ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा १३.
विष्णूने परवानगी दिल्यावर, ते सर्व रागाने असुरांवर चालून गेले.
तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह १३.
त्यांच्यात, म्हणजे देव आणि दानवांमध्ये, मोठे युद्ध झाले.
शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् १३.
सर्वत्र बाणांच्या धारांनी भरून गेले आणि ते दृश्य अतिशय अद्भुत होते.
ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् १३.
तेव्हा क्षणभरातच सर्वजण बाणांच्या वर्षावाने झाकले गेले.
विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे १३.
काही युद्धात मारले जात होते, तर काही वेगवेगळ्या प्रकारे जखमी होत होते.
क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः १३.
काही दैत्य, दानव आणि राक्षस धारदार शस्त्रांनी घायाळ झाले.
एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् १३.
दानवांच्या सैन्याचा पराभव पाहून देवांनी चारही बाजूंनी गर्जना केली.
शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् १३.
शंख आणि वाद्यांचा आवाज तीनही लोकांत पसरला.
बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः १३.
बळी आणि इतर सर्व प्रमुख गोंधळात पुन्हा उठले.
द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह १३.
देव आणि दानवांमध्ये जोरदार द्वंद्वयुद्ध सुरू झाले.
बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा १३.
त्यावेळी दानवांचा राजा बळी आणि इंद्र यांच्यात युद्ध झाले.
नैर्ऋतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः १३.
नैरृताने प्रघासाशी आणि पाशधारीने कुंभाशी युद्ध केले.
सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्॥ १३.
राहूने सोमासोबत अत्यंत भयंकर युद्ध केले; जसे राहूला चंद्राचा स्पर्श सहन होत नाही, तसाच तो प्रसंग होता.
तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः॥ १३.
ही सर्व दृश्ये शंभू, परमेश्वर, जो देव आणि असुरांचा प्रिय आहे, त्याने पाहिली.
एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् १३.
त्यावेळी राहूने शिवाला नमस्कार करत आपले शिर झुकवले.
तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्॥ १३.
त्यामुळे त्याला अनेक शिरे मिळाली, आणि शंभूने ती शिरे आपल्या शिरावर अलंकारासारखी बांधली.
अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा १३.
कालकूट विष पिऊन तो नीलकंठ झाला.
दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः॥ १३.
महेश्वराने ती मुंडमाळा आपल्या शिरावर धारण केली.
तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः १३.
त्या माळेने सजलेला, त्रिपुराचा संहार करणारा, देवांचा देव हर, महात्मा तेजाने चमकला.
गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः १३.
ज्याने गंगा शिरावर घेतली आणि चंद्र आपल्या जटेत ठेवला, तो भय दूर करणारा.
जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः १३.
वेगवेगळ्या अर्थाने बोलणारे आणि वाद करणारे शेवटी मूक होतात.
शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् १३.
शिव हा नेहमीच परमात्मा, देव, वेदांनी जाणण्यासारखा, परम दिव्य आत्मा आहे.
येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् १३.
ज्याने हे जग निर्माण केले, ज्याने ते टिकवले, ज्याने त्यात प्रवेश केला आणि ज्याने ते पूर्णपणे घडवले—
आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा १३.
कोणीतरी श्रीमंत असो किंवा गरीब, श्रेष्ठ असो किंवा अगदी सामान्य—
यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् १३.
जो कोण शिवाची पूजा करतो, जरी ती पूजा दुसऱ्याने केली असेल आणि ती सुंदर दिसत असेल—
ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते॥ १३.
जे लोक कार्तिक महिन्यात श्रद्धेने दिव्यांची माळ लावतात, त्यांना हजारो युगांपर्यंत स्वर्गात सन्मान मिळतो.
कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
कुसुंभाच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—
अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
अतसीच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—
ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि॥ १३.
दिवे दान केल्यामुळे मिळणाऱ्या फळामुळे ज्ञानी लोकही पुन्हा जन्म घेतात.
तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये १३.
तीळाच्या तेलाने भरलेले दिवे शिवाच्या मंदिरात अर्पण केले—