सुवर्णपीठिकां कृत्वा नवरत्नसुशोभिताम् ५.
त्याने सोन्याचा पाट तयार केला, जो नवरत्नांनी सुंदर सजवलेला होता.
अथापरे द्युरायातः किरातः शिवमंदिरम् ५.
मग दुसऱ्या दिवशी, किरात शंकराच्या मंदिरात आला.
मौनं विहाय सहसा ह्याक्रोशन्निदमब्रवीत् ५.
मौन सोडून, तो अचानक जोरात ओरडला आणि म्हणाला:
न दृष्टोसि मया त्वं हि त्यजाम्यद्य कलेवरम् ५.
मी तुला पाहिलं नाही; आज मी हे शरीर सोडतो.
हे रुद्र हे महादेव दर्शयात्मानमात्मना॥ ५.
हे रुद्र, हे महादेव, स्वतःच्या स्वरूपाने मला दर्शन दे.
एवं साक्षेपमधुरैर्वाक्यैः क्षिप्तः सदाशिवः ५.
अशा टोचणाऱ्या पण गोड शब्दांनी, सदा शिव चिडला.
विभेदाशु ततो बाहूनास्फोट्यैव रुषाब्रवीत् ५.
मग त्याने पटकन आपले हात फोडले, रागाने त्यांना आपटून बोलला.
इति क्षिप्त्वा ततोंत्राणि मांसमुत्कृत्य सर्वतः ५.
असं करत त्याने स्नायू फेकून दिले, आणि सर्व अंगावरचं मांस फाडलं.
स्वस्थं च हृदयं कृत्वा सस्नौ तत्सरसि ध्रुवम् ५.
आपलं मन शांत करून त्याने त्या पवित्र सरोवरात स्नान केलं.
पूजयित्वा यथान्यायं दंडवत्पतितो भुवि॥ ५.
योग्य पद्धतीने पूजा करून तो जमिनीवर दंडवत पडला.
ध्यानस्थितस्ततस्तत्र किरातः शिवसंनिधौ ५.
मग तो किरात तिथेच ध्यानस्थ अवस्थेत, शिवांच्या सान्निध्यात राहिला.
कर्पूरगौरो द्युतिमान्कपर्दी चंद्रशेखरः ५.
त्याला कर्पूरासारखा शुभ्र, तेजस्वी, जटाधारी आणि चंद्रकोर मस्तकी असलेला एक दिव्य पुरुष दिसला.
भोभो वीर महाप्राज्ञ मद्भक्तोसि महामते ५.
"अरे वीर, मोठ्या बुद्धीचा, तू माझा भक्त आहेस, अत्यंत बुद्धिमान आहेस!"
एवमुक्तः स रुद्रेण महाकालो मुदान्वितः ५.
रुद्रांनी असं म्हटल्यावर, तो किरात आनंदाने महाकाळ झाला.
ततो रुद्रं बभाषे स वरं सम्प्रार्थयाम्यहम् ५.
मग त्याने रुद्रांना म्हटलं, "मी तुझ्याकडून एक वर मागतो."
एतद्बुद्धात्मनो भक्तिं देहि जन्मनिजन्मनि ५.
"ज्याचं मन जागृत आहे, अशा तुझ्यावर मला प्रत्येक जन्मी भक्ती मिळू दे."
त्वं गुरुस्त्वं महामंत्रो मंत्रवेद्योऽसि सर्वदा ५.
"तूच माझा गुरु आहेस, तूच महान मंत्र आहेस, आणि मंत्रानेच तुला नेहमी ओळखता येतं."
निष्कामं वाक्यमाकर्ण्य किरातस्य तदा भवः ५.
किराताच्या निःस्वार्थ शब्दांनी भव प्रसन्न झाला.
तदा डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् ५.
मग डमरूच्या नादाने तिन्ही लोक गूंजून गेले.
तदा दुंदुभयो नेदुः पटहाश्च सहस्रशः ५.
त्या क्षणी हजारो दुंदुभी आणि ढोल वाजू लागले.
तपोवनं यत्र शिवः स्थितः प्रमथसंवृतः ५.
त्या तपोवनात, जिथे शिव आपल्या गणांसह उभे होते,
उवाच प्रश्रितो वाक्यं स नंदी विस्मयान्वितः ५.
नंदी आश्चर्यचकित होऊन नम्रपणे म्हणाला:
इहानीतस्त्वया शंभुस्त्वं भक्तोसि परंतप ५.
"हे परंतप, तुझ्यामुळे शंभू इथे आले; तू खरा भक्त आहेस."
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य किरातस्त्वरयान्वितः ५.
त्याचं बोलणं ऐकून किरात उत्साहाने भरून गेला,
प्रहस्य भगवान्रुद्रः किरातं वाक्यमब्रवीत् ५.
भगवान रुद्र हसून त्या किराताला म्हणाले.
विज्ञप्तोऽसौ किरातेन शंकरो लोकशंकरः ५.
किराताने विनंती केल्यावर, लोकांचे कल्याण करणारे शंकर म्हणाले,
प्रत्यहं रत्नमाणिक्यैः पुष्पैश्चोच्चावचैरपि ५.
दररोज मौल्यवान रत्ने, माणिके आणि दुर्मिळ तसेच सर्वसामान्य फुले अर्पण केली जात.
तस्माज्जानीहि मन्मित्रं नंदिनं भक्तवत्सल॥ ५.
म्हणून, माझा मित्र नंदी हा भक्तांवर अत्यंत प्रेम करणारा आहे, हे जाणून ठेव.
न जानामि महाभाग नंदिनं वैश्यचर्चितम् ५.
हे महाभाग्यशाली, व्यापाऱ्यांनी ज्याचे गुणगान केले आहे असा नंदी मला माहीत नाही.
उपाधिरहिता ये च येऽपि चैव मनस्विनः ५.
जे कोणतेही आडंबर न ठेवता वागतात आणि जे मनाने स्थिर आहेत, तेच खरे भक्त.