं तदा ध्यानपरा भवन्॥ १३.
संपूर्ण दैत्यसेना सिंहांनी सजलेली पुढे येताना पाहून, ते अतुल भीतीने भरले आणि ध्यानात मग्न झाले.
किं कुर्मोऽद्य वयं सर्वे कथं जेष्याम चाद्भुतम् १३.
"आज आपण सर्वांनी काय करावे? हे अद्भुत यश कसे मिळवावे?"
एवं विचिंत्यमानास्ते ह्यागतस्तत्र नारदः १३.
अशा विचारात असतानाच, तिथे नारद आले.
कथितं च महेंद्राय कालनेमेस्तपोबलम् १३.
कालनिमीचं तपशक्ती महेंद्राला सांगितली गेली.
विष्णुं विना वयं देवा अशक्ता रणमंडले तमालनीलो वरदः सर्वैर्विजयकांक्षिभिः॥ १३.
विष्णूशिवाय आम्ही देवांना रणभूमीत काहीच शक्ती नाही; तो तमाळ वृक्षासारखा काळा, वर देणारा आहे आणि विजयाची इच्छा असणारे सर्वजण त्याचीच प्रार्थना करतात.
नारदस्य वचः श्रुत्वा तदा देवास्त्वरान्विताः स्मरंतः परमात्मानमिदमूचुश्च तं विभुम्॥ १३.
नारदांची वचने ऐकून, देवता घाईने, परमात्म्याचा स्मरण करून, त्या सर्वव्यापी प्रभूला असे म्हणाले.
नमस्तुभ्यं भगवते नमस्ते विश्वमंगलम् १३.
हे भगवंत, तुला नमस्कार. हे विश्वाचे मंगल, तुला नमस्कार.
अद्यास्मान्भयभीतांस्त्वं कालनेमिभयार्दितान् १३.
आज आम्ही भीतीने व्याकुळ झालो आहोत आणि कालनिमीच्या धाकाने त्रस्त आहोत; तुझ्या आश्रयाला आलो आहोत.
एवं ध्यातः संस्मृतश्च प्रादुर्भूतो हरिस्तदा १३.
अशा रीतीने ध्यान आणि स्मरण केल्यावर, हरि तेथे प्रकट झाला.
चक्रपाणिस्तदायातो देवानां विजयाय च श्रीवासमेनं दुर्द्धर्षं योद्धुकामं ददर्शिरे॥ १३.
चक्रधारी भगवान देवांच्या विजयासाठी तेथे आले; श्रीसह शोभणारे, अपराजित आणि युद्धासाठी उत्सुक असे त्यांना दिसले.
तथा दृष्ट्वा कालनेमिस्तदानीं प्रहस्यमानोऽतिरुषा बलान्वितः करे गृहीतं निशितं महाप्रभं चक्रं च कस्मात्कथयस्व मे प्रभो॥ १३.
हे पाहून कालनिमी मोठ्या रागाने आणि बळाने हसत म्हणाला, 'प्रभो, तुझ्या हातात ते तेजस्वी आणि धारदार चक्र का आहे, ते मला सांग.'
युद्धार्थमिह चायातो देवानां कार्यसिद्धये १३.
मी येथे युद्धासाठी, देवांचे कार्य साध्य करण्यासाठी आलो आहे.
श्रुत्वा भगवतो वाक्यं कालनेमिः प्रतापवान् १३.
भगवंताचे वचन ऐकून, सामर्थ्यवान कालनिमी उत्तर देऊ लागला.
मूलभूतो हि देवानां भगवान्युद्धदुर्मदः १३.
युद्धात पराक्रमी असा भगवंतच खऱ्या अर्थाने देवतांचा आधार आहे.
प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाचेदं महाप्रभः १३.
तेव्हा तेजस्वी भगवंत विष्णू हसून असे म्हणाले.
अप्रशस्तं च विषमं युद्धं चैव यथा भवेत् १३.
अशा प्रकारे केलेले युद्ध हे योग्य नाही आणि अनुचित आहे.
तथेति मत्वा हि महानुभावो दैत्यैः समेतोऽर्बुदसंख्यकैश्च १३.
असे मनात धरून, महानुभाव असलेल्या त्या व्यक्तीने असंख्य दैत्यांसह सहमती दर्शवली.