परिघायुधिनः पाशशूलमुद्गरपाणयः १३.
काहीजण लोखंडी गज, दोर, भाले आणि गदा हातात घेऊन उभे होते.
हयनागरथाश्चान्ये समारूढाः प्रहारिणः १३.
इतरजण घोडे, हत्ती आणि रथांवर बसून लढायला सज्ज झाले.
स्पर्द्धमानास्ततान्योन्यं गर्जंतश्च मुहुर्मुहुः १३.
ते एकमेकांशी स्पर्धा करत पुन्हा पुन्हा मोठ्याने गर्जना करू लागले.
त्वया कृतं महाबाहो इंद्रेण सह संगमम् १३.
हे महाबाहु, तू इंद्राशी युद्ध केलेस.
ऊनेनापि हि तुच्छेन वैरिणापि कथंचन १३.
कमकुवत किंवा तुच्छ शत्रू असला तरी, कोणत्याही प्रकारे,
न विश्वसेत्पूर्वविरोधिना क्वचित्पराजिताः स्मोऽथ बले त्वयाधुना १३.
पूर्वीचा शत्रू कधीच विश्वासू नसतो; आम्ही हरलो आहोत, पण आता तुझ्याकडे बल आहे.
इत्यूचुस्ते दुराधर्षा योद्धुकामा व्यवस्थिताः १३.
अशाप्रकारे ते जिंकता न येणारे, लढायला तयार असलेले बोलले.
चामरैश्च दिशः सर्वा लोपितं च रणस्थलम् १३.
चामरांनी सर्व दिशांना झाकले गेले आणि रणभूमीही लपली.
पीत्वामृतं महाभागा वाहान्यारुह्य दंशिताः सूर्यश्चोच्चैः श्रवारूढो मृगा रूढश्च चन्द्रमाः॥ १३.
अमृत पिऊन, पुण्यवान देव आपापल्या वाहनांवर बसले, सुशोभित झाले; सूर्य उंच श्रवावर चढला आणि चंद्र मृगावर आरूढ झाला.
छत्रचामरसंवीताः शोभिता विजयश्रिया १३.
छत्र आणि चामरांनी सजलेले, विजयश्रीने ते तेजस्वी दिसत होते.
ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा १३.
विष्णूने परवानगी दिल्यावर, ते सर्व रागाने असुरांवर चालून गेले.
तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह १३.
त्यांच्यात, म्हणजे देव आणि दानवांमध्ये, मोठे युद्ध झाले.
शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् १३.
सर्वत्र बाणांच्या धारांनी भरून गेले आणि ते दृश्य अतिशय अद्भुत होते.
ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् १३.
तेव्हा क्षणभरातच सर्वजण बाणांच्या वर्षावाने झाकले गेले.
विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे १३.
काही युद्धात मारले जात होते, तर काही वेगवेगळ्या प्रकारे जखमी होत होते.
क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः १३.
काही दैत्य, दानव आणि राक्षस धारदार शस्त्रांनी घायाळ झाले.
एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् १३.
दानवांच्या सैन्याचा पराभव पाहून देवांनी चारही बाजूंनी गर्जना केली.
शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् १३.
शंख आणि वाद्यांचा आवाज तीनही लोकांत पसरला.
बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः १३.
बळी आणि इतर सर्व प्रमुख गोंधळात पुन्हा उठले.
द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह १३.
देव आणि दानवांमध्ये जोरदार द्वंद्वयुद्ध सुरू झाले.
बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा १३.
त्यावेळी दानवांचा राजा बळी आणि इंद्र यांच्यात युद्ध झाले.
नैर्ऋतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः १३.
नैरृताने प्रघासाशी आणि पाशधारीने कुंभाशी युद्ध केले.
सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्॥ १३.
राहूने सोमासोबत अत्यंत भयंकर युद्ध केले; जसे राहूला चंद्राचा स्पर्श सहन होत नाही, तसाच तो प्रसंग होता.
तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः॥ १३.
ही सर्व दृश्ये शंभू, परमेश्वर, जो देव आणि असुरांचा प्रिय आहे, त्याने पाहिली.
एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् १३.
त्यावेळी राहूने शिवाला नमस्कार करत आपले शिर झुकवले.
तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्॥ १३.
त्यामुळे त्याला अनेक शिरे मिळाली, आणि शंभूने ती शिरे आपल्या शिरावर अलंकारासारखी बांधली.
अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा १३.
कालकूट विष पिऊन तो नीलकंठ झाला.
दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः॥ १३.
महेश्वराने ती मुंडमाळा आपल्या शिरावर धारण केली.
तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः १३.
त्या माळेने सजलेला, त्रिपुराचा संहार करणारा, देवांचा देव हर, महात्मा तेजाने चमकला.
गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः १३.
ज्याने गंगा शिरावर घेतली आणि चंद्र आपल्या जटेत ठेवला, तो भय दूर करणारा.