सुधा त्वया विभक्तव्या सर्वेषां गतिहेतवे १२.
सर्वांच्या भाग्याकरता, तू हे अमृत सर्वांना वाटले पाहिजे.
एवमुक्ता ह्युवाचेदं स्मयमाना बलिं प्रति १२.
असे ऐकून, ती हसत बळीला उत्तर देऊ लागली.
अनृतं साहसं माया मूर्खत्वमति लोभता १२.
खोटं बोलणं, जबरदस्ती करणं, फसवणूक, मूर्खपणा आणि लोभ —
निःस्नेहत्वं च विज्ञेयं धूर्तत्वं चैव तत्त्वतः १२.
आपुलकीचा अभाव आणि चलाखपणा हेही खरेपणाने ओळखावे.
यथैव श्वापदानां च वृका हिंसापरायणाः धूर्ता तथा मनुष्याणां स्त्रीज्ञेया सततं बुधैः॥ १२.
जशी जंगली प्राण्यांमध्ये लांडगे नेहमी हिंसक असतात, तशीच माणसांमध्ये स्त्रिया नेहमी धूर्त असतात, असं शहाण्यांनी समजावं.
मया सह भवद्भिश्च कथं सख्यं प्रवर्तते १२.
माझ्या आणि तुमच्या मध्ये मैत्री कशी होईल?
तस्माद्भवद्भिः संचिंत्यकार्याकार्यविचक्षणैः १२.
म्हणून तुम्ही काय करावं आणि काय करू नये हे नीट विचारून ठरवा.
अद्यामृतं च सर्वेषां विभजस्व यथातथम् १२.
आता सर्वांना अमृत योग्य आणि न्यायाने वाटा.
एवमुक्ता तदा देवी मोहिनी सर्वमंगला १२.
असं म्हटल्यावर सर्व मंगलमय मोहिनी देवीने—
यूयं सर्वे कृतार्थाश्च जाता दैवेन केनचित् १२.
तुम्ही सर्वजण कुठल्यातरी दैवी कृपेने आपलं उद्दिष्ट साध्य केलं आहे.
क्रियतामसुराः श्रेष्ठाः शुभेच्छा किंचिदस्ति वः १२.
हे असुरांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनो, काही चांगली इच्छा असेल तर सांगा, ती पूर्ण केली जाईल.
न्यायोपार्जितवित्तेन दशमांशेन धीमता १२.
जो धन योग्य मार्गाने मिळवतो, त्याने त्याचा दहावा भाग द्यावा.
तथेति मत्वा ते सर्वे यथोक्तं देवमायया १२.
'तसं होऊ द्या' असं मनाशी ठरवून, त्यांनी देवीने सांगितल्याप्रमाणे वागलं.
मयासुरेण च तदा भवनानि कृतानि वै १२.
माझ्या, असुराच्या, प्रयत्नाने त्या वेळी घरे तयार करण्यात आली.
तेषुपविष्टास्ते सर्वे सुस्नाताः समलंकृताः १२.
ते सर्वजण स्नान करून, दागिने घालून, त्या घरांत बसले.
रात्रौ जागरणं सर्वैः कृतं परमया मुदा १२.
रात्री सर्वांनी मोठ्या आनंदात जागरण केलं.
असुरा बलिमुख्याश्च पंक्तिभूता यताक्रमम् १२.
बळी आणि इतर प्रमुख असुरांनी योग्य रांगेत बसावं असं केलं.
बलिश्च वृषपर्वा च नमुचिः शंख एव च १२.
बळी, वृषपर्वा, नमुचि आणि शंख—
वातापिरिल्वलः कुम्भो निकुम्भः प्रच्छदस्तथा १२.
वातापी, इल्वल, कुंभ, निकुंभ आणि प्रच्छद—
महिषो महिषाक्षश्च बिडालाक्षः प्रतापवान् १२.
महिष, महिषाक्ष आणि पराक्रमी बिडालाक्ष.
विबाहुर्बाहुको घोरस्तथा वै घोरदर्शनः यथाक्रमं चोपविष्टा राहुः केतुस्तथैव च॥ १२.
विबाहु, बाहुक, घोर, घोरदर्शन, राहु आणि केतु हे सर्व आपापल्या जागी बसले होते.
तेषां तु कोटिसंख्यानां दैत्यानां पंक्तिरास्थिता॥ १२.
त्या असंख्य दैत्यांची एक लांब रांग तिथे उभी राहिली.
ततस्तया तदा देव्या अमृतार्थं हि वै द्विजाः १२.
त्या वेळी, त्या देवीने अमृतासाठी सर्वांना बोलावले, हे द्विजांनो.
सर्वे विज्ञापिताः सद्यो गृहीतकलशा तदा १२.
सर्वांना ताबडतोब कळवले गेले आणि त्यांनी लगेच आपापले कलश उचलले.
करस्थेन तदा देवी कलशेन विराजिता १२.
त्या वेळी देवीच्या हातात कलश घेऊन ती फारच तेजस्वी दिसत होती.
परिवेषधराः सर्वे सुरास्ते ह्यसुरांतिकम् १२.
सर्व देवता आपापले भांडे घेऊन असुरांच्या जवळ आले.
तान्दृष्ट्वा मोहिनी सद्य उवाच प्रमदोत्तमा॥ १२.
त्यांना पाहून, स्त्रियांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या मोहिनीने तात्काळ बोलायला सुरुवात केली.
एते ह्यतिथयो ज्ञेया धर्म्मसर्वस्वसाधनाः प्रमाणं भवतां चाद्य कुरुध्वं मा विलंबथ॥ १२.
हे पाहुणे आहेत, हे समजावे. हे सर्व धर्माचे साधन आहेत. आज हेच तुमचे प्रमाण असो—मुळीच वेळ न दवडता हे करा.
परेषामुपकारं च ये कुर्वंति स्वशक्तितः १२.
जे लोक आपल्या शक्तीनुसार दुसऱ्यांसाठी उपकार करतात,
केवलात्मोदरार्थाय उद्योगं ये प्रकुर्वते १२.
आणि जे फक्त स्वतःच्या पोटासाठीच प्रयत्न करतात,