गते देवगुरौ तस्मिन्विमनस्काऽभवन्सुराः ९.
देवगुरू निघून गेल्यावर, देव निराश झाले.
गांधर्वस्या वसाने तु लब्धसंज्ञो हरिः सुरान् ९.
गंधर्वांच्या निवासस्थानी हरिला शुद्धी आली तेव्हा त्याने देवांना संबोधले.
तदैव नारदेनोक्तः शक्रो देवाधिपस्तथा ९.
त्याच वेळी नारदाने देवांचा राजा शक्र याला सांगितले.
गुरोरवज्ञया राज्यं गतं ते बलसूदन ९.
शत्रूंचा नाश करणारा, गुरूचा अपमान केल्यामुळे तुझे राज्य गेले आहे.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य नारदस्य महात्मनः आगच्छत्त्वरया शक्रो गुरोर्गेहमतंद्रितः॥ ९.
महर्षी नारद यांच्या या शब्दांनी प्रेरित होऊन, इंद्राने त्वरित आणि लक्षपूर्वक आपल्या गुरूंच्या घरी प्रस्थान केले.
पृष्ट्वा तारां प्रणम्यादौ क्व गतो हि महातपाः ९.
सर्वप्रथम ताऱ्याला वंदन करून, त्याने विचारले, 'महान तपस्वी कुठे गेले आहेत?'
तदा चिंतान्वितो भूत्वा शक्रः स्वगृहमाव्रजत् ९.
तेव्हा चिंता मनात घेऊन, इंद्र आपल्या घरी परत गेला.
अभवन्सर्वदुःखार्थे शक्रस्य च महात्मनः ९.
त्या महान आत्मा इंद्रावर सर्व प्रकारची दुःखे ओढावली.
ययौ दैत्यैः परिवृतः पातालादमरावतीम् ९.
दानवांनी वेढा घातल्यावर, तो अमरावती सोडून पाताळात गेला.
देवाः पराजिता दैत्यै राज्यं शक्रस्य तत्क्षणात् ९.
दानवांनी देवांना पराभूत केले आणि त्याच क्षणी इंद्राचे राज्य हिरावून घेतले.
नीतं सर्वप्रयत्नेन पातालं त्वरितं गताः ९.
सर्व देवांना मोठ्या प्रयत्नांनी, ते पटकन पाताळात नेण्यात आले.
शक्रोऽपि निःश्रिको जातो देवैस्त्यक्तस्ततो भृशम् ९.
इंद्राचे राज्य गेले, देवांनी त्याला सोडून दिले आणि तो फारच व्याकुळ झाला.
ऐरावतो महानागस्तथैवोच्चैःश्रवा हयः नीतानि सहसा दैत्यैर्लोभादसाधुवृत्तिभिः॥ ९.
महान हत्ती ऐरावत आणि उच्चैःश्रवा घोडा, हे दोघेही लोभी व दुष्ट दानवांनी अचानक पळवून नेले.
पुण्यभांजि च तान्येव पतितानि च सागरे ९.
ते पुण्य मिळवून देणारे प्राणीही समुद्रात पडले.
देवान्निर्जित्य चास्माभिरानीतानि बहूनि च ९.
देवतांना जिंकून आम्ही असे अनेक वस्तू परत आणल्या.
बलेस्तद्वचनं श्रुत्वा उशना प्रत्युवाच तम् दीक्षितस्य न संदेहस्तस्माद्भोक्त स एव च॥ ९.
बलीचे हे शब्द ऐकून, उशनाने त्याला उत्तर दिले, 'दीक्षा घेतलेल्या व्यक्तीबद्दल शंका नाही; म्हणून तोच याचा उपभोग घ्यावा.'
अश्वमेधं विना किंचित्स्वर्गं भोक्तं न पार्यते॥ ९.
अश्वमेध यज्ञाशिवाय स्वर्गाचा उपभोग घेता येत नाही.
गुरोर्वचनमाज्ञाय तूष्णींभूतो बलिस्ततः ९.
गुरूंचे वचन ऐकून बली शांत झाला.
इन्द्रोपि शोच्यतां प्राप्तो जगाम परमेष्ठिनम्. ९.
इंद्रही दुःखद अवस्थेला पोहोचून ब्रह्मदेवांकडे गेला.
शक्रस्य वचनं श्रुत्वा परमेष्ठी उवाच ह॥ ९.
इंद्राची वाणी ऐकून ब्रह्मदेव बोलले.
संमिलित्वा सुरान्सर्वांस्त्वया साकं त्वरान्विताः ९.
सर्व देवतांना एकत्र करून, तुझ्यासह त्वरेने या.
तथेति गत्वा ते सर्वे शक्राद्या लोकपालकाः प्राप्योपविश्य ते सर्वे हरिं स्तोतुं प्रचक्रमुः॥ ९.
‘तसेच होईल’ असे म्हणून, इंद्रासह सर्व लोकपाल तिथे गेले, बसले आणि सर्वांनी श्रीहरिचे स्तवन सुरू केले.
देवदेव जगान्नाथ सुरासुरनमस्कृत ९.
देवांचा देव, जगाचा स्वामी, ज्याला देव आणि दैत्य दोघेही वंदन करतात,
यज्ञोऽसि यज्ञरूपोऽसि यज्ञांगोऽसि रमापते ९.
तूच यज्ञ आहेस, यज्ञस्वरूप आहेस, यज्ञाचेच अंग आहेस, लक्ष्मीपती,
गुरोरवज्ञया चाद्य भ्रष्टराज्यः शतक्रतुः ९.
गुरुचा अपमान केल्यामुळे आज शक्राचे राज्य गेले आहे.
दुकोकलज्ञया सर्वं नस्यतीति किमद्भुतम् पितरौ निंदितौ यैश्च निर्दैवात्वेन संशयः॥ ९.
जेव्हा योग्य-अयोग्य याचे ज्ञान नसल्याने सर्व काही नष्ट होते, त्यात आश्चर्य काय? आणि जे पालकांचा अपमान करतात, त्यांचे भवितव्यही शंकास्पद असते.
अनेन यत्कृतं ब्रह्मन्सद्यस्तत्फलमागतम् ९.
ब्राह्मणांनो, त्याने जे काही केले, त्याचे फळ लगेच मिळाले.
विपरीतो यदा कालः पुरुषस्य भवेत्तदा ९.
जेव्हा माणसाच्या नशिबात उलट काळ येतो, तेव्हा असे घडतेच.
तेन वै कारणेनेंद्र मदीयं वचनं कुरु ९.
म्हणून, हे इंद्रा, या कारणासाठी माझे वचन पाळ.
एवं भगवतादिष्टः शक्रः परमबुद्धिमान् ९.
भगवंताने सांगितल्यावर, परमबुद्धिमान शक्राने तसे केले.