बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा १३.
त्यावेळी दानवांचा राजा बळी आणि इंद्र यांच्यात युद्ध झाले.
नैर्ऋतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः १३.
नैरृताने प्रघासाशी आणि पाशधारीने कुंभाशी युद्ध केले.
सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्॥ १३.
राहूने सोमासोबत अत्यंत भयंकर युद्ध केले; जसे राहूला चंद्राचा स्पर्श सहन होत नाही, तसाच तो प्रसंग होता.
तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः॥ १३.
ही सर्व दृश्ये शंभू, परमेश्वर, जो देव आणि असुरांचा प्रिय आहे, त्याने पाहिली.
एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् १३.
त्यावेळी राहूने शिवाला नमस्कार करत आपले शिर झुकवले.
तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्॥ १३.
त्यामुळे त्याला अनेक शिरे मिळाली, आणि शंभूने ती शिरे आपल्या शिरावर अलंकारासारखी बांधली.
अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा १३.
कालकूट विष पिऊन तो नीलकंठ झाला.
दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः॥ १३.
महेश्वराने ती मुंडमाळा आपल्या शिरावर धारण केली.
तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः १३.
त्या माळेने सजलेला, त्रिपुराचा संहार करणारा, देवांचा देव हर, महात्मा तेजाने चमकला.
गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः १३.
ज्याने गंगा शिरावर घेतली आणि चंद्र आपल्या जटेत ठेवला, तो भय दूर करणारा.
जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः १३.
वेगवेगळ्या अर्थाने बोलणारे आणि वाद करणारे शेवटी मूक होतात.
शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् १३.
शिव हा नेहमीच परमात्मा, देव, वेदांनी जाणण्यासारखा, परम दिव्य आत्मा आहे.
येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् १३.
ज्याने हे जग निर्माण केले, ज्याने ते टिकवले, ज्याने त्यात प्रवेश केला आणि ज्याने ते पूर्णपणे घडवले—
आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा १३.
कोणीतरी श्रीमंत असो किंवा गरीब, श्रेष्ठ असो किंवा अगदी सामान्य—
यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् १३.
जो कोण शिवाची पूजा करतो, जरी ती पूजा दुसऱ्याने केली असेल आणि ती सुंदर दिसत असेल—
ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते॥ १३.
जे लोक कार्तिक महिन्यात श्रद्धेने दिव्यांची माळ लावतात, त्यांना हजारो युगांपर्यंत स्वर्गात सन्मान मिळतो.
कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
कुसुंभाच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—
अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
अतसीच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—
ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि॥ १३.
दिवे दान केल्यामुळे मिळणाऱ्या फळामुळे ज्ञानी लोकही पुन्हा जन्म घेतात.
तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
तीळाच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—
घृताक्ता यैः कृता दीपा दीपिताश्च शिवालये १३.
जे लोक तुपाने लिपलेले दिवे बनवून शिवाच्या मंदिरात उजळतात—
कर्पूरागुरुधूपैश्च ये यजंति सदा शिवम् ते प्राप्नुवंति सायुज्यं नात्र कार्या विचारणा॥ १३.
जे नेहमी कर्पूर, अगर आणि धूपाने शिवाची पूजा करतात, ते त्याच्याशी एकरूप होतात—याबद्दल शंका नाही.
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं ये ह्यतंद्रिताः १३.
जे लोक एक वेळ, दोन वेळ किंवा तीन वेळ आळशी न होता पूजा करतात—
रुद्राक्षधारणं ये च कुर्वंति शिवपूजने तेषां यत्सुकृतं सर्वमनंतं भवति द्विजाः॥ १३.
जे शिवपूजेत रुद्राक्ष घालतात, त्यांचे सर्व पुण्य अनंत होते, हे द्विजांनो.
रुद्राक्षा ये शिवेनोक्तास्ताच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः एतेषां द्वौ च विज्ञेयौ श्रेष्ठौ तारयितुं द्विजाः॥ १३.
हे श्रेष्ठ ब्राह्मणांनो, शिवाने सांगितलेल्या रुद्राक्षांबद्दल ऐका; त्यात दोन रुद्राक्ष सर्वात श्रेष्ठ आहेत, हे ब्राह्मणांनो.
रुद्राक्षाणां पंचमुखखस्तथा चैकमुखः स्मृतः रुद्रलोकं च गच्छंति मोदन्ते रुद्रसंनिधौ॥ १३.
रुद्राक्षांमध्ये पाचमुखी आणि एकमुखी हे प्रसिद्ध आहेत; ते रुद्राच्या लोकात जातात आणि रुद्राच्या सान्निध्यात आनंदी राहतात.
जपस्तपः क्रिया योगः स्नानं दानार्चनादिकम् १३.
जप, तप, विधी, योग, स्नान, दान आणि पूजा—
शुनः कंठनिबद्धोऽपि रुद्राक्षो यदि वर्तते १३.
रुद्राक्ष जरी कुत्र्याच्या गळ्यात बांधला असेल—
तथा रुद्राक्षसंबंधात्पापमपिक्षयं व्रजेत् १३.
रुद्राक्षाशी संबंध आल्यामुळे पापही नष्ट होते.
त्रिपुण्ड्रधारणं येषां विभूत्वा मन्त्रपूतया १३.
ज्यांच्या कपाळावर मंत्रशुद्ध भस्माचे त्रिपुंड्र लावलेले असते—