शिवप्रसादात्सकलं द्वैताद्वैतमवाप ह तत्सर्वं प्राप्नुवंतीह शिवार्चनरता नराः॥ ८.
शिवाच्या कृपेने त्याने द्वैत आणि अद्वैत दोन्ही प्राप्त केले; शिवाची भक्ती करणारे लोक येथे हे सर्व मिळवतात.
येऽर्चयंति शिवं नित्यं लिंगरूपिणमेव च तं शिवं प्राप्नुवंत्येव सर्वदुःखोपनाशनम्॥ ८.
जे लोक नेहमी शिवाची, लिंगरूपातसुद्धा, पूजा करतात, ते खरोखरच सर्व दुःख दूर करणारा शिव मिळवतात.
पशवोऽपि परं याताः किं पुनर्मानुषादयः॥ ८.
प्राण्यांनीसुद्धा सर्वोच्च स्थान मिळवले आहे, मग माणसांनी आणि इतरांनी तर किती सहज मिळवावे!
ये द्विजा ब्रह्मचर्येण तपः परममास्थिताः ८.
जे द्विज ब्रह्मचर्य पाळून, अत्युच्च तप करतात—
ज्योतिष्टोमो वाजपेयो ह्यतिरात्रादयो ह्यमी ८.
ज्योतिष्टोम, वाजपेय, आणि हे अतिरात्र व इतर यज्ञ—
तत्र स्वर्गसुखं भुक्त्वा पुण्यक्षयकरं महत् ८.
तेथे, मोठ्या पुण्याने मिळणारे स्वर्गसुख उपभोगून, पुण्य क्षीण होते.
पतितानां च संसारे दैवाद्बुद्धिः प्रजायते ८.
संसारात पडलेल्या लोकांना नशिबामुळे सुबुद्धी येते.
यथा सत्त्वं संभवति सत्त्वयुक्तभवं नराः ८.
जशी माणसाची वृत्ती असते, तशीच ती माणसं बनतात.
एवं संसारचक्रेऽस्मिन्भ्रमिता बहवो जनाः ८.
या संसाराच्या चक्रात अनेक लोक फिरत राहतात.
शिवध्यानपराणां च नराणां यतचेतसाम् ८.
पण जे लोक शंकराच्या ध्यानात मग्न असतात आणि ज्यांचे मन संयमित असते,
मायानिरसनात्सद्यो नश्यत्येव गुणत्रयम् ८.
माया नाहीशी होताच, गुणांचे त्रिकूट लगेच नष्ट होते.
तस्माल्लिङ्गार्चनं भाव्यं सर्वेषामपि देहिनाम् ८.
म्हणून सर्व जीवांनी लिंगाची पूजा करावी.
पुरा भवद्भिः पृष्टोऽहं लिङ्गरूपी कथं शिवः ८.
पूर्वी तुम्ही मला विचारले होते की शंकर लिंगरूपात कसा प्रकट झाला.
कथं गरं भक्षितवाञ्छिवो लोकमहेश्वरः ८.
शंकर, जो जगांचा महेश आहे, त्याने ते विष कसे प्यायले हेही विचारले होते.
एकदा तु सभामध्य आस्थितो देवराट् स्वयम् ९.
एकदा देवांचा राजा स्वतः सभेच्या मध्यभागी बसला होता.
अप्सरोगणसंवीतो गंधर्वैश्च पुरस्कृतः ९.
त्याच्या आजूबाजूला अप्सरांचा समूह होता आणि गंधर्व त्याच्या सेवेत होते.
तदा शिष्यैः परिवृतो देवराजगुरुः सुधीः ९.
त्यावेळी देवगुरू, बुद्धिमान बृहस्पती, आपल्या शिष्यांसह तिथे होते.
तं दृष्ट्वा सहसा देवाः प्रणेमुः समुपस्थिताः ९.
त्यांना अचानक पाहताच, उपस्थित देवांनी वंदन केले.
नोवाच किंचिद्दुर्मेधावचो मानुपुरःसरम् ९.
कोणीही काही बोलले नाही; चुकीची वाणी तिथे उमटली नाही.
शक्रं प्रमत्तं ज्ञात्वाथ मदाद्राज्यस्य दुर्मतिम् ९.
शक्राला राज्याच्या गर्वामुळे मदमस्त आणि चुकलेल्या मार्गावर आहे हे ओळखले.
गते देवगुरौ तस्मिन्विमनस्काऽभवन्सुराः ९.
देवगुरू निघून गेल्यावर, देव निराश झाले.
गांधर्वस्या वसाने तु लब्धसंज्ञो हरिः सुरान् ९.
गंधर्वांच्या निवासस्थानी हरिला शुद्धी आली तेव्हा त्याने देवांना संबोधले.
तदैव नारदेनोक्तः शक्रो देवाधिपस्तथा ९.
त्याच वेळी नारदाने देवांचा राजा शक्र याला सांगितले.
गुरोरवज्ञया राज्यं गतं ते बलसूदन ९.
शत्रूंचा नाश करणारा, गुरूचा अपमान केल्यामुळे तुझे राज्य गेले आहे.
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य नारदस्य महात्मनः आगच्छत्त्वरया शक्रो गुरोर्गेहमतंद्रितः॥ ९.
महर्षी नारद यांच्या या शब्दांनी प्रेरित होऊन, इंद्राने त्वरित आणि लक्षपूर्वक आपल्या गुरूंच्या घरी प्रस्थान केले.
पृष्ट्वा तारां प्रणम्यादौ क्व गतो हि महातपाः ९.
सर्वप्रथम ताऱ्याला वंदन करून, त्याने विचारले, 'महान तपस्वी कुठे गेले आहेत?'
तदा चिंतान्वितो भूत्वा शक्रः स्वगृहमाव्रजत् ९.
तेव्हा चिंता मनात घेऊन, इंद्र आपल्या घरी परत गेला.
अभवन्सर्वदुःखार्थे शक्रस्य च महात्मनः ९.
त्या महान आत्मा इंद्रावर सर्व प्रकारची दुःखे ओढावली.
ययौ दैत्यैः परिवृतः पातालादमरावतीम् ९.
दानवांनी वेढा घातल्यावर, तो अमरावती सोडून पाताळात गेला.
देवाः पराजिता दैत्यै राज्यं शक्रस्य तत्क्षणात् ९.
दानवांनी देवांना पराभूत केले आणि त्याच क्षणी इंद्राचे राज्य हिरावून घेतले.